Hofburg, Albertina i Muzeum Historii Naturalnej wyrosły z dworu Habsburgów. Pałac był główną rezydencją rodziny, w Albertinie mieściła się kolekcja sztuki arcyksięcia, a zbiory przyrodnicze zaczęły się od prywatnych zakupów męża Marii Teresy. Leżą kilka minut od siebie, na skraju starego miasta, i wszystkie trzy są przystankami naszej gry miejskiej w Wiedniu.
Hofburg
Hofburg był zimową rezydencją Habsburgów od XIII wieku do końca monarchii w 1918 roku. Każde pokolenie dobudowywało skrzydło, więc zespół łączy wiele stylów, od średniowiecznego rdzenia wokół Dziedzińca Szwajcarskiego po wygiętą Neue Burg przy Heldenplatz, ukończoną dopiero na początku XX wieku. Dziś mieści się tu kancelaria prezydenta federalnego Austrii, kilka muzeów, Austriacka Biblioteka Narodowa i Hiszpańska Szkoła Jazdy.
W środku można zwiedzić Apartamenty Cesarskie i Muzeum Sisi, poświęcone cesarzowej Elżbiecie, a także Cesarską Kolekcję Sreber. Cesarski Skarbiec przechowuje koronę Świętego Cesarstwa Rzymskiego, jeden z najważniejszych przedmiotów średniowiecznej Europy. W niedziele przez dużą część roku Wiedeński Chór Chłopięcy śpiewa mszę w kaplicy Hofburga.
Dwie z najwspanialszych sal pochodzą z epoki baroku. Hiszpańska Szkoła Jazdy pokazuje swoje lipicany w białej Zimowej Ujeżdżalni, zbudowanej w latach 30. XVIII wieku według projektu Josepha Emanuela Fischera von Erlacha. Obok znajduje się Sala Paradna Biblioteki Narodowej, zaprojektowana przez jego ojca Johanna Bernharda i ukończona przez syna, jedna z najwspanialszych sal bibliotecznych Europy, z malowanymi sklepieniami i ścianami pełnymi oprawnych w skórę ksiąg.
- Czerwono-czarno-złota Brama Szwajcarska z datą 1552, prowadząca do najstarszej części pałacu.
- Michaelerplatz przed skrzydłem św. Michała z kopułą, gdzie na środku placu odsłonięto wykopaliska rzymskich i późniejszych pozostałości.
- Heldenplatz z pomnikami konnymi arcyksięcia Karola i księcia Eugeniusza Sabaudzkiego.
- Balkon Neue Burg, z którego Hitler w marcu 1938 roku ogłosił przyłączenie Austrii.
Albertina
Albertina stoi na jednym z ostatnich zachowanych fragmentów dawnych murów Wiednia, Bastionie Augustianów, na południowym krańcu Hofburga. Nazwa pochodzi od księcia Alberta Sasko-Cieszyńskiego, zięcia Marii Teresy, który zapoczątkował kolekcję w 1776 roku. Dziś liczy ona ponad milion rysunków i grafik, co czyni ją jedną z największych kolekcji grafiki na świecie, a do tego odrestaurowane habsburskie sale reprezentacyjne, w których mieszkał Albert i jego następcy.
Najsłynniejszym dziełem jest Zając Albrechta Dürera, akwarela z 1502 roku. Prace na papierze są wrażliwe na światło, więc oryginał pokazuje się tylko na specjalnych wystawach. Obok muzeum prezentuje sztukę nowoczesną z własnych zbiorów, od Moneta po Picassa, oraz wystawy czasowe w całym budynku.
Budynek bardzo się zmieniał. W marcu 1945 roku trafiła go bomba, a po wojnie z fasady usunięto dużą część dawnych zdobień. Potem przyszedł długi remont i w 2003 roku muzeum otwarto ponownie, z nowymi salami wystawowymi, pracowniami i odrestaurowanymi salami reprezentacyjnymi.
- Długi, cienki daszek nad rampą wejściową, zaprojektowany przez architekta Hansa Holleina i dodany w 2003 roku.
- Fontanna Albrechtsbrunnen pod bastionem, z bogiem rzeki Danubiusem.
- Albertinaplatz przed muzeum, z Pomnikiem przeciw Wojnie i Faszyzmowi Alfreda Hrdlicki.
Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu
Muzeum Historii Naturalnej otwarto w 1889 roku przy Ringstrasse, naprzeciw niemal identycznego bliźniaka, Kunsthistorisches Museum, po drugiej stronie Maria-Theresien-Platz. Oba zaprojektowali Gottfried Semper i Carl von Hasenauer. Kolekcja sięga XVIII wieku, kiedy Franciszek Stefan Lotaryński, mąż Marii Teresy, kupił dużą prywatną kolekcję minerałów, skamieniałości i muszli; dziś to jedna z największych kolekcji przyrodniczych na świecie.
Gwiazdą muzeum jest Wenus z Willendorfu, mała wapienna figurka kobiety sprzed około 30 000 lat, znaleziona w dolinie Wachau w 1908 roku i pokazywana we własnej zaciemnionej sali. Częścią wizyty jest też sam budynek: sale zachowały XIX-wieczne gabloty, malowidła na sufitach i sztukaterie.
- Sala meteorytów, z jedną z najstarszych i największych kolekcji meteorytów na świecie.
- Sala dinozaurów, ze szkieletami i ruchomym modelem allozaura.
- Bukiet z kamieni szlachetnych, który Maria Teresa podarowała mężowi, w salach mineralogicznych.
- Pomnik Marii Teresy na placu między dwoma muzeami, odsłonięty w 1888 roku, z cesarzową siedzącą wysoko ponad swoimi generałami i doradcami.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij na Maria-Theresien-Platz przed Muzeum Historii Naturalnej, a potem przejdź przez Ringstrasse i Zewnętrzną Bramę Zamkową (Äußeres Burgtor) na Heldenplatz i pod Neue Burg. Przejdź przez dziedzińce pałacu do Bramy Szwajcarskiej i wyjdź na Michaelerplatz. Stamtąd idź wzdłuż Hofburga, obok Josefsplatz i kościoła Augustianów, do Albertiny. Jeśli chcesz pospacerować dłużej, katedra św. Szczepana jest niedaleko na północ, przez Kärntner Strasse, a Burggarten z pomnikiem Mozarta leży tuż za Albertiną. W środku każde z tych miejsc może zająć pół dnia, więc przy krótkiej wizycie wybierz jedno, a pozostałe obejrzyj z zewnątrz.
Odkryj Wiedeń z World City Trail
Nasza gra miejska w Wiedniu zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Uniwersytetu Wiedeńskiego do pomnika Johanna Straussa w Stadtpark, a Hofburg, Muzeum Historii Naturalnej i Albertina są przystankami, podobnie jak katedra św. Szczepana, zegar Anker, pomnik Mozarta i Opera Państwowa. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Wiedniu jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, jeśli wolisz inny format.
Zagraj w grę miejską w Wiedniu →
Wybierz się na samodzielny spacer po Wiedniu →
Zagraj w plenerową grę escape w Wiedniu →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.