Spacer na własną rękę z audioprzewodnikiem po Kopenhadze

Spacer przystanek po przystanku: ratusz, Okrągła Wieża, Nyhavn, Kościół Marmurowy

przystanki: 10 · ok. 48 min marszu · start: Ratusz w Kopenhadze (Rådhuset) · meta: Kościół Fryderyka (Kościół Marmurowy)

Początek wypada na placu Ratuszowym, pod wieżą, która wznosi się 105,6 metra nad nim. Wąskie ulice zabierają potem kościół Marii Panny i Okrągłą Wieżę, a Strøget prowadzi trasę na wschód aż do przejścia na Slotsholmen, gdzie stoi Pałac Christiansborg. Przychodzą Kongens Nytorv z Duńskim Teatrem Królewskim, dalej nabrzeże Nyhavn i most nad jego kanałem, a rokokowe dziedzińce Amalienborga prowadzą do kopuły Kościoła Marmurowego, ostatniego przystanku. Inny przystanek na początek albo inną kolejność ustawisz w aplikacji, a żaden przystanek nie wymaga biletu wstępu.

Otwórz mapę trasy ↗

1. 

   1Ratusz w Kopenhadze (Rådhuset)Start

   Ratusz zaprojektował Martin Nyrop, a otwarto go w 1905 roku, jego wieża wznosi się na 105,6 metra nad placem Ratuszowym. Spójrz na główną fasadę: nad balkonem stoi złocony posąg biskupa Absalona, uważanego za założyciela Kopenhagi.

2. 

   2Kościół Marii Panny (katedra w Kopenhadze)

   Katedra spłonęła, gdy brytyjska flota zbombardowała Kopenhagę w 1807 roku, a Christian Frederik Hansen odbudował ją w stylu klasycystycznym, konsekrowano ją w 1829 roku. W środku stoją marmurowe posągi Chrystusa i apostołów dłuta Bertela Thorvaldsena, a w 2004 roku ówczesny następca tronu Fryderyk poślubił tu Mary Donaldson.

3. 

   3Okrągła Wieża (Rundetaarn)

   Król Chrystian IV zbudował Okrągłą Wieżę w latach 1637–1642 jako obserwatorium astronomiczne. Zamiast schodów spiralna rampa wije się siedem i pół raza aż do tarasu 34,8 metra nad ulicą, a według przekazu car Piotr Wielki wjechał nią na koniu w 1716 roku.

   Przeczytaj całą historię →

4. 

   4Strøget

   Strøget to ciąg dawnych ulic, który biegnie przez około 1,1 km od placu Ratuszowego do Kongens Nytorv. W 1962 roku zamknięto go dla samochodów, dzięki czemu stał się jednym z pierwszych i najdłuższych deptaków handlowych w Europie, a po drodze otwiera się na place takie jak Amagertorv z Fontanną Bocianów.

5. 

   5Pałac Christiansborg

   Christiansborg na wyspie Slotsholmen mieści duński parlament, kancelarię premiera i Sąd Najwyższy, a monarcha korzysta z jego królewskich sal recepcyjnych. Obecny pałac, trzeci w tym miejscu, ukończono w 1928 roku według projektu Thorvalda Jørgensena, a pod nim znajdują się ruiny zamku, który biskup Absalon zbudował w 1167 roku.

6. 

   6Duński Teatr Królewski (Det Kongelige Teater)

   Duński Teatr Królewski założono w 1748 roku, a jego historyczny gmach przy Kongens Nytorv, zaprojektowany przez Vilhelma Dahlerupa wraz z Ove Petersenem, otwarto w 1874 roku. Przed budynkiem siedzą brązowe posągi dramatopisarzy Ludviga Holberga i Adama Oehlenschlägera.

7. 

   7Nyhavn

   Król Chrystian V kazał wykopać kanał Nyhavn w latach 1670–1675, częściowo rękami szwedzkich jeńców wojennych, jako przejście od morza do Kongens Nytorv. Wśród kolorowych domów jest numer 9 z 1681 roku, najstarszy na nabrzeżu, a Hans Christian Andersen mieszkał pod numerem 67, a później pod numerem 18.

   Przeczytaj całą historię →

8. 

   8Most Nyhavnsbroen

   Nyhavnsbroen przeprowadza ulicę nad kanałem Nyhavn i łączy jego dwa nabrzeża. Z mostu masz klasyczny widok wzdłuż kanału, ze starymi drewnianymi żaglowcami zacumowanymi w dole i kolorowymi kamienicami ze szczytami po obu stronach, a po drugiej stronie ulice prowadzą na północ, w stronę Amalienborga.

   Przeczytaj całą historię →

9. 

   9Pałac Amalienborg

   Amalienborg tworzą cztery niemal identyczne rokokowe pałace wokół ośmiokątnego placu, zaprojektowane przez Nicolaia Eigtveda i zbudowane w latach 1750–1760 jako rezydencje rodów szlacheckich. Rodzina królewska wprowadziła się tu po pożarze Christiansborga w 1794 roku, a pośrodku stoi pomnik konny Fryderyka V dłuta Jacques'a Saly'ego, odsłonięty w 1771 roku.

10. 

    10Kościół Fryderyka (Kościół Marmurowy)Meta

    Król Fryderyk V położył kamień węgielny pod Kościół Marmurowy w 1749 roku, ale w 1770 roku budowę wstrzymano, bo norweski marmur był zbyt drogi. Ruina stała ponad sto lat, aż finansista Carl Frederik Tietgen sfinansował dokończenie budowy przez Ferdinanda Meldahla, a w 1894 roku kościół konsekrowano pod kopułą o średnicy 31 metrów.

    Przeczytaj całą historię →