Gmach Stortingu przy Karl Johans gate jest siedzibą norweskiego parlamentu od 1866 roku. Budynek z żółtej cegły zaprojektował Szwed, Emil Victor Langlet, po tym jak odrzucono zwycięzcę pierwotnego konkursu, bo jego projekt za bardzo przypominał kościół. Dwa granitowe lwy strzegą podjazdów do wejścia i dlatego Norwegowie nazywają to wzniesienie Løvebakken, czyli Lwim Wzgórzem.
Storting w skrócie
- Gdzie: przy Karl Johans gate, głównej ulicy Oslo, między dworcem centralnym a Pałacem Królewskim, naprzeciwko parku Eidsvolls plass.
- Zbudowany: 1860–1866; kamień węgielny położono 10 października 1861 roku, a parlament wprowadził się 5 marca 1866 roku.
- Autor: szwedzki architekt Emil Victor Langlet.
- Czym jest dziś: siedzibą Stortingu, norweskiego parlamentu liczącego 169 posłów wybieranych co cztery lata. Organizowane są bezpłatne wycieczki z przewodnikiem, głównie latem.
- Potrzebny czas: 15 minut z zewnątrz; około godziny z przewodnikiem.
Z pożyczonych sal na Karl Johan
Norweski parlament zebrał się po raz pierwszy w 1814 roku w Eidsvoll, w prywatnym domu Carstena Ankera, gdzie spisano konstytucję. Przez kolejne pięćdziesiąt lat nie miał własnego budynku i obradował w pożyczonych salach w Christianii, jak nazywało się wtedy Oslo: najpierw w szkole katedralnej, a od 1854 roku w auli uniwersytetu. Konkurs z 1856 roku wygrali Heinrich Ernst Schirmer i Wilhelm von Hanno, ale posłowie odrzucili ich projekt, bo za bardzo przypominał kościół. 18 maja 1860 roku wybrali zamiast niego projekt Langleta, stosunkiem głosów 59 do 47. 5 marca 1866 roku posłowie przeszli w procesji ze starych sal do nowego gmachu, a wieczorem świętowali przy zupie żółwiowej w Hotelu du Nord.
Najciemniejsze lata gmach przeżył w czasie II wojny światowej. Wojska niemieckie zajęły go 9 kwietnia 1940 roku, a następnego dnia Vidkun Quisling wprowadził się do gabinetu przewodniczącego. Później Reichskommissar Josef Terboven kierował stąd okupacją, a wielki obraz w sali zasłonięto kotarami i swastyką. Po wyzwoleniu 8 maja 1945 roku symbole szybko zniknęły, a 14 czerwca 1945 roku odbyło się pierwsze posiedzenie wolnego parlamentu. W latach 50. Nils Holter dobudował z tyłu nowoczesne skrzydło biurowe, otwarte w 1956 roku; fasada niewiele się zmieniła od 1866 roku.
Na co zwrócić uwagę
- Lwy: ustawione w 1865 roku, zaprojektowane przez rzeźbiarza Christophera Borcha i wykute przez więźniów z nordmarkitu, norweskiego granitu.
- Materiały: ściany z żółtej cegły z detalami i cokołem z jasnoszarego granitu.
- Łukowe wejścia. Według Stortingu łuki Langleta miały zapraszać ludzi do środka ze wszystkich stron, jako symbol demokracji.
- Podczas zwiedzania: obraz Oscara Wergelanda Eidsvold 1814, przedstawiający zgromadzenie konstytucyjne, który od 1885 roku wisi za mównicą przewodniczącego.
- Również w środku: czerwone ściany sali obrad ze złotymi obramowaniami. Gdy gmach otwarto, sala była biała; na czerwono przemalowano ją przed sesją w styczniu 1886 roku.
Skąd nazwa Storting
Nazwa znaczy mniej więcej „wielkie zgromadzenie”, od „thingów”, zgromadzeń wolnych ludzi w dawnym społeczeństwie nordyckim. Kilka zwyczajów odróżnia go od innych parlamentów. Posłowie siedzą według okręgów, a nie partii, więc polityczni przeciwnicy z tego samego regionu siedzą obok siebie. Nie ma przedterminowych wyborów: konstytucja nie pozwala rozwiązać Stortingu, więc każda kadencja trwa pełne cztery lata. A od wyborów w 2009 roku działa jako izba jednolita, po zniesieniu dawnego podziału na Lagting i Odelsting.
Wskazówki na wizytę
- Klasyczne zdjęcie fasady z lwami zrobisz z parku Eidsvolls plass, po drugiej stronie Karl Johans gate.
- Najlepszą porą na zwiedzanie z przewodnikiem jest lato; wycieczki są bezpłatne i otwarte dla wszystkich. Poza sezonem letnim są przeznaczone głównie dla grup szkolnych.
- Gdy parlament obraduje, możesz przyglądać się z galerii dla publiczności; wejście jest od Karl Johans gate i trzeba przejść kontrolę bezpieczeństwa.
W pobliżu
- Katedra w Oslo: główny kościół miasta, kilka minut pieszo na wschód, gdzie w 2001 roku książę Haakon poślubił Mette-Marit.
- Karl Johans gate: przejdź ulicą w górę do Pałacu Królewskiego, mijając Teatr Narodowy i stare budynki uniwersytetu.
- Eidsvolls plass: park tuż przed Stortingiem, ze stawem, który zimą zamienia się w lodowisko pod gołym niebem.
- Ratusz w Oslo: ceglany gmach z dwiema wieżami nad portem, kawałek na południe, gdzie co roku w grudniu wręczana jest Pokojowa Nagroda Nobla.
Odkryj Oslo z World City Trail
Nasza gra miejska w Oslo zamienia centrum w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 3 godzin, w tym około 60 minut marszu. Prowadzi m.in. do posągu Tygrysa przy dworcu centralnym w Oslo i do katedry w Oslo.
Jeśli wolisz inny format, w Oslo jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Wybierz się na samodzielny spacer po Oslo →
Zagraj w plenerową grę escape w Oslo →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.