Strasburg ma dwie twarze. Średniowieczna wyspa wokół katedry jest tą słynną, ale tuż za nią leży Neustadt, nowe miasto zbudowane przez Cesarstwo Niemieckie po aneksji Alzacji w 1871 roku. Ten przewodnik prowadzi przez pięć miejsc, które łączą obie części: Muzeum Alzackie i Palais Rohan nad rzeką, operę przy Place Broglie, Place de la République w centrum Neustadt i kościół Saint-Paul na jego wyspie. Wszystkie pięć to punkty naszej gry miejskiej.
Muzeum Alzackie
Na quai Saint-Nicolas, po drugiej stronie Ill naprzeciw starego miasta, trzy szachulcowe domy z XVII wieku połączono w muzeum codziennego życia w Alzacji. Zamiast wielkiej sztuki pokazuje, jak ludzie w regionie żyli, pracowali i świętowali: meble, stroje, zabawki, przedmioty religijne i całe pokoje odtworzone tak, jak kiedyś wyglądały. Muzeum Alzackie jest jednym z punktów naszej gry miejskiej. Jest zamknięte z powodu prac do 2028 roku, więc sprawdź przed wizytą; fasady nad nabrzeżem widać jednak z zewnątrz.
- Odtworzone wnętrza, takie jak stub, wyłożona drewnem izba alzackiego domu wiejskiego, a także kuchnia i dawna apteka.
- Przedmioty z życia Żydów w Alzacji, w tym wycinankowy mizrach wykonany w 1822 roku przez Eliasa Danhausera, oraz Sponselé, XVII-wieczna lalka z Ensisheim.
Palais Rohan
Obok katedry, frontem do rzeki, stoi pałac książąt-biskupów Strasburga. Kardynał Armand Gaston Maximilien de Rohan zamówił go w 1727 roku, a zbudowano go w latach 1732–1742 według projektu Roberta de Cotte, pierwszego architekta króla Ludwika XV, pod kierunkiem Josepha Massola na budowie. Wzniesiono go na wzór wielkich paryskich rezydencji tamtych czasów, a jego goście pokazują, jak ważny był: Maria Antonina spędziła tu w maju 1770 roku swoją pierwszą noc na francuskiej ziemi, w drodze na ślub z przyszłym Ludwikiem XVI, a Napoleon nocował tu kilka razy w latach 1805, 1806 i 1809.
Bomby uszkodziły pałac 11 sierpnia 1944 roku, a w 1947 roku pożar podczas napraw zniszczył dużą część kolekcji malarstwa. Pełna restauracja trwała do lat 90. Dziś pałac mieści trzy muzea: archeologii w podziemiach, sztuki dekoracyjnej na parterze, w dawnych apartamentach książęcych, i sztuk pięknych na wyższych piętrach. Palais Rohan jest jednym z punktów naszej gry miejskiej.
- Dziedziniec od strony katedry, który otwiera się na plac obok katedry.
- Długa fasada od strony rzeki, najlepiej widoczna z przeciwległego brzegu Ill albo z łodzi.
Opéra national du Rhin
Opera w Strasburgu stoi przy Place Broglie, długim placu na północ od katedry. Budynek wzniesiono w latach 1804–1821 według projektu architekta Villota. Podczas niemieckiego bombardowania w 1870 roku niemal całkowicie spłonął w środku, po czym odbudowano go w tym samym stylu i ponownie otwarto w 1873 roku. Dziś to strasburska siedziba Opéra national du Rhin, zespołu założonego w 1972 roku, który występuje też w Miluzie i Colmarze. Opera jest jednym z punktów naszej gry miejskiej.
- Sześć muz nad kolumnami portyku, dzieło rzeźbiarza Landolina Ohmachta. Tradycja mówi o dziewięciu muzach, więc poszukaj trzech brakujących.
Place de la République
Przejdź przez Ill na wschód od Place Broglie i jesteś w Neustadt. Place de la République wytyczono od 1880 roku jako Kaiserplatz, plac cesarski: okrągły park otoczony okazałymi budynkami, które miały pokazać niemiecką potęgę w nowej stolicy Alzacji-Lotaryngii. Po jednej stronie stoi Palais du Rhin, dawny pałac cesarski, zbudowany w latach 1884–1887 przez Hermanna Eggerta, dziś siedziba Centralnej Komisji Żeglugi na Renie. Naprzeciwko są Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka oraz Théâtre national de Strasbourg, zbudowany jako parlament Alzacji-Lotaryngii.
Pośrodku parku stoi pomnik poległych dłuta Léona-Ernesta Driviera, odsłonięty w 1936 roku. Przedstawia matkę trzymającą dwóch martwych synów, z których, jak się przyjmuje, jeden zginął za Francję, a drugi za Niemcy: powściągliwy obraz regionu, który kilka razy zmieniał przynależność. Plac jest jednym z punktów naszej gry miejskiej, a w 2017 roku wpis starego miasta na listę światowego dziedzictwa UNESCO rozszerzono o Neustadt.
- Pomnik z bliska: obejdź go dookoła, by zobaczyć matkę i dwóch synów ze wszystkich stron.
- Masywny Palais du Rhin, a naprzeciwko, po drugiej stronie parku, biblioteka z kopułą.
Église réformée Saint-Paul
Na południe od Place de la République wznoszą się dwie iglice Saint-Paul, na południowym krańcu wyspy na Ill. Kościół zbudował w latach 1892–1897 architekt Louis Muller w stylu neogotyckim, dla luterańskich żołnierzy niemieckiego garnizonu; jego iglice sięgają około 76 metrów. Po powrocie Alzacji do Francji w 1919 roku przekazano go Kościołowi reformowanemu i do dziś zbiera się tu wspólnota reformowana. To ostatni punkt naszej gry miejskiej.
- Widok na kościół z mostów na Ill, skąd wydaje się unosić na swojej wyspie, zwłaszcza w wieczornym świetle.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij na quai Saint-Nicolas od Muzeum Alzackiego, przejdź przez Ill i idź wzdłuż rzecznej fasady Palais Rohan do jego dziedzińca obok katedry. Stamtąd ruszaj na północ starymi uliczkami do Place Broglie i opery. Znów przejdź przez rzekę na Place de la République i obejdź park dookoła, by zobaczyć każdy budynek. Zakończ spacerem wzdłuż Ill do Saint-Paul, najlepiej o zachodzie słońca.
Odkryj Strasburg z World City Trail
Nasza gra miejska w Strasburgu zamienia stare miasto w grę na twoim telefonie. Trasa łączy 10 punktów, od Ponts Couverts do Église réformée Saint-Paul, a Muzeum Alzackie, Palais Rohan, Opéra national du Rhin, Place de la République i Saint-Paul są wśród nich, razem z Ponts Couverts, kościołem św. Tomasza, Place Gutenberg, katedrą i Place Kléber. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Strasburgu jest też spacer po mieście bez przewodnika i plenerowa gra escape, dla tych, którzy wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Strasburgu →
Wybierz się na samodzielny spacer po Strasburgu →
Zagraj w plenerową grę escape w Strasburgu →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.