Paryż od wieży Eiffla do Notre-Dame: 6 miejsc na jednym spacerze

The Eiffel Tower in Paris

Ten przewodnik prowadzi wzdłuż Sekwany od wieży Eiffla do Notre-Dame przez sześć miejsc, które opowiadają historię Paryża od średniowiecza po wystawy światowe: wieżę Eiffla, Pont Alexandre III, Place de la Concorde, kościół Saint-Germain-des-Prés, Conciergerie i Notre-Dame. Leżą na jednej linii wzdłuż rzeki, więc zobaczysz je wszystkie podczas jednego długiego spaceru, od żelaznej wieży na zachodzie po wyspę, na której narodziło się miasto.

Wieża Eiffla

Wieżę zbudowano między styczniem 1887 a marcem 1889 roku jako główną atrakcję wystawy światowej 1889, zorganizowanej na stulecie rewolucji francuskiej. Projekt wyszedł od dwóch inżynierów z firmy Gustave’a Eiffla, Maurice’a Koechlina i Émile’a Nouguiera, a architekt Stephen Sauvestre dodał ozdobne łuki. Z anteną ma 330 metrów wysokości i była najwyższą budowlą świata, dopóki w 1930 roku nie ukończono Chrysler Building w Nowym Jorku.

Nie wszyscy jej chcieli. W lutym 1887 roku grupa pisarzy, malarzy i architektów opublikowała protest przeciwko wieży, która i tak miała stać tylko dwadzieścia lat. Uratowała ją nauka: dzięki wysokości była cenna dla radiotelegrafii, a od 1910 roku należała do międzynarodowej służby czasu. Wieża Eiffla to pierwszy przystanek naszej gry miejskiej w Paryżu.

  • 72 nazwiska francuskich naukowców, inżynierów i matematyków wyryte na wszystkich czterech bokach tuż pod pierwszym piętrem – hołd Eiffla dla nauki.
  • Popiersie Gustave’a Eiffla dłuta Antoine’a Bourdelle’a u stóp północnego filaru, a na szczycie małe mieszkanie, które Eiffel zatrzymał dla siebie i w którym gościł Thomasa Edisona.

Pont Alexandre III

Ten most zbudowano w latach 1896–1900 na wystawę światową 1900. Kamień węgielny położył w październiku 1896 roku car Mikołaj II, a most nosi imię jego ojca, Aleksandra III, który w 1892 roku zawarł sojusz francusko-rosyjski. Most przekracza Sekwanę jednym niskim łukiem stalowym, by nie zasłaniać widoku z Pól Elizejskich na kopułę Pałacu Inwalidów, i jest ozdobiony latarniami, amorkami, nimfami i skrzydlatymi końmi. Pont Alexandre III to jeden z przystanków naszej gry miejskiej w Paryżu.

  • Cztery złocone brązowe Sławy na wysokich kamiennych kolumnach w narożnikach, każda powstrzymująca skrzydlatego konia; ciężkie kolumny służą też jako przeciwwaga dla łuku.
  • Kute miedziane płaskorzeźby pośrodku łuku po obu stronach: Nimfy Sekwany z herbem Paryża i Nimfy Newy z herbem cesarskiej Rosji.

Place de la Concorde

Największy plac Paryża wytyczył architekt Ange-Jacques Gabriel w latach 1757–1772 jako Place Louis XV, wokół konnego pomnika króla. W czasie rewolucji pomnik obalono, a tutaj ustawiono gilotynę: Ludwika XVI stracono na placu 21 stycznia 1793 roku, a Marię Antoninę 16 października 1793 roku. Z 2498 osób zgilotynowanych w Paryżu podczas rewolucji 1119 zginęło właśnie tutaj. W 1795 roku plac nazwano Place de la Concorde, czyli placem Zgody, na znak pojednania.

Odkryj Paryż poprzez zabawę

Zamień zabytki opisane w tym artykule w grę miejską na własną rękę, w którą możesz grać na swoim telefonie.

11 € za jedną osobę, 5 € za osobę w grupach liczących co najmniej cztery osoby.

Zobacz przygodę w Paryżu →

Środek zajmuje dziś obelisk z Luksoru, liczący około 3300 lat, który władca Egiptu Muhammad Ali ofiarował Francji w 1829 roku; ustawiono go tu 25 października 1836 roku. Wokół stoją dwie fontanny Jacques’a Ignace’a Hittorffa i osiem posągów przedstawiających francuskie miasta. Place de la Concorde to jeden z przystanków naszej gry miejskiej w Paryżu.

  • Pozłacane zwieńczenie obelisku, dodane w 1998 roku w miejsce zaginionego oryginału, oraz rysunki na cokole pokazujące, jak go przewieziono i ustawiono.
  • Hôtel de la Marine po północnej stronie, zbudowany jako królewski skład mebli i przez ponad dwa stulecia siedziba francuskiej marynarki wojennej; dziś to muzeum.

Kościół Saint-Germain-des-Prés

Na lewym brzegu kościół Saint-Germain-des-Prés to wszystko, co zostało z wielkiego opactwa założonego w 558 roku przez merowińskiego króla Childeberta I, syna Chlodwiga; uchodzi za najstarszy istniejący kościół Paryża. Jego dzwonnicę zaczęto budować około 990 roku, co czyni ją jedną z najstarszych we Francji. Wewnątrz nawę i chór pokrywają XIX-wieczne malowidła Hippolyte’a Flandrina, których barwy odnowiono podczas dużej kampanii od 2017 roku. Kościół to jeden z przystanków naszej gry miejskiej w Paryżu.

  • Grób filozofa René Descartes’a w jednej z bocznych kaplic.
  • Malowane kolumny i ściany nawy, znów jasne po renowacji, oraz romańska podstawa dzwonnicy od strony placu.

Conciergerie

Na Île de la Cité Conciergerie jest zachowaną częścią Palais de la Cité, średniowiecznego pałacu królów Francji. Nazwę zawdzięcza concierge’owi, królewskiemu urzędnikowi zarządzającemu pałacem. Jej Sala Zbrojnych, zbudowana przez Filipa IV na początku XIV wieku, uchodzi za największą świecką salę gotycką w Europie.

Gdy królowie się wyprowadzili, budynek zamieniono w więzienie, a w czasie terroru trzymano tu więźniów Trybunału Rewolucyjnego w drodze na gilotynę. Marię Antoninę przywieziono tu w nocy z 1 na 2 sierpnia 1793 roku; spędziła tu 44 dni, aż do procesu i egzekucji 16 października. Więzienie zamknięto w 1934 roku, a budynek jest dziś pomnikiem narodowym. Conciergerie to jeden z przystanków naszej gry miejskiej w Paryżu.

  • Sala Zbrojnych z rzędami kolumn i sklepieniami żebrowymi, dawniej jadalnia służby pałacowej.
  • Tour de l’Horloge na rogu Boulevard du Palais, z zegarem uważanym za pierwszy publiczny zegar Paryża, zainstalowanym za panowania Karola V w XIV wieku.

Notre-Dame

Biskup Maurice de Sully rozpoczął budowę katedry w 1163 roku w obecności króla Ludwika VII i papieża Aleksandra III. 15 kwietnia 2019 roku pożar zniszczył dębową więźbę dachu i strącił XIX-wieczną iglicę, ale strażacy uratowali fasadę, wieże i większość witraży. Po pięciu latach prac Notre-Dame otwarto ponownie 7 grudnia 2024 roku, z nową iglicą zwieńczoną złotym kogutem; stary kogut, odnaleziony w gruzach, jest teraz wystawiony w środku.

Katedra to ostatni przystanek naszej gry miejskiej w Paryżu. Od ponownego otwarcia prace przy niektórych częściach budowli trwają dalej, więc z niektórych stron możesz jeszcze zobaczyć rusztowania.

  • Trzy wielkie rozety, które przetrwały pożar niemal nietknięte; rozeta zachodnia pochodzi z około 1225 roku, a południowa była darem króla Ludwika IX.
  • Gargulce i chimery: gargulce dodano około 1240 roku jako rynny, a fantastyczne stwory z Galerie des Chimères powstały podczas restauracji Viollet-le-Duca w XIX wieku. Na placu przed katedrą poszukaj Point Zéro, brązowej gwiazdy, od której mierzy się odległości drogowe we Francji.

Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru

Zacznij od wieży Eiffla i idź wzdłuż Sekwany na wschód, obok Pont de l’Alma, do Pont Alexandre III, przez który przejdź dla widoku na Pałac Inwalidów. Idź dalej do Place de la Concorde, potem wróć na lewy brzeg i przejdź ulicami Saint-Germain do kościoła Saint-Germain-des-Prés. Stamtąd ruszaj nad rzekę i na Île de la Cité, gdzie Conciergerie, a potem Notre-Dame zamykają spacer. To długa trasa, więc nie spiesz się i zostaw katedrę na późne popołudnie, gdy fasada łapie światło od zachodu.

Odkryj Paryż z World City Trail

Nasza gra miejska w Paryżu zamienia centrum w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od wieży Eiffla do Notre-Dame, a wszystkie sześć miejsc z tego przewodnika to przystanki, podobnie jak Pont de l’Alma, Petit Palais, Luwr i Pont Neuf. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.

W Paryżu jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, jeśli wolisz inny format.

Zagraj w grę miejską w Paryżu →

Wybierz się na samodzielny spacer po Paryżu →

Zagraj w plenerową grę escape w Paryżu →

Fakty sprawdzone w październiku 2026.

Koszyk
Przewijanie do góry