Piazza De Ferrari is het hoofdplein van Genua, het drukke knooppunt tussen de middeleeuwse oude stad en de stad uit de 19e en 20e eeuw. In het midden staat een grote bronzen fontein uit 1936, en rondom liggen het operahuis, de kunstacademie, de oude beurs en een zijkant van het Dogenpaleis. Het plein is genoemd naar Raffaele De Ferrari, hertog van Galliera, een van de rijkste Genuezen van de 19e eeuw.
Piazza De Ferrari in het kort
- Waar: boven aan de Via XX Settembre en de Via Roma, tussen de oude stad en het moderne centrum, met een metrostation met dezelfde naam eronder.
- Ontstaan: het plein kreeg zijn vorm in de 19e en vroege 20e eeuw, nadat de kerk en het klooster van San Domenico in de jaren 1820 waren afgebroken; de fontein werd in 1936 ingehuldigd.
- Wat het nu is: een grotendeels autovrij plein, de vaste ontmoetingsplek van Genua en de plek waar mensen samenkomen voor feesten en demonstraties.
- Benodigde tijd: 15 minuten voor een rondje, langer als je een kijkje neemt op de binnenplaats van het Dogenpaleis of in de beurszaal.
Van klooster tot hoofdplein van de stad
Tot het begin van de 19e eeuw lag hier een klein, onregelmatig pleintje naast de dominicanenkerk van San Domenico. Nadat Genua in 1815 bij het koninkrijk Sardinië was gekomen, besloot het bestuur de stad een modern centrum te geven. De kerk werd gesloopt en op haar plek bouwde architect Carlo Barabino het Teatro Carlo Felice, geopend op 7 april 1828, een paar jaar later gevolgd door het gebouw van de Accademia Ligustica di Belle Arti. In de decennia daarna werden de Via Roma en de Galleria Mazzini aangelegd, en begin 20e eeuw maakten de beurs en andere grote kantoorpaleizen het plein af. In 1936 kwam in het midden de fontein naar ontwerp van architect Giuseppe Crosa di Vergagni, betaald door de familie Piaggio.
Het plein beleefde ook enkele belangrijke politieke momenten van de stad. Op 25 april 1945 vochten partizanen hier tegen Duitse troepen, en dezelfde dag tekende de Duitse bevelhebber in Genua, generaal Günther Meinhold, de overgave van zijn troepen aan het Ligurische verzet, een zeldzaam geval waarin een Duits leger zich aan partizanen overgaf in plaats van aan geallieerde troepen. Het Carlo Felice, in de Tweede Wereldoorlog door bombardementen verwoest, ging pas in 1991 weer open, na een herbouw onder leiding van Aldo Rossi. In de jaren 1990 en begin jaren 2000 kreeg het plein nieuwe bestrating en werd het grotendeels autovrij, op tijd voor de Columbusvieringen van 1992 en de G8-top van 2001.
Waar je op moet letten
- De fontein: één bronzen schaal van zo’n 36 ton, gevat in ringen van travertijn. Het oorspronkelijke idee was een geluidloze waterval die over de rand stroomde; de lagere stralen kwamen er pas in de jaren 1990 bij.
- Het Teatro Carlo Felice: Barabino’s neoclassicistische portiek overleefde de oorlog, de toneeltoren erachter hoort bij de herbouw van 1987–1991.
- Het ruiterstandbeeld van Giuseppe Garibaldi voor het theater, van beeldhouwer Augusto Rivalta, onthuld in 1893.
- Het Palazzo della Borsa, de voormalige beurs uit 1912, aan de oostkant van het plein.
- De kant van het Dogenpaleis die op het plein uitkijkt, met een ingang naar de binnenplaatsen.
Wie was Raffaele De Ferrari?
Raffaele De Ferrari (1803–1876), hertog van Galliera, was een bankier en financier die zijn fortuin maakte met spoorwegen en banken in heel Europa. Zijn vrouw, Maria Brignole-Sale, hertogin van Galliera, was even belangrijk voor Genua: ze liet later het familiepaleis aan de Via Garibaldi, het Palazzo Rosso, met de kunstcollectie na aan de stad en betaalde het Galliera-ziekenhuis. Het plein kreeg de naam van de hertog in de jaren na zijn dood.
Tips voor je bezoek
- Kom ‘s avonds, als de kantoormensen naar huis zijn en het plein volloopt met mensen die afspreken voor het eten.
- Ga op de treden van de portiek van het Carlo Felice staan voor een blik over de fontein naar de beurs en het Dogenpaleis.
- Gebruik het plein als vertrekpunt: de Via XX Settembre loopt naar het oosten om te winkelen, en de steegjes van de oude stad en de kathedraal liggen een paar minuten lopen bergaf.
In de buurt
- Dogenpaleis (Palazzo Ducale): de vroegere zetel van de Republiek Genua, nu een cultureel centrum met tentoonstellingen en binnenplaatsen waar je doorheen kunt lopen.
- Kathedraal San Lorenzo: de zwart-wit gestreepte kathedraal, waar binnen een Britse scheepsgranaat ligt die in 1941 niet ontplofte.
- Porta Soprana en het huis van Columbus: de middeleeuwse poort met twee torens en het kleine huis dat traditioneel met de familie van Christoffel Columbus wordt verbonden.
- Via Garibaldi: de straat met renaissance- en barokpaleizen, onderdeel van het UNESCO-werelderfgoed van de Strade Nuove en de Palazzi dei Rolli.
Genua ontdekken met World City Trail
Onze schattenjacht in Genua maakt van de oude stad een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops en duurt ongeveer 2 uur, met zo’n 30 minuten lopen. Onderweg kom je onder meer langs de basiliek San Siro, het Palazzo Grimaldi della Meridiana en de Piazza Fontane Marose.
Heb je liever een ander format, dan is er in Genua ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game.
Speel de schattenjacht in Genua →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Genua →
Speel de outdoor escape game in Genua →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.