Opera Kopenhagen: Een geschenk aan de natie

Het Operahuis van Kopenhagen was een genereuze schenking van de A.P. Møller en Chastine Mc-Kinney Møller Foundation aan de Deense staat. Het project werd eind jaren 1990 ontworpen, de bouw begon in 2001 en de grote opening vond plaats in januari 2005. Met een kostprijs van meer dan US$500 miljoen is het een van de duurste en technologisch meest geavanceerde operagebouwen ter wereld. De donatie en de daaropvolgende bouw waren niet zonder controverse, aangezien het hoofd van de stichting, scheepsmagnaat Mærsk Mc-Kinney Møller, een uitgesproken mening had over het ontwerp, wat leidde tot een gespannen relatie met de gevierde architect van het gebouw, Henning Larsen.

Het oorspronkelijke ontwerp van Larsen bevatte een grote glazen gevel om de buitenkant van het auditorium te onthullen, maar Møller drong aan op een metalen rooster en kleinere glazen panelen, met het argument dat grote glazen oppervlakken niet goed verouderen. Dit geschil leidde er onder andere toe dat Larsen het gebouw publiekelijk hekelde als een "mausoleum" voor de ambities van Møller. Desondanks is het eindproduct een opvallend voorbeeld van hedendaagse architectuur dat een geliefd onderdeel is geworden van de skyline van de stad.

Architecturale en technische uitmuntendheid

De Opera Huis is een kolossaal bouwwerk van in totaal 41.000 m² verdeeld over 14 verdiepingen, waarvan vijf ondergronds. De buitenkant is bekleed met een prachtige, beige kalksteen uit Duitsland en het gebouw lijkt op het water te drijven dankzij de omliggende grachten. Het meest indrukwekkende architectonische kenmerk is het enorme, uitkragende dak dat boven het entreeplein uitsteekt en een overdekte ruimte biedt met panoramisch uitzicht op de haven en de historische stad.

Het innovatieve ontwerp van het dak, gebaseerd op dat van een vliegtuigvleugel, was een huzarenstukje dat tot stand kwam door nauwe samenwerking tussen de architecten en ingenieursbureaus. De bruggen naar het operagebouw werden zelfs gemaakt van eikenbomen die oorspronkelijk in de 19e eeuw werden geplant om de Deense marinevloot aan te vullen, een attente knipoog naar de maritieme geschiedenis van de locatie.

Binnen is het gebouw een showcase van luxe materialen en ingewikkeld design. De vloer van de foyer is geplaveid met Siciliaans Perlatino-marmer en de achterwand van de foyer en de balkons zijn versierd met esdoornhout, dat moest lijken op het hout van een oude viool. Het plafond van het hoofdauditorium is adembenemend, bedekt met 105.000 vellen 24-karaats bladgoud. De akoestiek, ontworpen door Arup Acoustics, is van wereldklasse. Elk element, van de stoelbekleding tot het snijwerk in de muren, is zorgvuldig afgestemd voor een optimale geluidservaring.

Kunst en functionaliteit

Het operagebouw van Kopenhagen is ook een galerie voor hedendaagse Deense kunst. In de foyer staan drie grote, bolvormige lichtsculpturen van de Deens-IJslandse kunstenaar Olafur Eliasson. Deze glinsterende koepels reflecteren licht en creëren een unieke visuele ervaring. Daarnaast sieren vier bronzen reliëfs van de bekende Deense beeldhouwer Per Kirkeby de muren van de ingang van het auditorium en ontwierp kunstenaar Per Arnoldi het logo van de opera en het gordijn van het hoofdpodium.

Naast de openbare ruimtes is het operagebouw een zeer functionele en technisch geavanceerde faciliteit. Het heeft een hoofdpodium met vijf andere podia die rechtstreeks met elkaar verbonden zijn, waardoor decorwisselingen snel en naadloos kunnen plaatsvinden. De orkestbak is een van de grootste ter wereld en er zijn meer dan 100 kamers met uitstekende geluidsisolatie voor de muzikanten. Het Takkelloftet, een kleiner "black box" theater met een capaciteit voor 200 mensen, biedt een flexibele ruimte voor experimentele voorstellingen.

De Koninklijke Deense Opera, die het huis beheert, biedt een verscheidenheid aan opera- en balletvoorstellingen, waarmee de plaats van het gebouw als culturele krachtcentrale is verstevigd. Het operagebouw van Kopenhagen is niet alleen een plek voor voorstellingen; het is een monument voor kunst, techniek en de blijvende geest van filantropie.