Kopenhaga jest stolicą królewską od ponad pięciu stuleci, a wiele jej najokazalszych budowli powstało dla królów albo zostało podarowanych narodowi. Ten przewodnik przedstawia sześć z nich: zamek Rosenborg, pałac Christiansborg, Bibliotekę Królewską, Teatr Królewski, pałac Amalienborg i Operę. Razem opowiadają historię duńskiego dworu, od prywatnego zamku Chrystiana IV po teatry i biblioteki, które dziś należą do wszystkich.
Zamek Rosenborg
Rosenborg powstał w 1606 roku jako wiejski dom letni króla Chrystiana IV, a do 1624 roku rozrósł się w mały zamek w stylu niderlandzkiego renesansu, z czerwonej cegły i piaskowca, który król uwielbiał. Duńscy królowie mieszkali tu mniej więcej do 1710 roku; potem zamek służył za rezydencję tylko dwa razy, w sytuacjach awaryjnych: po pożarze Christiansborga w 1794 roku i podczas brytyjskiego ataku na miasto w 1801 roku. Jako muzeum udostępniono go w 1838 roku.
Zamek stoi w Ogrodzie Królewskim (Kongens Have), najstarszym ogrodzie królewskim w kraju, a obok mieszczą się koszary Gwardii Królewskiej, która pilnuje też zamku. Rosenborg nie leży na trasie naszej gry miejskiej, ale jest blisko centrum i dobrze nadaje się na początek królewskiego dnia.
- Skarbiec w piwnicy z duńskimi klejnotami koronnymi i insygniami.
- Długa Sala z tronem koronacyjnym królów absolutnych, tronem królowej i trzema srebrnymi lwami naturalnej wielkości, które stoją przed nimi na straży.
Pałac Christiansborg
Christiansborg na wyspie Slotsholmen uchodzi za jedyny budynek na świecie, w którym mieszczą się wszystkie trzy władze państwa: duński parlament (Folketing), kancelaria premiera i Sąd Najwyższy. Monarcha wciąż korzysta z sal reprezentacyjnych, kaplicy pałacowej i stajni królewskich. Pierwszy zamek w tym miejscu zbudował biskup Absalon w 1167 roku.
Obecny budynek to trzeci Christiansborg. Pierwszy strawił pożar w 1794 roku, drugi spłonął w 1884 roku, a dzisiejszy neobarokowy pałac zbudowano w latach 1907–1928 według projektu Thorvalda Jørgensena. Jego wieża ma 106 metrów i od 2014 roku publiczny taras widokowy; przy wejściu jest kontrola bezpieczeństwa. Christiansborg to jeden z przystanków naszej gry miejskiej.
- Ruiny zamku Absalona i późniejszego zamku kopenhaskiego w podziemiach, otwarte dla zwiedzających od 1924 roku.
- 17 gobelinów z historią Danii autorstwa Bjørna Nørgaarda w Wielkiej Sali, prezent na 50. urodziny królowej Małgorzaty II.
Biblioteka Królewska
Bibliotekę Królewską założył w 1648 roku król Fryderyk III, który przekazał jej swój zbiór europejskich książek, a dla publiczności otwarto ją w 1793 roku. To największa biblioteka w krajach nordyckich. Jej stary gmach na Slotsholmen, za Christiansborgiem, zaprojektował Hans Jørgen Holm, a ukończono go w 1906 roku.
W 1999 roku biblioteka zyskała Czarny Diament, rozbudowę nad portem autorstwa pracowni Schmidt Hammer Lassen. Jego pochyłe ściany pokrywa polerowany czarny granit wydobyty w Zimbabwe i cięty we Włoszech, a szklane atrium wychodzi prosto na wodę. W środku są czytelnie, wystawy i sala koncertowa. W zbiorach są rękopisy Hansa Christiana Andersena i papiery Sørena Kierkegaarda. Biblioteka nie jest przystankiem gry miejskiej.
- Mosty, które wysoko nad ulicą łączą Czarny Diament ze starym gmachem.
- Ogromne malowidło bez tytułu Pera Kirkeby’ego na suficie przy wejściu do czytelni, jedna z największych dekoracji sufitowych w krajach nordyckich.
Teatr Królewski: Gamle Scene i Skuespilhuset
Duński Teatr Królewski założono w 1748 roku; to narodowa scena opery, baletu i dramatu. Jego najstarszy wciąż działający budynek to Gamle Scene (Stara Scena) przy Kongens Nytorv, zbudowana w latach 1872–1874 według projektu Vilhelma Dahlerupa i Ovego Petersena. Do dziś służy jako scena.
Dramat przeniósł się w 2008 roku do Skuespilhuset, Królewskiego Teatru Dramatycznego, budynku pracowni Lundgaard & Tranberg nad portem, kilka kroków od Nyhavn. Zbudowano go z długiej, cienkiej, ciemnobrązowej cegły opracowanej specjalnie dla tego projektu, ze szklanym najwyższym piętrem i wieżą sceniczną obłożoną miedzią. Skuespilhuset i Gamle Scene tworzą razem jeden z przystanków naszej gry miejskiej.
- Posągi dramatopisarza Ludviga Holberga dłuta Theobalda Steina i poety Adama Oehlenschlägera dłuta H. W. Bissena po obu stronach wejścia do Gamle Scene.
- Podniesiona dębowa promenada nad wodą przed Skuespilhuset, oparta na ukośnych kolumnach.
Pałac Amalienborg
Amalienborg to nie jeden pałac, lecz cztery identyczne rokokowe pałace wokół ośmiokątnego placu. Zaprojektował je królewski architekt Nicolai Eigtved, a zbudowano je w latach 1750–1760 dla czterech rodów szlacheckich jako centrum nowej dzielnicy Frederiksstaden. Gdy w 1794 roku spłonął Christiansborg, rodzina królewska kupiła je i wprowadziła się w grudniu; mieszka tu do dziś.
Każdy pałac ma dwie nazwy, od króla, który później w nim mieszkał, i od szlachcica, który go zbudował: Chrystiana VII (Moltkego), Chrystiana VIII (Levetzaua), Fryderyka VIII (Brockdorffa) i Chrystiana IX (Schacka). Pałac Chrystiana VIII jest muzeum z prywatnymi apartamentami królewskimi. Codziennie Gwardia Królewska maszeruje tu z Rosenborga na zmianę warty. Amalienborg to jeden z przystanków naszej gry miejskiej.
- Pomnik konny króla Fryderyka V na środku placu, dzieło francuskiego rzeźbiarza Jacques’a Saly’ego, rozpoczęty w 1753 i odsłonięty w 1771 roku.
- Widok wzdłuż Frederiksgade: z jednej strony Marmurowy Kościół (kościół Fryderyka), z drugiej Opera po drugiej stronie portu.
Opera w Kopenhadze
Opera stoi na Dokøen, części wyspy Holmen, dokładnie naprzeciwko Amalienborga po drugiej stronie wody. Była prezentem: fundacja A.P. Møllera, związana z armatorem Mærskiem Mc-Kinney Møllerem, podarowała budynek państwu duńskiemu w 2000 roku, a Møller miał duży wpływ na projekt. Architektem był Henning Larsen, a operę otwarto 15 stycznia 2005 roku.
Prezent wywołał debatę, bo darowiznę można było odliczyć od podatku, więc państwo w praktyce dzieliło koszty; parlament i tak ją przyjął. Od głównego wejścia patrzysz przez port prosto na Amalienborg i kopułę Marmurowego Kościoła, na jednej linii. Opera nie jest przystankiem gry miejskiej, ale widać ją z Amalienborga.
- Trzy kuliste szklane żyrandole w foyer autorstwa artysty Olafura Eliassona.
- Zakrzywiona ściana z drewna klonowego wokół widowni, nazywana dynią.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij w Ogrodzie Królewskim przy Rosenborgu, potem idź na wschód ulicami Frederiksstaden do Marmurowego Kościoła i dalej do Amalienborga, najlepiej na zmianę warty. Z nabrzeża zobaczysz Operę po drugiej stronie portu; dotrzesz do niej tramwajem wodnym albo wrócisz tam na końcu. Idź wzdłuż wody na południe do Skuespilhuset, obok Nyhavn do Gamle Scene przy Kongens Nytorv, a potem wzdłuż Holmens Kanal do Christiansborga. Zakończ za pałacem, przy Bibliotece Królewskiej i Czarnym Diamencie nad portem.
Odkryj Kopenhagę z World City Trail
Nasza gra miejska w Kopenhadze zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od ratusza do kościoła Fryderyka, a pałac Christiansborg, Teatr Królewski (Skuespilhuset i Gamle Scene) i pałac Amalienborg są przystankami, podobnie jak ratusz, kościół Najświętszej Marii Panny, Okrągła Wieża, Strøget, Nyhavn, Nyhavnsbroen i kościół Fryderyka. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Kopenhadze jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, jeśli wolisz inny format.
Zagraj w grę miejską w Kopenhadze →
Wybierz się na samodzielny spacer po Kopenhadze →
Zagraj w plenerową grę escape w Kopenhadze →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.