Najstarsze ulice Reykjavíku mieszczą się na niewielkim obszarze między portem a Tjörnin, miejskim stawem. Ten przewodnik opisuje pięć tamtejszych miejsc, które opowiadają, jak osada kupiecka stała się stolicą: pomnik pierwszego osadnika Ingólfura Arnarsona, Dom Kolekcji, katedrę Dómkirkjan, ratusz nad stawem i Islandzką Galerię Narodową. Wszystkie pięć to przystanki naszej gry miejskiej w Reykjavíku i można je połączyć w łatwą pętlę.
Ingólfur Arnarson na Arnarhóll
Na szczycie Arnarhóll, trawiastego wzgórza nad portem, stoi brązowy pomnik Ingólfura Arnarsona, który według średniowiecznej Księgi o zasiedleniu był pierwszym stałym nordyckim osadnikiem na Islandii, tradycyjnie w 874 roku. Sagi opowiadają, że u wybrzeży wyrzucił za burtę kolumny swojego wysokiego siedziska i osiadł tam, gdzie wyrzuciło je na brzeg, w miejscu, które stało się Reykjavíkiem; to legenda, a nie udokumentowana historia. Pomnik jest dziełem rzeźbiarza Einara Jónssona. Zamówiło go stowarzyszenie rzemieślników Reykjavíku, a odsłonięto go 24 lutego 1924 roku.
- Widok ze wzgórza na port i Harpę aż po górę Esja po drugiej stronie zatoki.
Dom Kolekcji
Naprzeciw Arnarhóll, po drugiej stronie Hverfisgata, stoi Safnahúsið, Dom Kolekcji, zbudowany w latach 1906–1908 według projektu duńskiego architekta Johannesa Magdahla Nielsena. Miał zebrać pamięć narodu pod jednym dachem: około 1908 roku wprowadziły się tu Biblioteka Narodowa, Archiwum Narodowe, Muzeum Historii Naturalnej i zbiór starożytności. Przez pewien czas nazywał się Domem Kultury, a w 2014 roku wrócił do dawnej nazwy.
Dziś Domem Kolekcji zarządza Islandzka Galeria Narodowa, która pokazuje tu islandzką sztukę ze swoich zbiorów. Długoterminowa wystawa Resistance gromadzi skarby sztuki islandzkiej, a obok trwa wystawa o folklorze w sztuce Islandii. W 2012 roku dawna czytelnia posłużyła też jako sala sądowa w procesie byłego premiera Geira Haarde po krachu bankowym.
- Herby z nazwiskami islandzkich pisarzy wzdłuż fasady.
- Prace z wystawy Resistance, pochodzące z własnych zbiorów Galerii Narodowej.
Dómkirkjan
Dómkirkjan, katedra w Reykjavíku, stoi przy placu Austurvöllur obok gmachu parlamentu. Kościół zbudowano najpierw w latach 1787–1796 w skromnym stylu klasycystycznym według projektu Andreasa Kirkerupa i konsekrowano w 1796 roku. Był jednym z pierwszych budynków wzniesionych z myślą o przyszłej roli Reykjavíku jako stolicy. W latach 1847–1848 duński architekt L. A. Winstrup przebudował go i powiększył, a ostatnia renowacja odbyła się w latach 1999–2000. To siedziba biskupa Islandii i kościół macierzysty Kościoła Islandii.
Katedra jest mała, ale ma stałą rolę w życiu kraju: każda sesja Althingu, od odnowienia parlamentu w 1845 roku, zaczyna się tu nabożeństwem, po którym posłowie przechodzą do sąsiedniego gmachu parlamentu. W pierwszych latach na strychu kościoła przechowywano nawet pierwsze zbiory przyszłego Muzeum Narodowego i Archiwum Narodowego. Gdy katedra obchodziła 220-lecie w 2016 roku, biskup podkreślił, że pełni wciąż dokładnie tę samą rolę co w chwili budowy.
- Chrzcielnica dłuta Bertela Thorvaldsena, duńskiego rzeźbiarza islandzkiego pochodzenia, który pracował głównie w Rzymie.
- Obraz ołtarzowy namalowany w 1847 roku przez G. T. Wegenera, kopiowany w wielu innych kościołach Islandii.
- Organy zbudowane w Berlinie przez Karla Schukego w 1985 roku, z trzema manuałami i 31 głosami.
Ratusz w Reykjavíku
Ráðhús Reykjavíkur, ratusz, stoi na północnym brzegu Tjörnin. Zaprojektowała go reykjavícka pracownia Studio Granda, która wygrała międzynarodowy konkurs, a ukończono go w 1992 roku. Mieszczą się tu biura burmistrza, a hala służy wystawom sztuki, wydarzeniom i koncertom na żywo.
- Duża trójwymiarowa mapa plastyczna Islandii w hali, na której odnajdziesz lodowce, fiordy i wulkany.
- Ptaki na Tjörnin tuż za drzwiami: kaczki, łabędzie i gęsi zbierają się przy brzegu.
Islandzka Galeria Narodowa
Listasafn Íslands, Islandzką Galerię Narodową, założył w 1884 roku w Kopenhadze Björn Bjarnarson, a pierwsze dzieła były głównie darami duńskich artystów. Zbiory trafiły do Reykjavíku i w latach 1885–1950 wisiały w gmachu parlamentu, potem w budynku Muzeum Narodowego, aż w 1987 roku przeniosły się do obecnej siedziby przy Fríkirkjuvegur, na wschodnim brzegu stawu.
Ten budynek ma zaskakującą przeszłość. Powstał w 1916 roku jako chłodnia, według projektu Guðjóna Samúelssona, który później zaprojektował Hallgrímskirkję, a Garðar Halldórsson przebudował go i rozbudował na potrzeby galerii. Galeria skupia się na sztuce islandzkiej XIX i XX wieku, obok dzieł zagranicznych. Zarządza też Domem Kolekcji i Muzeum Einara Jónssona, więc twórca pomnika Ingólfura na Arnarhóll ma w mieście całe własne muzeum.
- Widok na budynek przez Tjörnin z przeciwległego brzegu.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij na Arnarhóll przy pomniku Ingólfura Arnarsona, a potem przejdź przez Hverfisgata do Domu Kolekcji. Zejdź przez stare centrum na Austurvöllur, do Dómkirkjan i sąsiedniego parlamentu, i idź dalej na południe do ratusza na skraju Tjörnin. Zakończ spacerem wschodnim brzegiem stawu do Galerii Narodowej. Jeśli masz jeszcze siły, Tęczowa Ulica i Hallgrímskirkja są pod górę, na wschód od stawu.
Odkryj Reykjavík z World City Trail
Nasza gra miejska w Reykjavíku zmienia centrum w grę, w którą grasz na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Sun Voyager po Hallgrímskirkję, a wszystkie pięć miejsc z tego przewodnika to przystanki, podobnie jak Harpa, parlament i Tęczowa Ulica.
W Reykjavíku jest też spacer po mieście i plenerowa gra escape, dla tych, którzy wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Reykjavíku →
Wybierz się na samodzielny spacer po Reykjavíku →
Zagraj w plenerową grę escape w Reykjavíku →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.