Drie van de bekendste gebouwen van Wenen liggen op één lijn door de oude binnenstad: de universiteit aan de Ringstraße, de Stephansdom in het midden en de Staatsopera aan de zuidrand. Elk vertelt een andere kant van het verhaal van de stad, van middeleeuws geloof tot negentiende-eeuwse ambitie, en alle drie zijn ze stops van onze schattenjacht in Wenen. Daartussen ligt een makkelijke wandeling door de voetgangersstraten van de Innere Stadt, het historische eerste district.
St Stephen’s Cathedral
De kathedraal van Wenen, de Stephansdom, groeide over meerdere eeuwen op de plek van een romaanse kerk die in 1147 werd ingewijd. De westgevel, met de Reuzenpoort en de twee Heidentorens, is uit die vroege periode bewaard. De gotische herbouw werd in de 14e eeuw doorgezet door hertog Rudolf IV, en de zuidtoren, die de Weners Steffl noemen, was in 1433 klaar. De noordtoren werd nooit afgemaakt en kreeg in de 16e eeuw een renaissancekap. De kerk werd pas in 1469 kathedraal, toen Wenen een eigen bisschop kreeg.
In april 1945, in de laatste oorlogsdagen in Wenen, sloeg een brand over naar de kathedraal en verwoestte het dak en de oude grote klok. De kerk werd herbouwd met giften uit heel Oostenrijk, en de nieuwe Pummerin, gegoten in 1951, hangt nu in de noordtoren en luidt bij bijzondere gelegenheden zoals oud en nieuw. Mozart trouwde hier in 1782 met Constanze Weber. De zuidtoren is via 343 treden te beklimmen tot de torenwachterskamer, met uitzicht over de daken van de binnenstad. De kathedraal is een stop van onze schattenjacht.
- Het steile dak met zo’n 230.000 geglazuurde dakpannen, die aan de zuidkant de dubbele adelaar vormen en aan de noordkant de wapens van Wenen en Oostenrijk.
- Twee ijzeren staven in de muur links van de Reuzenpoort, oude Weense standaardmaten voor laken.
- De ingekraste tekens O5 bij de hoofdingang, het symbool van het Oostenrijkse verzet tegen het naziregime.
Universiteit van Wenen
Hertog Rudolf IV, dezelfde vorst die de gotische kathedraal vooruit hielp, stichtte de universiteit in 1365. Het is de oudste nog bestaande universiteit van het Duitse taalgebied. Eeuwenlang zat ze in de binnenstad bij de Jezuïetenkerk; het huidige hoofdgebouw aan de Ringstraße werd ontworpen door Heinrich von Ferstel in de stijl van de Italiaanse renaissance en opende in 1884. Tot de studenten behoorden Sigmund Freud, die hier geneeskunde studeerde, en de natuurkundige Erwin Schrödinger.
Binnen is de arcadenhof omzoomd met bustes en gedenktekens van beroemde geleerden. Lange tijd waren dat bijna alleen mannen; in 2016 vestigde een kunstinstallatie de aandacht op de ontbrekende vrouwen, en sindsdien zijn er gedenktekens voor vrouwelijke wetenschappers bijgekomen. Gustav Klimt schilderde drie grote plafondstukken voor de aula van de universiteit, die een schandaal veroorzaakten; de originelen verbrandden in 1945, en er hangen nu reproducties aan het plafond van de zaal. Het hoofdgebouw is de eerste stop van onze schattenjacht.
- De hoofdgevel aan de Universitätsring, het deel van de Ringstraße dat in 2012 een nieuwe naam kreeg.
- De arcadenhof met zijn bustes en de Castaliafontein in het midden.
- De statige trappenhuizen en de aula, die je vanuit de gangen ziet wanneer het gebouw open is voor publiek.
Weense Staatsopera
De Staatsopera was het eerste grote openbare gebouw aan de nieuwe Ringstraße. Het werd ontworpen door August Sicard von Sicardsburg en Eduard van der Nüll en opende op 25 mei 1869 met Mozarts Don Giovanni. Tijdens de bouw kreeg het gebouw harde kritiek, en geen van beide architecten maakte de opening mee: Van der Nüll benam zich in 1868 het leven en Sicardsburg stierf enkele weken later. Gustav Mahler was er van 1897 tot 1907 directeur. Vandaag speelt het huis een van de grootste repertoires van alle operahuizen, met tientallen verschillende opera’s en balletten per seizoen.
Op 12 maart 1945 zette een luchtaanval de opera in brand; toneel en zaal werden verwoest, maar de voorgevel met de loggia, de grote trap en de theesalon bleven gespaard. Het huis heropende op 5 november 1955 met Beethovens Fidelio, een paar maanden nadat Oostenrijk zijn volledige onafhankelijkheid had herwonnen. Eén keer per jaar, op de donderdag voor Aswoensdag, wordt de zaal een balzaal voor het Operabal. De opera is een stop van onze schattenjacht.
- De loggia aan de kant van de Ring, met fresco’s van Moritz von Schwind met scènes uit Mozarts Toverfluit.
- Het grote scherm aan de zijkant van het gebouw, waarop in het seizoen veel voorstellingen live buiten worden vertoond.
- De grote trap en de Schwind-foyer, die de brand van 1945 overleefden en tijdens een rondleiding te zien zijn.
Zo zie je ze in één wandeling
Begin bij het hoofdgebouw van de Universiteit van Wenen aan de Ring en kijk even in de arcadenhof. Loop via de Freyung en de Herrengasse de binnenstad in en volg dan de Graben naar de Stephansplatz en de kathedraal. Zoek binnen de gotische stenen preekstoel, waar onder de trap een gebeeldhouwde man uit een venster kijkt; traditioneel geldt hij als zelfportret van de beeldhouwer. Vandaar loopt de Kärntner Straße, de winkelstraat voor voetgangers, recht naar het zuiden tot de Staatsopera. Heb je nog tijd, eindig dan bij de Albertina, vlak achter de opera.
Wenen ontdekken met World City Trail
Onze schattenjacht in Wenen maakt van de binnenstad een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops, van de Universiteit van Wenen tot het Johann Strauss-monument, en de universiteit, de Stephansdom en de Staatsopera zijn allemaal stops, net als de Ankeruhr, de Peterskirche en het Mozartmonument. Bij elke stop los je een puzzel op en hoor je een verhaal, in je eigen tempo.
In Wenen zijn er ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game, voor wie een ander formaat verkiest.
Speel de schattenjacht in Wenen →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Wenen →
Speel de outdoor escape game in Wenen →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.