Odeonsplatz to wielki plac, na którym stare miasto Monachium spotyka się z szeroką, prostą jak strzała Ludwigstraße. Leo von Klenze zaprojektował go dla króla Ludwika I na początku XIX wieku, a żółty kościół Teatynów, Rezydencja i otwarta loggia Feldherrnhalle zamykają jego południową stronę. To także miejsce trudnej historii: w 1923 roku pucz Hitlera zakończył się tu strzelaniną.
Odeonsplatz w skrócie
- Gdzie: na północnym skraju starego miasta, na południowym końcu Ludwigstraße, między Rezydencją a Hofgarten.
- Powstał: od 1816 roku, gdy następca tronu Ludwik zamówił projekt; nazwę Odeonsplatz nosi od 1827 roku.
- Autor: Leo von Klenze; Feldherrnhalle po stronie południowej zaprojektował Friedrich von Gärtner (1841–1844).
- Czym jest dziś: deptakiem na wydarzenia, koncerty plenerowe, parady i demonstracje, z dużą stacją metra pod spodem.
- Ile czasu: 20–30 minut, dłużej ze spacerem po Hofgarten.
Od bramy miejskiej do królewskiej wizytówki
Do końca XVIII wieku stała tu Schwabinger Tor, jedna z bram Monachium. Gdy zburzono mury, chciano placu, który nadałby bardziej uroczysty początek drodze z Rezydencji do pałacu Nymphenburg. W 1816 roku następca tronu Ludwik, późniejszy król Ludwik I, powierzył Klenzemu projekt całej Ludwigstraße wraz z placem. Klenze zbudował po stronie zachodniej Palais Leuchtenberg (1816–1821) i salę koncertową Odeon (1826–1828), oba wzorowane na rzymskim Palazzo Farnese; w 1827 roku plac przyjął nazwę od Odeonu. W latach 1841–1844 Gärtner zamknął widok na południe budowlą Feldherrnhalle, wzorowaną na florenckiej Loggia dei Lanzi. W 1862 roku dodano pomnik konny Ludwika I.
Plac stał się sceną parad i pogrzebów. 9 listopada 1923 roku marsz nazistów na Feldherrnhalle podczas puczu monachijskiego zakończył się strzelaniną, w której zginęło czterech bawarskich policjantów i 16 puczystów. W czasach nazizmu przy Feldherrnhalle stał pomnik poległych puczystów, który przechodnie musieli pozdrawiać; usunięto go w 1945 roku. Tablica na murze Rezydencji upamiętnia dziś czterech policjantów.
Na co zwrócić uwagę
- Loggię Feldherrnhalle z brązowymi posągami wodzów Tilly’ego i Wredego oraz pomnikiem armii bawarskiej.
- Dwa kamienne lwy na schodach Feldherrnhalle, ustawione w 1906 roku; monachijczycy żartują, że ten zwrócony do Rezydencji ryczy, a ten zwrócony do kościoła trzyma język za zębami.
- Kościół Teatynów, zaczęty w 1663 i ukończony w 1768 roku, którego ochrowa fasada i dwie wieże nadają placowi ciepły kolor.
- Viscardigasse, wąską uliczkę za Feldherrnhalle, z falistą linią wypolerowanych brązowych kostek wpuszczoną w bruk w 1995 roku.
- Pomnik konny Ludwika I przed Odeonem, z postaciami trzymającymi tablice z jego dewizą: „Gerecht und beharrlich” (sprawiedliwy i wytrwały).
Zaułek migaczy
Gdy przy Feldherrnhalle stał nazistowski pomnik, strażnik pilnował, by każdy przechodzień oddawał hitlerowskie pozdrowienie. Wielu mieszkańców po cichu tego unikało, przechodząc Viscardigasse za loggią, i uliczka zyskała przezwisko Drückebergergassl, „zaułek migaczy”. W 1995 roku artysta Bruno Wank zaznaczył ten objazd wijącym się pasem brązu w bruku. Przejdź nim: to mała, namacalna pamiątka codziennej odmowy.
Wskazówki na wizytę
- Po klasyczny widok stań na południowym końcu Ludwigstraße i spójrz na południe: Feldherrnhalle, kościół Teatynów i Rezydencja zmieszczą się w jednym kadrze.
- Przyjdź wieczorem, gdy budynki są podświetlone, a plac spokojniejszy.
- Przejdź przez bramę Hofgarten po stronie wschodniej do cichego ogrodu z arkadami i małą świątynią pośrodku.
- Sprawdź miejski kalendarz wydarzeń: na placu często odbywają się koncerty i zgromadzenia, które zamykają jego część.
W pobliżu
- Rezydencja: dawny pałac władców Bawarii tuż obok placu, z reprezentacyjnymi salami i skarbcem.
- Hofgarten: regularny ogród za bramą, dobry na spokojną przerwę.
- Marienplatz: główny plac z Nowym Ratuszem i jego kurantem, niedaleko na południe ulicą Theatinerstraße.
- Frauenkirche: katedra z dwiema kopułami, kilka minut pieszo na południowy zachód.
Odkryj Monachium z World City Trail
Nasza gra miejska w Monachium zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 punktów i trwa około 3 godzin, z czego około 55 minut to marsz. Prowadzi m.in. na Marienplatz, do Frauenkirche i Rezydencji. Możesz grać po polsku, angielsku, niemiecku, francusku, włosku, hiszpańsku lub niderlandzku.
Jeśli wolisz inną formę, w Monachium jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Monachium →
Wybierz się na samodzielny spacer po Monachium →
Zagraj w plenerową grę escape w Monachium →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.