Ten przewodnik prowadzi linią przez centrum Dublina, od rzeki Liffey do St Stephen’s Green, przez sześć miejsc: O’Connell Bridge, ratusz, katedrę Christ Church, katedrę św. Patryka, Fusiliers’ Arch i Muzeum Narodowe Irlandii przy Kildare Street. Razem obejmują tysiąc lat historii miasta, od wikińskiego Dublina po powstanie wielkanocne, a wszystkie sześć to przystanki naszej gry miejskiej.
O’Connell Bridge
Most łączący O’Connell Street z południowym brzegiem zbudowano w latach 90. XVIII wieku według projektu Jamesa Gandona i nazywał się wtedy Carlisle Bridge. Pod koniec lat 70. XIX wieku inżynier Bindon Blood Stoney przebudował go i poszerzył, a w 1882 roku nadano mu imię Daniela O’Connella, XIX-wiecznego polityka walczącego o prawa katolików. Efekt jest nietypowy: most jest mniej więcej tak szeroki, jak długi, i przypomina raczej plac nad rzeką.
Na jego północnym końcu stoi pomnik O’Connella dłuta Johna Henry’ego Foleya, odsłonięty w 1882 roku; przyjrzyj się brązowym postaciom, a zobaczysz ślady kul z walk w 1916 roku. Na samym moście poszukaj małej mosiężnej tabliczki poświęconej ‘Father Pat Noise’: to żart, który dowcipnisie przymocowali do balustrady w 2004 roku i który stał się małą atrakcją sam w sobie.
Ratusz w Dublinie
Przy Dame Street, u szczytu Parliament Street, stoi ratusz. Zbudowano go w latach 1769–1779 jako Royal Exchange dla miejskich kupców, po konkursie wygranym przez angielskiego architekta Thomasa Cooleya, a od lat 50. XIX wieku mieści się w nim rada miasta. Koryncki portyk patrzy wzdłuż Parliament Street w stronę rzeki, i to celowo: była to wielka oś widokowa tamtych czasów.
W środku okrągły hol pod kopułą otaczają posągi irlandzkich postaci, m.in. Daniela O’Connella, a na posadzce widnieje herb miasta i jego łacińska dewiza, mówiąca, że posłuszeństwo obywateli czyni miasto szczęśliwym. Ratusz odegrał też rolę w historii: w 1916 roku zajęli go powstańcy, a w 1922 roku wystawiono tu ciało Michaela Collinsa.
Katedra Christ Church
Christ Church to starsza z dwóch średniowiecznych katedr Dublina. Założono ją około 1030 roku za nordyckiego króla Sitrica Jedwabnobrodego, w ówczesnym mieście wikingów, a po przybyciu Anglonormanów w latach 70. XII wieku odbudowano w kamieniu. To, co widzisz z zewnątrz, to w dużej mierze efekt gruntownej restauracji z lat 70. XIX wieku, prowadzonej przez architekta George’a Edmunda Streeta i opłaconej przez producenta whiskey Henry’ego Roe; z tego czasu pochodzi też kryty most nad ulicą do Synod Hall.
W środku poszukaj grobowca z postacią rycerza, znanego jako grób Strongbowa, związanego z normańskim wodzem, który zdobył Dublin; oryginał rozbito w XVI wieku i zastąpiono. Krypta, ciągnąca się pod całym kościołem, należy do największych średniowiecznych krypt Irlandii i Wielkiej Brytanii. Jej najsłynniejszy eksponat to zmumifikowany kot i szczur, znalezione w piszczałce organów, w której kot najwyraźniej gonił szczura i oba utknęły.
Katedra św. Patryka
Kilka minut na południe katedra św. Patryka jest największym kościołem Irlandii i katedrą narodową Kościoła Irlandii. Stoi obok miejsca, gdzie według tradycji św. Patryk chrzcił nawróconych przy studni. Obecny budynek pochodzi głównie z XIII wieku, ale w XIX wieku był w złym stanie i w latach 60. XIX wieku odnowiono go za pieniądze Benjamina Lee Guinnessa z rodziny piwowarów.
Jonathan Swift, autor Podróży Guliwera, był tu dziekanem od 1713 roku aż do śmierci w 1745 roku i spoczywa w nawie obok Esther Johnson, swojej bliskiej przyjaciółki Stelli. Zobaczysz jego epitafium, które sam napisał, i jego ambonę. W środku są też Drzwi Pojednania: według opowieści w 1492 roku hrabia Kildare wyciął w nich otwór i przełożył przez niego rękę, by uścisnąć dłoń swojemu wrogowi, hrabiemu Ormond; stąd ma pochodzić angielskie wyrażenie ‘chancing your arm’.
Fusiliers’ Arch
W północno-zachodnim narożniku St Stephen’s Green, naprzeciw początku Grafton Street, stoi granitowy łuk odsłonięty w 1907 roku. Upamiętnia żołnierzy Royal Dublin Fusiliers poległych w drugiej wojnie burskiej w Afryce Południowej, a nazwiska zabitych wyryto na spodzie łuku. Niektórzy dublińczycy, przeciwni wojnie, nazwali go Bramą Zdrajców.
Łuk wzorowano na Łuku Tytusa w Rzymie. W czasie powstania wielkanocnego w 1916 roku powstańcy zajęli St Stephen’s Green, a na kamieniu wciąż widać ślady strzałów. Przejdź pod nim do parku, gdzie staw, altana dla orkiestry i kilka pomników zapewniają miłą przerwę od ulic handlowych.
Muzeum Narodowe Irlandii – Archeologia
Przy Kildare Street, obok Leinster House, siedziby irlandzkiego parlamentu, oddział archeologiczny Muzeum Narodowego otwarto w 1890 roku w budynku Thomasa Newenhama Deane’a i jego syna. Rotunda z kopułą nawiązuje do wzorów klasycznych, a drzwi i posadzki są bogato zdobione.
Zbiory to najlepsze miejsce, by zobaczyć dawne skarby Irlandii: złote ozdoby z epoki brązu, kielich z Ardagh i broszę z Tary, skarb z Broighter z małą złotą łodzią oraz znaleziska z wikińskiego Dublina. Najbardziej poruszająca jest sala Kingship and Sacrifice, gdzie z wyczuciem i kontekstem pokazano ciała z torfowisk z epoki żelaza, zachowane ponad 2000 lat w irlandzkim torfie.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij na O’Connell Bridge, przejdź południowymi nabrzeżami i Parliament Street w górę do ratusza, a potem dalej na zachód Lord Edward Street do Christ Church. Zejdź Patrick Street na południe do katedry św. Patryka i jej parku, a następnie idź na wschód Kevin Street i ulicami wokół St Stephen’s Green do Fusiliers’ Arch. Zakończ w Muzeum Narodowym przy Kildare Street, po drugiej stronie parku.
Odkryj Dublin z World City Trail
Nasza gra miejska w Dublinie zamienia centrum w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Parnell Monument po Irish Whiskey Museum. Wszystkie sześć miejsc z tego przewodnika to przystanki, a do tego Parnell Monument, Spire, kościół św. Andrzeja i Irish Whiskey Museum.
Jeśli wolisz inną formę, w Dublinie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Dublinie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Dublinie →
Zagraj w plenerową grę escape w Dublinie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.