Lozanna leży na stromym zboczu nad Jeziorem Genewskim, a pięć miejsc z tego przewodnika układa się wzdłuż tego zbocza: dworzec niemal na dole, katedra i zamek biskupów na szczycie starego miasta, a Palais de Rumine i bazylika Notre-Dame du Valentin tuż na północ od dawnego centrum. Razem pokazują dwie twarze miasta: średniowieczne miasto biskupów i pewną siebie stolicę kantonu, która wyrosła około 1900 roku. Wszystkie pięć to przystanki naszej gry miejskiej.
Dworzec w Lozannie
Większość odwiedzających przyjeżdża na Lausanne-Gare, a sam budynek warto obejrzeć, zanim ruszysz pod górę. Otwarcie tunelu Simplon w 1906 roku postawiło Lozannę na ważnej trasie międzynarodowej, a w 1908 roku ogłoszono konkurs na następcę dworca z 1856 roku. Wygrali go wspólnie architekci Monod & Laverrière oraz Taillens & Dubois; ich fasada, długa na ponad 200 metrów, łączy wysokie okna z powściągliwym secesyjnym zdobieniem. Dworzec odnowiono w latach 90., a teraz trwa tu długa modernizacja, więc licz się z budową przy peronach. To pierwszy przystanek gry miejskiej.
- Dworcowy bufet po zachodniej stronie, z oryginalną boazerią i malowanymi panelami z 1916 roku, przedstawiającymi miejsca, do których można było dojechać z Lozanny.
- Metro m2 pod placem dworcowym, linia na kołach z oponami, która wspina się prosto pod górę i należy do najbardziej stromych metr na świecie.
Katedra w Lozannie
Gotycka katedra Notre-Dame wieńczy wzgórze Cité i widać ją z dużej części miasta. Konsekrował ją w 1275 roku papież Grzegorz X w obecności Rudolfa Habsburga, króla rzymskiego, a od reformacji w 1536 roku jest świątynią protestancką. Często zalicza się ją do najpiękniejszych gotyckich budowli Szwajcarii, a taras obok daje szeroki widok ponad dachami na jezioro i Alpy. To przystanek gry miejskiej.
- Malowany Portal od strony południowej, którego XIII-wieczne rzeźby wciąż noszą ślady średniowiecznych barw.
- Rozeta w południowym transepcie z XIII-wiecznymi witrażami pokazującymi świat tak, jak go sobie wtedy wyobrażano: pory roku, miesiące, żywioły i znaki zodiaku.
- Nocny strażnik, który wciąż co godzinę od 22 do 2 wywołuje godzinę z dzwonnicy, zgodnie z tradycją sięgającą średniowiecza.
Château Saint-Maire
Kilka kroków na północ od katedry stoi Château Saint-Maire, które wygląda bardziej jak twierdza niż pałac. Biskupi Lozanny zaczęli je budować w 1397 roku jako ufortyfikowaną rezydencję, za biskupa Guillaume’a de Menthonay, a ukończono je za jego następcy Guillaume’a de Challant w latach 20. XV wieku. Gdy Berno podbiło Vaud w 1536 roku, biskupi odeszli, a wprowadził się berneński wójt. Od 1803 roku, kiedy Vaud stał się kantonem szwajcarskim, zamek jest siedzibą rządu kantonu: to budynek urzędowy, a nie muzeum. To przystanek gry miejskiej.
- Mieszanka materiałów: piaskowiec w dolnej części i cegła w górnej, co w tym regionie jest rzadkością.
- Pomnik majora Abrahama Davela przy fasadzie, ustawiony około 1890 roku. Davel próbował uwolnić Vaud spod władzy Berna, poniósł klęskę i został stracony w 1723 roku; dziś jest wspominany jako bohater Vaud.
Palais de Rumine
Palais de Rumine zajmuje cały bok placu Riponne, a jego renesansowa fasada nawiązuje do Florencji. Zbudowano go z zapisu Gabriela de Rumine, młodego człowieka rosyjskiego pochodzenia, który zmarł w 1871 roku i zostawił miastu pieniądze na budynek użyteczności publicznej. Powstał w latach 1898–1906 według projektu francuskiego architekta Gaspard’a André, przez długi czas mieścił uniwersytet, a dziś działa w nim kilka muzeów kantonalnych, archeologii i historii, geologii, zoologii i numizmatyki, oraz Biblioteka Kantonalna i Uniwersytecka. W 1923 roku podpisano tu traktat z Lozanny, który wyznaczył granice współczesnej Turcji. To przystanek gry miejskiej.
- Bogato zdobiona fasada, wyraz obywatelskiej dumy z lat rozkwitu około 1900 roku.
- Plac Riponne przed pałacem, duży otwarty plac, na którym odbywają się targi.
Bazylika Notre-Dame du Valentin
Po reformacji w 1536 roku nabożeństwa katolickie na długo zniknęły z Lozanny. Notre-Dame du Valentin, budowany od 1832 roku pod kierunkiem Henriego Perregaux, był pierwszym kościołem katolickim wzniesionym w mieście po reformacji. Sto lat później, od 1932 roku, architekt Fernand Dumas rozbudował go, dodając monumentalne schody, portyk i 38-metrową dzwonnicę. Papież Jan Paweł II nadał mu w 1992 roku tytuł bazyliki; to największy kościół katolicki w Lozannie. To przystanek gry miejskiej.
- Fresk w prezbiterium, ukończony w 1934 roku przez włoskiego malarza Gino Severiniego.
- Wysoka dzwonnica z lat 30., która wyróżnia się na panoramie na północ od starego miasta.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij przy dworcu i ruszaj pod górę, pieszo stromymi ulicami albo metrem m2. Gra miejska prowadzi przez Esplanade de Montbenon i Place de la Palud, a potem wspina się do katedry. Od katedry idź na północ, obok parlamentu kantonu, do Château Saint-Maire, a następnie zejdź do Palais de Rumine na placu Riponne. Notre-Dame du Valentin jest niedaleko na północ od Riponne; stamtąd trasa wraca w stronę kościoła Saint-Laurent i kończy się w dzielnicy Flon.
Odkryj Lozannę z World City Trail
Nasza gra miejska w Lozannie zamienia strome ulice miasta w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od dworca do dzielnicy Flon, i wszystkie pięć miejsc z tego przewodnika jest wśród nich. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i słuchasz krótkiej historii, we własnym tempie.
Jeśli wolisz inny format, w Lozannie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Lozannie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Lozannie →
Zagraj w plenerową grę escape w Lozannie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.