Ten przewodnik prowadzi przez dzielnicę pałaców w Stuttgarcie: Schlossplatz, Nowy Pałac, Stary Zamek, Marktplatz i fontannę Hans im Glück. Wszystkie pięć miejsc leży kilka kroków od siebie, przy południowym końcu Königstraße, i razem opowiadają, jak średniowieczne miasteczko targowe stało się siedzibą hrabiów, książąt i królów Wirtembergii, zostało w dużej części zniszczone w czasie II wojny światowej, a potem odbudowane na swój sposób.
Schlossplatz
Schlossplatz to największy plac w centrum Stuttgartu, wytyczony jako dziedziniec przed Nowym Pałacem. Przez mniej więcej sto lat od rozpoczęcia budowy pałacu służył jako wojskowy plac parad, zamknięty dla mieszkańców. Pałac i teren są własnością publiczną od 1918 roku, a trawniki, alejki i klomby, po których dziś chodzisz, pochodzą z całkowitej przebudowy na Federalną Wystawę Ogrodniczą w 1977 roku.
Pośrodku wznosi się Kolumna Jubileuszowa, zaprojektowana przez Johanna Michaela Knappa na 25-lecie panowania króla Wilhelma I. Na uroczystości w 1841 roku stanęła tu najpierw drewniana kolumna świąteczna; stała wersja z granitu i brązu powstała w latach 1841–1846 i ma razem z cokołem około 32 metrów. Na szczycie nie stoi król, lecz Concordia, bogini zgody, dodana w 1863 roku i wymodelowana przez Ludwiga von Hofera. Na placu odbywają się koncerty plenerowe, festyny dla dzieci i część jarmarku bożonarodzeniowego z lodowiskiem, a sam plac jest jednym z przystanków naszej gry miejskiej.
- Cztery płaskorzeźby wysokie na cokole kolumny, dzieło Theodora Wagnera.
- Dwie żeliwne fontanny z 1863 roku i żeliwna muszla koncertowa z 1871 roku, obie według projektu Christiana Friedricha Leinsa.
- Königsbau po zachodniej stronie, długa kolumnada z 34 kolumnami, zbudowana dla króla Wilhelma I jako dom koncertów, balów i handlu, ukończona około 1860 roku, dziś pełna sklepów i kawiarni.
Neues Schloss
Nowy Pałac to barokowa rezydencja o trzech skrzydłach, której budowę rozpoczęto w 1746 roku. Książę Karol Eugeniusz, wychowany na dworze pruskim, postawił godny władcy pałac jako warunek powrotu swojego dworu do Stuttgartu. Plany narysował Leopoldo Retti, a kamień węgielny położono we wrześniu 1746 roku; po śmierci Rettiego w 1751 roku prace przejął Philippe de La Guêpière. Budowa mocno zwolniła, gdy w 1764 roku Karol Eugeniusz przeniósł rezydencję do Ludwigsburga, i dopiero Nikolaus Friedrich von Thouret ukończył pałac w 1806 roku, na czas wizyty Napoleona.
Po dwóch nalotach w lutym i marcu 1944 roku zostały tylko wypalone mury zewnętrzne. W 1957 roku parlament Badenii-Wirtembergii przewagą zaledwie jednego głosu postanowił odbudować zewnętrzną bryłę, a prace trwały od 1958 do 1964 roku. Dziś w pałacu mieszczą się krajowe ministerstwa finansów i gospodarki, a od 2014 roku część wnętrz można zobaczyć podczas publicznych wycieczek z przewodnikiem. Neues Schloss jest przystankiem naszej gry miejskiej.
- Dziedziniec honorowy, kwadratowy, o bokach długości około 90 metrów, otoczony skrzydłem głównym i dwoma bocznymi i otwarty w stronę Schlossplatz.
- Widok na całą fasadę spod Kolumny Jubileuszowej, najlepsze miejsce, by zobaczyć, jak pałac zaprojektowano frontem do placu.
Altes Schloss
Stary Zamek jest dużo starszy od sąsiada. Wykopaliska datują pierwszy zamek w tym miejscu na koniec XII lub początek XIII wieku, a w pierwszej połowie XIV wieku stał się on główną siedzibą hrabiów Wirtembergii. Legenda przypisuje księciu Liudolfowi założenie zamku około 950 roku obok stadniny koni, ale nie ma na to dowodów archeologicznych. Od 1553 roku książęta Krzysztof i Ludwik kazali przebudować zamek na renesansowy pałac; prace prowadził Aberlin Tretsch, a pod nim Blasius Berwart. Zamek otaczały fosy, dopóki nie zasypano ich w XVIII wieku.
W grudniu 1931 roku pożar zniszczył dużą część zespołu, w tym dawne skrzydło reprezentacyjne z dwiema wieżami, a bomby II wojny światowej spowodowały ciężkie szkody, zanim zakończono odbudowę. Kolejną rekonstrukcją kierował Paul Schmitthenner, a trwała ona do 1971 roku. Dziś w zamku działa Landesmuseum Württemberg, regionalne muzeum historii i kultury, oraz muzeum dla dzieci Junges Schloss. Pod kościołem zamkowym leży krypta królewska, w której spoczywają król Karol I i królowa Olga. Altes Schloss jest jednym z przystanków naszej gry miejskiej.
- Dziedziniec ze sklepionymi krużgankami arkadowymi, rozpoczętymi w 1557 roku.
- Schody jeździeckie z 1558 roku, które prowadziły na wyższe piętra skrzydła mieszkalnego i zawdzięczają nazwę przekonaniu, że można było wjechać po nich konno.
- Pomnik konny hrabiego Eberharda Brodatego dłuta Ludwiga von Hofera; Eberhard został w 1495 roku pierwszym księciem Wirtembergii.
Marktplatz
Marktplatz był centrum obywatelskim średniowiecznego miasta: jako taki wzmiankowano go w 1290 roku, a sam targ założono w 1304 roku. W listopadzie 1456 roku książę Ulryk zezwolił miastu zbudować przy placu ratusz i od tego czasu wszystkie ratusze stały właśnie tutaj. Po II wojnie światowej prawie żadnego ze starych domów nie odbudowano, co krytykowano już w latach 50. Architekci nowych budynków zachowali dawne granice działek i nawiązali do nich kolorami i podziałami fasad, a skrzydło ratusza od strony placu zastąpiono w latach 1953–1956 nowym budynkiem.
Przebudowa placu zaczęła się we wrześniu 2020 roku i zakończyła w sierpniu 2024 roku ponownym otwarciem podwyższonej fontanny targowej. Późnym latem na placu odbywa się stuttgarckie Weindorf, czyli wioska winna, a przez cały adwent jest on centrum jarmarku bożonarodzeniowego, uważanego za jeden z największych w Europie. Marktplatz jest przystankiem naszej gry miejskiej.
- Fontanna targowa w formie z 1714 roku, wykonana dla księcia Eberharda Ludwika, którego inicjały ją zdobią; najpierw stała na Schillerplatz, a na Marktplatz trafiła dopiero później.
- Schuhhaus Bletzinger pod numerem 14, jedyny zabytkowy dom przy placu odnowiony po tym, jak spłonął w czasie wojny.
Fontanna Hans im Glück
Kilka uliczek na południe od Marktplatz, przy wąskiej Geißstraße, stoi fontanna Hans im Glück. Rzeźbiarz Josef Zeitler wykonał ją na zakończenie renowacji tej części starego miasta, a odsłonięto ją 12 maja 1909 roku. Przedstawia baśń braci Grimm o Szczęśliwym Jasiu, chłopcu, który zamienia bryłę złota na konia, konia na krowę i tak dalej, aż nie zostaje mu nic, i wraca do domu szczęśliwy. Zeitler opowiadał, że wzorował postać na młodym chłopie z płaskowyżu Filder, którego spotkał w rzeźni.
Woda płynie zwykle od połowy maja do połowy września, więc w chłodniejszych miesiącach zobaczysz postacie na sucho. Fontanna jest ostatnim przystankiem naszej gry miejskiej.
- Złocona świnka między nogami Hansa i sześć małych kaczek na cokole w kształcie dzwonu, które służą jako rzygacze wody.
- Kuta żelazna balustrada z sześcioma złoconymi medalionami ze scenami z baśni oraz baldachim zwieńczony złoconą czterolistną koniczyną.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij na Schlossplatz przy Kolumnie Jubileuszowej i spójrz przez dziedziniec honorowy na Neues Schloss. Przejdź do Altes Schloss, wejdź na dziedziniec z arkadami i poszukaj schodów jeździeckich oraz pomnika Eberharda Brodatego. Wyjdź w stronę Schillerplatz, miń Stiftskirche i idź dalej na Marktplatz z fontanną. Stamtąd kilka uliczek prowadzi na południe do Geißstraße i fontanny Hans im Glück, gdzie kończy się ten spacer, tak samo jak nasza gra miejska.
Odkryj Stuttgart z World City Trail
Nasza gra miejska w Stuttgarcie zamienia centrum w grę na twoim telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od ogródka piwnego w Schlossgarten do fontanny Hans im Glück. Wszystkie pięć miejsc z tego przewodnika to przystanki, a trasa prowadzi też do Staatsgalerie, na Schillerplatz, do Stiftskirche i pod pomnik cesarza Wilhelma.
Jeśli wolisz inny format, w Stuttgarcie jest też spacer po mieście bez przewodnika i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Stuttgarcie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Stuttgarcie →
Zagraj w plenerową grę escape w Stuttgarcie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.