Pałace Stuttgartu przyciągają najwięcej uwagi, ale miasto ma do pokazania znacznie więcej. Ten przewodnik przedstawia pięć bardzo różnych miejsc: Stiftskirche, muzeum sztuki Staatsgalerie, pomnik cesarza Wilhelma na Karlsplatz, ogródek piwny w Schlossgarten i, kawałek na wschód od centrum, muzeum poświęcone w całości świniom. Cztery z nich leżą na trasie naszej gry miejskiej, a piąte to łatwy dodatek na popołudnie.
Stiftskirche
Stiftskirche, z dwiema niepodobnymi do siebie wieżami, to główny kościół Ewangelickiego Kościoła Krajowego w Wirtembergii. Jej historia zaczyna się od małego romańskiego kościoła z X lub XI wieku; około 1240 roku stał się on kościołem trzynawowym. Gotyckie prezbiterium zbudowano w pierwszej połowie XIV wieku, a od 1436 roku Hänslin Jörg wznosił późnogotycką nawę, którą jego syn Aberlin Jörg ukończył pod koniec XV wieku. Wieżę zachodnią, wysoką na około 61 metrów, budowano mniej więcej od 1490 do 1531 roku; reformacja przerwała prace i dlatego kończy się płaskim zwieńczeniem zamiast planowanego hełmu.
Naloty w lipcu i wrześniu 1944 roku zniszczyły prezbiterium i nawę, a powojenna odbudowa dała kościołowi ciemne drewniane sklepienie kolebkowe, które wielu się nie podobało. Od 1999 roku architekt Bernhard Hirche przebudował wnętrze, dając mu nowy strop nawiązujący do dawnego sklepienia sieciowego, a kościół otwarto ponownie 13 lipca 2003 roku. Stiftskirche jest jednym z przystanków naszej gry miejskiej.
- Dolna część wieży południowej, jedyna budowla w Stuttgarcie zachowana z czasów Staufów.
- Jedenaście posągów hrabiów Wirtembergii na północnej ścianie prezbiterium, zamówionych przez księcia Ludwika u rzeźbiarza Sema Schlöra w 1574 roku; każdy hrabia stoi na lwie.
- Labiryntowe witraże Johannesa Schreitera z 1958 roku, wykonane po tym, jak wojna zniszczyła wszystkie dawne szyby.
Staatsgalerie Stuttgart
Staatsgalerie to krajowe muzeum sztuki Badenii-Wirtembergii, a jej budynki są równie dobrym powodem wizyty co kolekcja. Założył ją król Wirtembergii Wilhelm I, a klasycystyczny stary gmach Gottloba Georga Bartha otwarto w 1843 roku. Obok stoi Neue Staatsgalerie Jamesa Stirlinga i Michaela Wilforda, otwarta 9 marca 1984 roku. Jej ściany z trawertynu i piaskowca, jaskrawozielone ramy okien, kolorowe stalowe belki i różowo-niebieskie poręcze początkowo budziły spory; dziś uchodzi za jedno z głównych dzieł architektury postmodernistycznej w Niemczech.
Kolekcja liczy około 5000 obrazów i rzeźb, a do tego gabinet grafiki z ponad 400 000 prac na papierze. Sięga od dawnych niemieckich ołtarzy przez malarstwo holenderskie z dziełami Rembrandta i Fransa Halsa po Caspara Davida Friedricha, francuskich impresjonistów, Picassa, Paula Klee i Maxa Beckmanna. Muzeum ma zostać zamknięte od 2028 roku na kilka lat z powodu renowacji energetycznej, a sztuka nowoczesna trafi w tym czasie do Kunstgebäude; jeśli przyjedziesz później, sprawdź wcześniej. Staatsgalerie jest przystankiem naszej gry miejskiej.
- Szara Pasja Hansa Holbeina Starszego i ołtarz z Herrenbergu Jerga Ratgeba wśród dawnych obrazów niemieckich.
- Różowo-niebieskie poręcze i zielone ramy okien budynku Stirlinga, które widać już z zewnątrz, zanim w ogóle wejdziesz.
- Kontrast między kolumnowym gmachem Bartha z lat 40. XIX wieku a rozbudową Stirlinga tuż obok.
Kaiser-Wilhelm-Denkmal
Na Karlsplatz, kilka kroków od Starego Zamku, cesarz na koniu góruje nad granitowym tarasem. Pomnik przedstawia Wilhelma I, króla Prus i cesarza niemieckiego, i został odsłonięty 1 października 1898 roku, dziesięć lat po jego śmierci. Posąg wykonał rzeźbiarz Wilhelm von Rümann, a cokół zaprojektował architekt Friedrich von Thiersch, obaj profesorowie w Monachium. Nie myl go z królem Wirtembergii Wilhelmem I, którego jubileusz upamiętnia kolumna na Schlossplatz: dwóch różnych Wilhelmów, dwa bardzo różne pomniki.
Sam plac był najpierw otoczonym murem prywatnym ogrodem księżnej, wzmiankowanym po raz pierwszy w 1393 roku. Książę Karol Eugeniusz zamienił go w 1778 roku w publiczną promenadę, a po jego śmierci w 1793 roku nazwano go Karlsplatz. Od 1983 roku w soboty odbywa się tu pchli targ. Tuż obok stoi Hotel Silber, w czasach nazizmu siedziba gestapo w Stuttgarcie, skąd organizowano deportacje Żydów z Wirtembergii; budynek zachowano, gdy okolicę zabudowywano na nowo. Kaiser-Wilhelm-Denkmal jest jednym z przystanków naszej gry miejskiej.
- Dwa leżące lwy po bokach schodów z przodu tarasu.
- Granitowe obeliski za jeźdźcem, część zaprojektowanego przez Thierscha cokołu.
Biergarten im Schlossgarten
Schlossgarten to długi park ciągnący się od Nowego Pałacu w stronę Neckaru, o powierzchni 64 hektarów. Najstarsze wzmianki dotyczą hrabiowskiego ogrodu przy Starym Zamku z 1350 roku, a publiczne ogrody królewskie założono około 1800 roku i w kolejnych latach według planów Nikolausa Friedricha von Thoureta. Park dzieli się na trzy części, górny, środkowy i dolny Schlossgarten, oddzielone ulicami, nad którymi przechodzi się kładkami.
Ogródek piwny leży w środkowym Schlossgarten i jest pierwszym przystankiem naszej gry miejskiej, więc wielu graczy zaczyna grę od napoju pod drzewami. Pamiętaj, że od 2010 roku wielki projekt kolejowy Stuttgart 21 zamienił część środkowego parku w plac budowy, więc niektóre ścieżki mogą być zamknięte lub poprowadzone objazdem.
- Anlagensee, staw, który tak jak ogródek piwny leży w środkowym Schlossgarten.
- Ruiny Neues Lusthaus, renesansowego pawilonu rozrywek, którego pozostałości stoją dziś w parku, oraz pobliskie planetarium Carla Zeissa.
Schweinemuseum
Schweinemuseum, czyli muzeum świń, to najbardziej nietypowa kolekcja Stuttgartu. Restauratorka Erika Wilhelmer założyła je w 1989 roku w Bad Wimpfen, a w 2010 roku przeniosła do Stuttgartu-Gaisburga, do secesyjnego budynku administracji dawnej miejskiej rzeźni, ukończonego w 1912 roku według projektu Alberta Pantlego. W latach 2010. liczyło ponad 50 000 przedmiotów w prawie 30 salach tematycznych, od świnek na szczęście i skarbonek po świnie w sztuce, reklamie i historii. Nie leży na trasie naszej gry miejskiej, ale to zabawna wycieczka na wschód od centrum.
- Sam budynek rzeźni, który przypomina, do czego służyło to miejsce, zanim świnie stały się tu eksponatami.
- Sale o świnkach na szczęście, symbolu pomyślności w krajach niemieckojęzycznych, oraz o skarbonce w kształcie świnki.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij od ogródka piwnego w środkowym Schlossgarten i przejdź przez górny park do Staatsgalerie przy Konrad-Adenauer-Straße. Stamtąd wróć do centrum obok Nowego Pałacu i Starego Zamku na Karlsplatz pod pomnik cesarza Wilhelma, a potem idź dalej na Schillerplatz i do Stiftskirche. Schweinemuseum w Gaisburgu zostaw na osobną wycieczkę komunikacją miejską.
Odkryj Stuttgart z World City Trail
Nasza gra miejska w Stuttgarcie zamienia centrum w grę na twoim telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od ogródka piwnego w Schlossgarten do fontanny Hans im Glück. Cztery miejsca z tego przewodnika to przystanki: ogródek piwny, Staatsgalerie, Stiftskirche i pomnik cesarza Wilhelma. Trasa prowadzi też na Schlossplatz, do Nowego Pałacu, do Starego Zamku i na Marktplatz; Schweinemuseum nie leży na niej.
Jeśli wolisz inny format, w Stuttgarcie jest też spacer po mieście bez przewodnika i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Stuttgarcie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Stuttgarcie →
Zagraj w plenerową grę escape w Stuttgarcie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.