Η παλιά πόλη του Ταλίν είναι τόσο μαζεμένη που έξι από τα πιο γνωστά της σημεία χωρούν σε μία βόλτα, από τη συνοικία των εμπόρων στην κάτω πόλη ως τον λόφο Toompea και έξω, στην πλατεία όπου η παλιά πόλη συναντά τη σύγχρονη. Αυτός ο οδηγός καλύπτει την πλατεία του Δημαρχείου, το μνημείο του συγγραφέα Έντουαρντ Βίλντε, την πλατεία Ελευθερίας, τον καθεδρικό του Αλεξάντρ Νιέφσκι, το κτίριο της Μεγάλης Συντεχνίας με το Μουσείο Ιστορίας της Εσθονίας και τον Οίκο των Μαυροκέφαλων. Η παλιά πόλη είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1997, και το ρυμοτομικό της σχέδιο ανάγεται στον 13ο αιώνα.
Η πλατεία του Δημαρχείου και το Δημαρχείο
Η επικλινής πλατεία κάτω από το Δημαρχείο είναι το κέντρο της κάτω πόλης από τον Μεσαίωνα. Το Δημαρχείο πήρε τη σημερινή του μορφή το 1402–1404 και περιγράφεται ως το αρχαιότερο δημαρχείο της περιοχής της Βαλτικής και της Σκανδιναβίας, και το τελευταίο σωζόμενο γοτθικό δημαρχείο της Βόρειας Ευρώπης. Ο λεπτός πύργος του έχει ύψος 64 μέτρα· η κορυφή του καταστράφηκε από βομβαρδισμό το 1944 και ξαναχτίστηκε το 1952. Η πλατεία του Δημαρχείου είναι μία από τις στάσεις του κυνηγιού θησαυρού μας.
- Ο Vana Toomas (ο Γέρο-Θωμάς), ο ανεμοδείκτης σε σχήμα στρατιώτη στην κορυφή του πύργου: το πρωτότυπο είναι του 1530, και αυτός που βλέπετε σήμερα είναι πιστό αντίγραφο του 1996.
- Οι υδρορροές με κεφάλια δράκων στην πρόσοψη, σφυρηλατημένες σε χαλκό από τον χαλκουργό Daniel Pöppel, και η στοά με εννέα τόξα στο επίπεδο του δρόμου.
- Μέσα, αντίγραφα ταπισερί που παραγγέλθηκαν το 1547 με σκηνές από τη ζωή του βασιλιά Σολομώντα· τα πρωτότυπα φυλάσσονται στο Μουσείο της Πόλης.
Το μνημείο του Έντουαρντ Βίλντε
Ο Έντουαρντ Βίλντε (1865–1933) ήταν δημοσιογράφος και ένας από τους πιο γνωστούς μυθιστοριογράφους της Εσθονίας. Έγραψε σε διάφορες εσθονικές εφημερίδες και από το 1890 εργάστηκε στο Βερολίνο ως ανεξάρτητος δημοσιογράφος. Η αντίθεσή του στην τσαρική κυβέρνηση τον ανάγκασε να φύγει από τη χώρα μετά την επανάσταση του 1905, και ως το 1917 έζησε στην Ελβετία, τη Φινλανδία, τη Γερμανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κοπεγχάγη. Το κύριο έργο του είναι μια ιστορική τριλογία που ανοίγει με το Mahtra sõda (Ο πόλεμος της Μάχτρα, 1902), και το Mäeküla piimamees (Ο γαλατάς του Μέεκιουλα, 1916) είναι από τα πιο γνωστά του μυθιστορήματα. Πέρασε τα τελευταία του χρόνια σε ένα σπίτι στο Κάντριοργκ και πέθανε στο Ταλίν. Το μνημείο του στο κέντρο είναι μία από τις στάσεις του κυνηγιού θησαυρού μας.
Πλατεία Ελευθερίας
Στη νότια άκρη της παλιάς πόλης, η πλατεία Ελευθερίας (Vabaduse väljak) είναι το σημείο όπου η μεσαιωνική πόλη συναντά τη σύγχρονη. Διαμορφώθηκε στη θέση ενός σουηδικού προμαχώνα μπροστά από την πύλη Χάρτζου, που κατεδαφίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Το όνομά της ακολούθησε την ιστορία της Εσθονίας: οι Σοβιετικοί τη μετονόμασαν σε πλατεία Νίκης τον Απρίλιο του 1941, οι Γερμανοί κατακτητές της έδωσαν πίσω το παλιό όνομα την ίδια χρονιά, και από το 1944 έγινε ξανά πλατεία Νίκης, σκηνικό σοβιετικών παρελάσεων. Ήταν χώρος στάθμευσης ως την ανάπλαση γύρω στο 2009 και σήμερα φιλοξενεί κρατικές τελετές και συναυλίες. Η πλατεία Ελευθερίας είναι στάση του κυνηγιού θησαυρού.
- Η Στήλη της Νίκης του Πολέμου της Ανεξαρτησίας στη δυτική πλευρά, με τον Σταυρό της Ελευθερίας στην κορυφή, που εγκαινιάστηκε στις 23 Ιουνίου 2009 στη μνήμη όσων έπεσαν στον Εσθονικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας του 1918–1920.
- Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στην ανατολική πλευρά, χτισμένη μεταξύ 1862 και 1867.
Ο καθεδρικός του Αλεξάντρ Νιέφσκι
Πάνω στον λόφο Toompea υψώνονται οι τρούλοι του καθεδρικού του Αλεξάντρ Νιέφσκι. Χτίστηκε το 1894–1900, όταν η Εσθονία ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Μιχαήλ Πρεομπραζένσκι σε νεορωσικό ρυθμό. Οι έντεκα καμπάνες του χυτεύτηκαν στην Αγία Πετρούπολη, και η μεγαλύτερη ζυγίζει περίπου 16 τόνους, περισσότερο από τις άλλες δέκα μαζί.
Μετά την ανεξαρτησία ο καθεδρικός προκάλεσε διαμάχες. Το 1924 ο αρχιτέκτονας Karl Burman πρότεινε να κατεδαφιστεί ή να γίνει πάνθεον της εσθονικής ανεξαρτησίας, και η κατεδάφιση είχε μάλιστα οριστεί για την 1η Μαΐου 1929 πριν ακυρωθεί το σχέδιο. Είναι ορθόδοξος ναός σε λειτουργία, οπότε ντυθείτε σεμνά και κάντε ησυχία στις ακολουθίες. Ο καθεδρικός είναι στάση του κυνηγιού θησαυρού.
Το κτίριο της Μεγάλης Συντεχνίας και το Μουσείο Ιστορίας της Εσθονίας
Πίσω στην κάτω πόλη, στην Pikk, τότε τον κεντρικό δρόμο, βρίσκεται το κτίριο της Μεγάλης Συντεχνίας, η γοτθική έδρα των εμπόρων του Ταλίν, του 1410. Μια κάβα με το όνομα Das Süsse Loch, η «γλυκιά φωλιά», βρισκόταν στο υπόγειο το αργότερο από το 1437 ως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από το 1952 το κτίριο στεγάζει το Μουσείο Ιστορίας της Εσθονίας, που ιδρύθηκε το 1864, και το 2014 ήταν από τα πρώτα μέρη στην Ευρώπη που πήραν το Σήμα Ευρωπαϊκής Κληρονομιάς.
Η κύρια έκθεση, Η λαμπρότητα της Χανσεατικής Ένωσης, ανοιχτή ως το 2027, ακολουθεί έναν μεσαιωνικό έμπορο για να εξηγήσει πώς το χανσεατικό εμπόριο έφερε πλούτο στην πόλη, με αρχαιολογικά ευρήματα και δάνεια από το Αμβούργο και τη Ρίγα. Η Αίθουσα των Όπλων έχει τη μεγαλύτερη συλλογή όπλων της Εσθονίας. Το κτίριο της Μεγάλης Συντεχνίας είναι στάση του κυνηγιού θησαυρού.
Ο Οίκος των Μαυροκέφαλων
Πιο κάτω στην Pikk, στους αριθμούς 24–26, βρίσκεται ο Οίκος των Μαυροκέφαλων. Η Αδελφότητα των Μαυροκέφαλων ένωνε ανύπαντρους εμπόρους, πλοιοκτήτες και ξένους· ξεκίνησε ως στρατιωτική οργάνωση και μετά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο έγινε κυρίως κοινωνική λέσχη. Προστάτης της ήταν ο Άγιος Μαυρίκιος, που απεικονιζόταν ως μαύρος Αιγύπτιος χριστιανός και του οποίου το κεφάλι εμφανίζεται στο οικόσημο της αδελφότητας. Τα μέλη νοίκιαζαν το σπίτι ήδη το 1406, το αγόρασαν το 1531, το ξαναέχτισαν σε αναγεννησιακό ρυθμό και το κράτησαν ως τη σοβιετική προσάρτηση του 1940. Είναι ο μόνος οίκος Μαυροκέφαλων που έφτασε ανέπαφος στον 21ο αιώνα.
Η αδελφότητα έχει θέση και στην ιστορία του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Οι πηγές δείχνουν ότι έστησε δέντρο στο σπίτι της το 1441, το 1442 και το 1514, τα πρώτα τεκμηριωμένα χριστουγεννιάτικα δέντρα στην Εσθονία. Τα μέλη χόρευαν γύρω του και την τελευταία νύχτα το πήγαιναν στην πλατεία του Δημαρχείου· ο χρονικογράφος Balthasar Russow έγραψε το 1584 ότι εκεί οι νέοι τραγουδούσαν και χόρευαν και μετά έβαζαν φωτιά στο δέντρο. Ο Οίκος των Μαυροκέφαλων είναι στάση του κυνηγιού θησαυρού.
Πώς να τα δείτε σε μία βόλτα
Μπείτε στην παλιά πόλη από την πύλη Βίρου, όπου ξεκινά το κυνήγι θησαυρού, και περάστε από το περιστύλιο της δομινικανής μονής της Αγίας Αικατερίνης στον δρόμο για την πλατεία του Δημαρχείου. Πηγαίνετε νότια στο μνημείο του Βίλντε και στην πλατεία Ελευθερίας και μετά ανεβείτε στο Toompea για τον καθεδρικό του Αλεξάντρ Νιέφσκι και τη θέα. Κατεβείτε ξανά στην Pikk για το κτίριο της Μεγάλης Συντεχνίας και τον Οίκο των Μαυροκέφαλων και ακολουθήστε τον δρόμο βόρεια ως το Ναυτικό Μουσείο της Εσθονίας, την τελευταία στάση.
Ανακαλύψτε το Ταλίν με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στο Ταλίν κάνει την παλιά πόλη παιχνίδι στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις, από την πύλη Βίρου ως το Ναυτικό Μουσείο της Εσθονίας, και και τα έξι σημεία αυτού του οδηγού είναι ανάμεσά τους, μαζί με το περιστύλιο της δομινικανής μονής της Αγίας Αικατερίνης και τον ίδιο τον δρόμο Pikk. Σε κάθε στάση λύνετε έναν γρίφο και μαθαίνετε μια ιστορία, με τον δικό σας ρυθμό.
Στο Ταλίν υπάρχουν επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game, για όσους προτιμούν άλλη μορφή.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού του Ταλίν →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στο Ταλίν →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στο Ταλίν →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.