Deze gids volgt een lijn door het centrum van Florence, van de Medicikerk San Lorenzo naar de Arno: de Piazza della Repubblica op de plek van het Romeinse forum, de Piazza della Signoria voor het oude stadhuis en twee bruggen, de Ponte Vecchio en de Ponte Santa Trinita. Het is een wandeling langs de openbare ruimtes van de stad in plaats van haar musea, en alle vijf plekken zijn stops van onze schattenjacht in Florence.
De basiliek San Lorenzo
San Lorenzo is een van de oudste kerklocaties van Florence: de eerste kerk werd hier in 393 ingewijd door de heilige Ambrosius. Het huidige gebouw werd rond 1419 begonnen naar ontwerp van Filippo Brunelleschi, met geld van de Medici. Het geld raakte op, de plannen veranderden en de kerk werd pas na Brunelleschi’s dood in 1446 voltooid. De kale voorkant is geen ruïne maar onaf werk: in 1518 vroeg paus Leo X, zelf een Medici, Michelangelo een gevel te ontwerpen; die werd nooit gebouwd, maar zijn grote houten maquette bestaat nog.
De kerk ligt midden in de belangrijkste marktwijk van de stad, en het hele complex is één groot verhaal over de Medici. Michelangelo ontwierp de Biblioteca Laurenziana, die bij hetzelfde complex hoort, en begon in 1520 aan de Nieuwe Sacristie met de Medicigraven, die hij nooit afmaakte nadat hij in 1534 naar Rome vertrok. De Medicikapellen aan de kant van de apsis bevatten de graven van veel familieleden.
- De Oude Sacristie, het enige deel dat tijdens Brunelleschi’s leven klaar was, met binnendecoratie en bronzen deuren van Donatello.
- De twee bronzen preekstoelen in het schip met reliëfs van Donatello, onder zijn laatste werken.
Piazza della Repubblica
Dit brede, regelmatige plein ligt precies op de plek waar de Romeinse stad haar forum had, en de zuil in het midden staat waar de twee Romeinse hoofdstraten, de cardo en de decumanus, elkaar kruisten. In de middeleeuwen was hier een markt, later de Mercato Vecchio of oude markt genoemd, nadat in de 16e eeuw een nieuwe marktloggia bij de Ponte Vecchio was gebouwd. Cosimo I de’ Medici dwong de Joden van de stad in een deel van de wijk te wonen, dat het getto werd, met een Italiaanse en een Spaanse of Levantijnse synagoge.
Dat alles werd tussen 1885 en 1895 gesloopt bij de zogeheten Risanamento, gepresenteerd als sanering maar ook gedreven door speculatie; critici noemden het sventramento, de uitholling. Het nieuwe plein kreeg een triomfboog met een opschrift dat verkondigt dat het oude centrum van de stad na eeuwen van ellende tot nieuw leven is gewekt. Van de drie historische cafés aan het plein, Gilli, Paszkowski en Giubbe Rosse, was het laatste een ontmoetingsplek van schrijvers en kunstenaars, onder wie de futuristen.
- De Zuil van de Overvloed: de zuil dateert van 1431 en werd in 1956 teruggeplaatst, met bovenop een kopie van een beeld van Abundantia. Donatello’s originele beeld is al lang verweerd.
Piazza della Signoria
De Piazza della Signoria is sinds de middeleeuwen het politieke centrum van Florence, en het Palazzo Vecchio, het stadhuis uit de 14e eeuw, kijkt erop uit. Ervoor, bij de ingang, staat een kopie van Michelangelo’s David, ruim vijf meter hoog; het origineel staat in de Galleria dell’Accademia. Het plein beleefde ook enkele van de donkerste dagen van renaissance-Florence: in 1497 verbrandden de monnik Girolamo Savonarola en zijn volgelingen hier boeken, speeltafels, mooie kleren en gedichten in het Vreugdevuur der IJdelheden, en op 23 mei 1498 werd Savonarola zelf op hetzelfde plein opgehangen en verbrand.
Naast het paleis is de Loggia dei Lanzi in feite een openluchtgalerie van antieke en renaissancebeeldhouwkunst. De twee beroemdste beelden zijn Benvenuto Cellini’s Perseus met het hoofd van Medusa, uit 1554, en Giambologna’s Roof van de Sabijnse maagden, uit 1583.
- De ronde marmeren plaat in de bestrating die de precieze plek aangeeft waar Savonarola werd terechtgesteld.
- De Neptunusfontein van Bartolomeo Ammannati, gedateerd 1575.
- Het ruiterstandbeeld van Cosimo I de’ Medici door Giambologna, uit 1594.
De Ponte Vecchio
De Oude Brug steekt de Arno over op een paar minuten ten zuiden van de Signoria. Eerdere bruggen werden hier door overstromingen weggespoeld, voor het laatst in 1333, en de huidige stenen brug werd in 1345 herbouwd, met drie segmentbogen: een middenoverspanning van ongeveer 30 meter en twee zijbogen van ongeveer 27 meter. Giorgio Vasari schreef het ontwerp toe aan Taddeo Gaddi, maar historici noemen nu ook Neri di Fioravanti. Onder de winkels op de brug zaten vroeger slagers; een decreet verbande hen later, en de goudsmeden en juweliers bleven, die er nog steeds zitten.
In 1565 liet Cosimo I Vasari een verhoogde gang bouwen tussen het Palazzo Vecchio en het Palazzo Pitti aan de overkant van de rivier, die deels boven over de brug loopt. De Ponte Vecchio was de enige brug in Florence die in de Tweede Wereldoorlog niet werd verwoest. Het bekende verhaal dat Hitler zelf opdracht gaf haar te sparen, is een gerucht en geen bewezen feit.
- De ramen van de Vasari-corridor die boven over de brug lopen, boven de winkels.
- De bronzen buste van de goudsmid en beeldhouwer Benvenuto Cellini door Raffaello Romanelli, besteld in 1900, op een fontein aan de oostkant van de brug.
De Ponte Santa Trinita
De volgende brug stroomafwaarts heeft een heel andere vorm. Bartolomeo Ammannati, de beeldhouwer van de Neptunusfontein, bouwde haar tussen 1567 en 1569 met drie zeer vlakke bogen in de vorm van ellipsen, en ze geldt als de oudste brug met elliptische bogen ter wereld. In de nacht van 3 op 4 augustus 1944 bliezen terugtrekkende Duitse troepen haar op. In 1958 werd ze herbouwd met originele stenen die uit de Arno werden gehaald of uit dezelfde groeve kwamen als de steen van de Boboli-tuinen.
- De vier beelden van de Seizoenen op de hoeken, in 1608 geplaatst voor het huwelijk van Cosimo II de’ Medici en Maria Magdalena van Oostenrijk.
- Het hoofd van de Lente (Primavera): het ontbrak na de oorlog en werd pas in oktober 1961 uit de rivierbedding opgevist. Vanaf de brug heb je ook een mooi zicht op de Ponte Vecchio.
Zo zie je ze in één wandeling
Begin bij San Lorenzo en loop zuidwaarts richting de kathedraal, dan door naar de Piazza della Repubblica. De straten ten zuiden ervan leiden naar de Piazza della Signoria. Loop vanaf het plein langs de Uffizi naar de rivier en steek de Ponte Vecchio over, of loop er gewoon een stukje op, volg dan de kade westwaarts tot de Ponte Santa Trinita en eindig daar met het zicht stroomopwaarts.
Ontdek Florence met World City Trail
Onze schattenjacht in Florence maakt van het historische centrum een spel dat je op je telefoon speelt. De route verbindt 10 stops, van Santa Maria Novella tot de Piazza della Repubblica, en alle vijf plekken uit deze gids horen erbij, samen met de kathedraal, San Marco, Santa Croce en de Uffizi.
In Florence is er ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game, voor wie liever een ander formaat kiest.
Speel de schattenjacht in Florence →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Florence →
Speel de outdoor escape game in Florence →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.