Deze gids volgt zeven plekken in het centrum van Venetië, van de Frari-kerk in San Polo over de Rialtobrug naar La Fenice, het San Marcoplein, de San Marcobasiliek, het Dogepaleis en de Grieks-orthodoxe kerk San Giorgio dei Greci. Ze vormen een natuurlijke wandellijn door de stad en laten zien wat de Republiek bouwde voor haar geloof, haar handel, haar bestuur en haar muziek. Alle zeven zijn stops van onze schattenjacht in Venetië.
De Frari
De Basilica di Santa Maria Gloriosa dei Frari is de grote franciscanenkerk van Venetië. De grond werd in 1231 aan de broeders geschonken; een eerste kerk was in 1338 klaar, en kort daarna begon de bouw van de veel grotere huidige kerk, die meer dan een eeuw duurde. De gevel werd in 1440 voltooid en de kerk werd op 27 mei 1492 ingewijd. De bakstenen klokkentoren, klaar in 1396, is na die van San Marco de op één na hoogste van de stad.
De Frari is ook een begraafplaats van kunstenaars. Titiaan, de belangrijkste Venetiaanse schilder van de 16e eeuw, stierf in 1576 en ligt hier begraven. De kerk bevat ook het grafmonument van de beeldhouwer Antonio Canova, dat zijn leerlingen bouwden naar een ontwerp dat hij had gemaakt voor een nooit gebouwd graf van Titiaan; alleen Canova’s hart ligt erin.
- Titiaans Maria-Hemelvaart op het hoogaltaar, het schilderij dat je blik door de hele lengte van de kerk trekt.
- Titiaans Pesaro-Madonna aan de noordkant van het schip, en Giovanni Bellini’s Madonna met Kind en de heiligen Nicolaas, Petrus, Marcus en Benedictus.
De Rialtobrug
Eeuwenlang was dit de enige manier om te voet over het Canal Grande te komen. Een pontonbrug werd in 1255 vervangen door een houten brug waarvan het midden omhoog kon om hoge schepen door te laten, en winkels op de brug betaalden het onderhoud. De houten brug brandde deels af tijdens de opstand van Bajamonte Tiepolo in 1310, stortte in 1444 in onder een menigte die een bruiloftsstoet wilde zien, en bezweek opnieuw in 1524. Beroemde architecten, onder wie Sansovino, Palladio en Vignola, dienden ontwerpen voor een stenen brug in, maar hun klassieke plannen met meerdere bogen werden afgewezen.
De brug die je nu oversteekt, bouwde Antonio da Ponte tussen 1588 en 1591 als één stenen boog met een overspanning van ongeveer 32 meter. Het ontwerp leek zo gewaagd dat de architect Vincenzo Scamozzi voorspelde dat ze zou instorten. Ze staat er nog steeds.
- De twee hellingen die naar de portiek bovenaan oplopen, met aan weerszijden overdekte rijen winkels.
Teatro La Fenice
La Fenice betekent de feniks, en de naam bleek passend. Het operahuis van Giannantonio Selva werd op 16 mei 1792 geopend. Een brand verwoestte het in december 1836, een jaar later ging het weer open; op 29 januari 1996 vernielde een brandstichting het opnieuw, en twee elektriciens werden later veroordeeld. Het theater werd herbouwd zoals het was en waar het was, naar een ontwerp van Aldo Rossi, en ging op 14 december 2003 weer open met een concert. Rossini’s Tancredi en Bellini’s I Capuleti e i Montecchi beleefden hier hun première, en Verdi’s lange band met het huis begon in 1844 met Ernani en ging verder met Attila, Rigoletto, La traviata en Simon Boccanegra.
- De gevel aan het Campo San Fantin en binnen, als je een rondleiding of voorstelling bijwoont, de zaal met 1.126 plaatsen.
Het San Marcoplein
De lange gebouwen met arcaden langs de Piazza San Marco zijn de Procuratie Vecchie aan de noordkant, uit het begin van de 16e eeuw, en de Procuratie Nuove aan de zuidkant, grotendeels klaar in 1640; de Napoleontische Vleugel aan de westkant werd tussen 1810 en 1813 gebouwd. De uitspraak dat het plein de salon van Europa is, wordt meestal aan Napoleon toegeschreven, zonder bewijs. Caffè Florian, onder de Procuratie Nuove, ging in 1720 open.
- De campanile, die op 14 juli 1902 instortte en in 1912 in oude vorm op dezelfde plek herbouwd was, en de klokkentoren van 1499, waarvan de poort naar de Merceria richting Rialto leidt.
- Op de Piazzetta richting lagune de twee granieten zuilen met de heilige Theodorus en de gevleugelde leeuw van Sint-Marcus, waarschijnlijk rond 1268 opgericht.
De San Marcobasiliek
Volgens middeleeuwse kronieken namen twee Venetiaanse kooplieden in 828 of 829 het lichaam van Sint-Marcus mee uit Alexandrië, en de stad bouwde er een kerk voor naast de residentie van de doge. De huidige basiliek werd waarschijnlijk in 1063 begonnen en op 8 oktober 1094 ingewijd, toen de relieken in de nieuwe crypte werden bijgezet. Tot de val van de Republiek in 1797 was ze de kapel van de doge en niet de kathedraal; zetel van de patriarch werd ze pas in 1807.
De mozaïeken op koepels en gewelven beslaan stijlen uit zo’n acht eeuwen, en maar ongeveer een derde geldt als origineel. Op de loggia boven het middenportaal staan kopieën van de vier bronzen paarden; de originelen worden sinds 1974 binnen bewaard.
- De Pala d’Oro achter het hoogaltaar, een retabel van Byzantijns email op verguld zilver, in 1102 in Constantinopel besteld.
- De Pinksterkoepel boven de westarm: een lege troon met een boek en een duif, en stralen die op de apostelen vallen, elk met een vlam op het hoofd.
Het Dogepaleis
De zetel van de doge en de regering van de Republiek staat hier sinds de 9e eeuw, al is van dat eerste gebouw niets over. Het gotische paleis dat je ziet, gaat terug op werk dat rond 1340 begon. De feestelijke ingang is de Porta della Carta, in 1438–1442 gebouwd door Giovanni en Bartolomeo Bon, en op de binnenplaats wordt de Reuzentrap sinds 1567 bewaakt door Sansovino’s beelden van Mars en Neptunus, symbolen van de Venetiaanse macht te land en ter zee.
Een brand in 1577 verwoestte de zaal van de Grote Raad, die in dezelfde gotische stijl werd herbouwd. Achter de troon van de doge hangt Tintoretto’s Paradijs, een van de grootste schilderijen op doek ter wereld. De Zuchtenbrug uit 1614 verbindt het paleis met de Nieuwe Gevangenissen aan de overkant van het kanaal. Sinds 1923 beheert de stad het paleis als museum.
- Vanaf de Ponte della Paglia aan de kade het zicht op de Zuchtenbrug tussen paleis en gevangenis.
San Giorgio dei Greci
Een klein stukje ten oosten van San Marco, voorbij de kerk San Zaccaria, staat de kerk van de Griekse gemeenschap van Venetië. De Grieken kregen in 1498 toestemming om hun broederschap te stichten, de Scuola di San Nicolò dei Greci, en de kerk werd betaald met een heffing op schepen uit de orthodoxe wereld. De bouw begon in 1539 onder Sante Lombardo, ging vanaf 1548 verder onder Giannantonio Chiona, en in 1573 was de kerk klaar. De klokkentoren volgde in 1592.
- De iconostase met achttien iconen van Michael Damaskinos, onder wie de aartsengel Michaël.
- Het Laatste Oordeel in de koepel, in 1589–1593 geschilderd door Giovanni Kyprios. Ernaast huisvest de vroegere Flanginiaanse School het Helleens Instituut voor Byzantijnse en Postbyzantijnse Studies.
Zo zie je ze in één wandeling
Begin bij de Frari in San Polo en loop oostwaarts over het Campo San Polo naar de Rialtobrug. Steek over en volg de steegjes zuidwaarts langs de kerk San Salvador naar het Campo San Fantin en La Fenice. Vandaar is het niet ver naar het San Marcoplein, de basiliek en het Dogepaleis. Eindig met een stuk langs de kade en dan landinwaarts langs San Zaccaria naar San Giorgio dei Greci.
Ontdek Venetië met World City Trail
Onze schattenjacht in Venetië maakt van het centrum een spel dat je op je telefoon speelt. De route verbindt 10 stops, van de Frari tot San Giorgio dei Greci, en alle zeven plekken uit deze gids horen erbij, samen met het Campo San Polo, de kerk San Salvador en de kerk San Zaccaria.
In Venetië is er ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game, voor wie liever een ander formaat kiest.
Speel de schattenjacht in Venetië →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Venetië →
Speel de outdoor escape game in Venetië →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.