Innsbruck przez stulecia był rezydencją Habsburgów, a ten przewodnik prowadzi śladem tego, co zostawili po sobie dynastia i Tyrolczycy: do pałacu Hofburg i Kościoła Dworskiego z grobowcem cesarza Maksymiliana, do fontanny Leopolda naprzeciwko, kolumny św. Anny na Maria-Theresien-Straße, muzeum krajowego Ferdinandeum, zamku Ambras na wzgórzach nad miastem i do Frau Hitt, skały na Nordkette, z którą wiąże się legenda. Pięć z tych miejsc leży kilka kroków od siebie, na skraju starego miasta.
Hofburg w Innsbrucku
Pałac powstał w połowie XV wieku za arcyksięcia Zygmunta, a cesarz Maksymilian I rozbudował go w stylu późnogotyckim; w 1499 roku jego nadworny malarz Jörg Kölderer przerobił starą bramę miejską na Wieżę Herbową. To, co widać dziś, jest głównie dziełem cesarzowej Marii Teresy, która w latach 1754–1776 kazała przebudować Hofburg w stylu barokowym, z długą fasadą główną od strony Rennweg. Jej mąż, cesarz Franciszek I, zmarł tu nagle w sierpniu 1765 roku podczas uroczystości weselnych ich syna Leopolda, a cesarzowa zamieniła pokój, w którym zmarł, w kaplicę. Dziś pałac jest muzeum z komnatami Marii Teresy, apartamentem cesarzowej Elżbiety, muzeum mebli i galeriami portretów.
- Sala Olbrzymów z freskiem na suficie, który Franz Anton Maulbertsch namalował w latach 1775–1776; nazwa pochodzi od dawniejszych malowideł z Herkulesem w tej sali.
- Brukowany dziedziniec wewnętrzny i biało-złota rokokowa kaplica pamięci Franciszka I.
Kościół Dworski (Hofkirche)
Cesarz Ferdynand I ukończył Hofkirche w 1553 roku jako pomnik swojego dziadka Maksymiliana I. W centrum stoi kenotaf Maksymiliana z czarnego marmuru, nad którym pracowano ponad 80 lat, strzeżony przez 28 większych od człowieka posągów z brązu przedstawiających przodków, krewnych i bohaterów. Samego cesarza tu nie ma: w testamencie zażyczył sobie pochówku w Wiener Neustadt, gdzie jego grób znajduje się do dziś, więc pomnik w Innsbrucku jest pusty. W kościele pochowany jest też Andreas Hofer, przywódca powstania tyrolskiego z 1809 roku.
- Brązowy król Artur według projektu Albrechta Dürera, datowany na 1513 rok, w pełnej zbroi między krewnymi Habsburgów.
- Srebrna Kaplica, konsekrowana w 1578 roku, ze srebrnym ołtarzem Matki Bożej i grobowcami arcyksięcia Ferdynanda II i jego żony Philippine Welser.
Kolumna św. Anny (Annasäule)
Kolumna pośrodku Maria-Theresien-Straße upamiętnia 26 lipca 1703 roku, dzień św. Anny, kiedy wypędzono ostatnie oddziały bawarskie, które najechały Tyrol w czasie wojny o sukcesję hiszpańską. Stany tyrolskie ślubowały pomnik rok później, a poświęcono go 26 lipca 1706 roku. Rzeźbiarz Cristoforo Benedetti z Trydentu wykuł go z czerwonego marmuru z Kramsach. Na szczycie stoi Matka Boża na sierpie księżyca; na cokole są św. Anna, św. Jerzy ze smokiem oraz święci Kasjan i Wigiliusz, patroni diecezji Brixen i Trydentu. Figury, które widzisz, to kopie: Matkę Bożą wymieniono w 1958 roku, a świętych w 2009.
- Stań przy kolumnie i spójrz w głąb ulicy na południe: przy dobrej pogodzie widok zamykają góry, a na północy za starym miastem wznosi się Nordkette.
Fontanna Leopolda (Leopoldsbrunnen)
Naprzeciw Hofburga, przy Rennweg, arcyksiążę Leopold V, władca Tyrolu od 1623 roku, siedzi na stającym dęba koniu. Brązy odlewano od 1622 roku i zwykle przypisuje się je Casparowi Grasowi, któremu udało się tu coś nowego: koń stoi swobodnie na tylnych nogach, bez oparcia na ogonie, dzięki ołowianemu obciążeniu ukrytemu w ogonie. Wokół stoją alegoryczne postacie bogiń i bóstw morskich. W 1893 roku posągi połączono w fontannę; w 2015 roku rozebrano ją na czas budowy Haus der Musik i ustawiono ponownie kilka metrów dalej, a jeźdźca odsłonięto w 2019 roku.
Tiroler Landesmuseum Ferdinandeum
Ferdinandeum przy Museumstraße to najważniejsze muzeum sztuki i historii Tyrolu, założone w 1823 roku jako stowarzyszenie i od 1845 roku mieszczące się w neorenesansowym gmachu. Zbiory sięgają od znalezisk prehistorycznych i rzymskich, przez sztukę gotycką, dzieła Lucasa Cranacha Starszego i Rembrandta oraz kolekcję holenderską, po malarstwo nowoczesne Albina Egger-Lienza i Klimta oraz skrzypce Jakoba Stainera. Pamiętaj, że muzeum jest zamknięte od lipca 2024 do 2027 roku z powodu renowacji i rozbudowy, więc sprawdź to przed wizytą. Renowacją objęta jest także zabytkowa fasada z dwoma sfinksami przy wejściu i posągiem Tyrolii na dachu.
Frau Hitt
Spójrz z miasta w górę na Nordkette, a zobaczysz skalną iglicę o wysokości 2270 metrów, która z niektórych miejsc przypomina kobietę na koniu. To Frau Hitt. Według legendy była olbrzymią królową znaną z chciwości i próżności; gdy żebrak poprosił ją o jedzenie, dała mu tylko kamień, a on ją przeklął, więc ona i jej koń zamienili się w kamień. To punkt orientacyjny do oglądania, a nie do zwiedzania, chyba że się wspinasz.
Zamek Ambras
Na wzgórzach nad miastem arcyksiążę Ferdynand II przebudował średniowieczną twierdzę na renesansowy zamek dla swojej żony Philippine Welser, którą poślubił potajemnie; rodzina mieszkała tu w latach 1567–1595. Ferdynand był zapalonym kolekcjonerem, a jego Gabinet Sztuki i Osobliwości to jedyna renesansowa kolekcja tego rodzaju wciąż pokazywana w pierwotnym miejscu, co czyni Ambras jednym z najstarszych muzeów świata. Od 1950 roku zarządza nim Kunsthistorisches Museum w Wiedniu.
- Sala Hiszpańska, zbudowana w latach 1569–1572, z 27 portretami władców Tyrolu w całej postaci, oraz zbrojownie ze zbrojami od czasów Maksymiliana I.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij od kolumny św. Anny na Maria-Theresien-Straße i zrób krótki wypad do Ferdinandeum przy Museumstraße. Potem idź na północ w stronę starego miasta i obejdź je do Rennweg, gdzie obok siebie stoją Hofburg, Kościół Dworski i fontanna Leopolda. Po drodze wypatruj na Nordkette Frau Hitt, a zamek Ambras zaplanuj jako osobną wycieczkę autobusem lub rowerem.
Odkryj Innsbruck z World City Trail
Nasza gra miejska w Innsbrucku zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Łuku Triumfalnego do katedry św. Jakuba, a kolumna św. Anny, Ferdinandeum, Hofburg, Kościół Dworski i fontanna Leopolda są przystankami, podobnie jak Eduard-Wallnöfer-Platz, Wieża Miejska i Złoty Dachek. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Innsbrucku jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, jeśli wolisz inny format.
Zagraj w grę miejską w Innsbrucku →
Wybierz się na samodzielny spacer po Innsbrucku →
Zagraj w plenerową grę escape w Innsbrucku →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.