Ten przewodnik przecina Oslo ze wschodu na zachód, od dworca, na który przyjeżdża większość gości, do parku rzeźb, w którym wielu z nich kończy dzień. Po drodze opisuje Centrum Pokojowej Nagrody Nobla nad portem, Teatr Narodowy, ceglany kościół Uranienborg za Pałacem Królewskim i park Frogner z rzeźbami Gustava Vigelanda. Każde z tych miejsc pokazuje inną stronę miasta: podróże, pokój, teatr, wiarę i sztukę.
Dworzec Centralny w Oslo
Dworzec Centralny w Oslo, Oslo S, oddano do użytku 1 czerwca 1980 roku na miejscu Dworca Wschodniego, otwartego w 1882 roku. Przez sto lat miasto miało dwa dworce czołowe: pociągi na wschód i północ odjeżdżały z Dworca Wschodniego, a Dworzec Zachodni, otwarty w 1872 roku przy porcie, obsługiwał linie zachodnie aż do zamknięcia w 1989 roku. Połączenie ich pod jednym dachem uczyniło Oslo S węzłem norweskiej kolei. Stary budynek Dworca Wschodniego zachowano obok nowszego gmachu głównego, więc dworzec to w praktyce dwa budynki stojące obok siebie.
Dziś co dziesięć minut odjeżdża stąd ekspres na lotnisko Oslo-Gardermoen. Przed dworcem, na Jernbanetorget, stoi posąg tygrysa, od którego zaczyna się nasza gra miejska; sam dworzec nie jest przystankiem, ale trasa startuje tuż przed nim.
- Dwa budynki dworca obok siebie: dawna hala Dworca Wschodniego z XIX wieku i gmach główny z 1980 roku.
Centrum Pokojowej Nagrody Nobla
Centrum Pokojowej Nagrody Nobla otwarto w 2005 roku w dawnym Dworcu Zachodnim, budynku z 1872 roku zaprojektowanym przez Georga Andreasa Bulla. Otworzył je król Harald V, a wśród gości była kenijska laureatka Wangari Maathai. Stoi przy placu Ratuszowym, z widokiem na port, blisko ratusza w Oslo, gdzie co roku 10 grudnia wręcza się Pokojową Nagrodę Nobla.
W środku centrum przedstawia laureatów i sprawy, o które walczyli, na regularnie zmienianych wystawach. Brytyjski architekt David Adjaye nadał mu wygląd i kolorystykę, a amerykański projektant David Small stworzył instalacje cyfrowe. To jeden z przystanków naszej gry miejskiej, podobnie jak sąsiedni ratusz.
- XIX-wieczna fasada dworca, przypominająca, że do 1989 roku odjeżdżały stąd pociągi, a dziś jest tu muzeum poświęcone pokojowi.
- Widok przez plac na ceglane wieże ratusza, miejsca ceremonii wręczenia nagrody.
Teatr Narodowy
Norweski Teatr Narodowy dał pierwsze przedstawienie 1 września 1899 roku. Jego główny budynek, autorstwa architekta Henrika Bulla, stoi w centrum, w drodze od parlamentu do Pałacu Królewskiego. Często nazywa się go domem sztuk Henrika Ibsena, a większość jego dzieł wystawiono właśnie tutaj.
Przed wejściem stoją dwa posągi dłuta Stephana Sindinga z 1899 roku: Henrik Ibsen i Bjørnstjerne Bjørnson, dwaj wielcy pisarze norwescy XIX wieku. Teatr jest jednym z przystanków gry miejskiej.
- Posągi Ibsena i Bjørnsona po obu stronach wejścia, oba z roku otwarcia teatru.
- Fasada z 1899 roku, najlepiej oglądana z pewnej odległości, skąd widać razem cały front i posągi.
Kościół Uranienborg
Za Pałacem Królewskim, w dzielnicy Uranienborg i obok parku o tej samej nazwie, stoi neogotycki ceglany kościół konsekrowany 22 grudnia 1886 roku. Zaprojektował go Balthazar Lange, później architekt miejski Christianii, jak wtedy nazywało się Oslo. Był to najdroższy kościół zbudowany do tego czasu w mieście i mieści około 1020 osób.
Obecny wygląd wnętrza nadał mu w 1930 roku architekt Arnstein Arneberg. Oryginalne freski Enevolda Thømta przepadły, ale witraże Emanuela Vigelanda, młodszego brata Gustava Vigelanda, są powodem, by zajrzeć do środka. Kościół sam nie jest przystankiem, ale leży w tej samej dzielnicy co Uranienborgveien, jeden z przystanków trasy.
- Witraże Emanuela Vigelanda, które łączą ten kościół z rzeźbami, które zobaczysz później w parku Frogner.
Park Frogner
Park Frogner jest największym parkiem Oslo, a w jego środku leży zespół Vigelanda: 212 rzeźb z brązu i granitu, wszystkie autorstwa Gustava Vigelanda, który pracował nad nimi od 1924 roku aż do śmierci w 1943. Oś biegnie od głównej bramy na zachód, przez Most z 58 rzeźbami, obok Fontanny aż do Monolitu. Park jest otwarty dla publiczności od 1904 roku, a w 2009 roku jako pierwszy park w Norwegii został objęty ochroną na mocy ustawy o dziedzictwie.
Zanim pojawiły się rzeźby, był tu majątek. Dwór Frogner sięga lat 50. XVIII wieku, a przebudował go Benjamin Wegner, który kupił go w 1836 roku i zamienił ogród w romantyczny park krajobrazowy. Miasto kupiło majątek w 1896 roku, a od 1909 roku w dworze mieści się Muzeum Oslo. Park Frogner to ostatni przystanek naszej gry miejskiej.
- Sinnataggen, Rozzłoszczony Chłopiec, mały brązowy malec tupiący nogą na Moście, jedna z najbardziej znanych postaci w parku.
- Monolit, wykuty z jednego bloku granitu, ze 121 ludzkimi postaciami wspinającymi się ku szczytowi; po raz pierwszy pokazano go publiczności w Boże Narodzenie 1944 roku.
- Koło Życia, wykute w latach 1933 i 1934, krąg czworga dorosłych, dziecka i niemowlęcia.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij na Dworcu Centralnym i przy tygrysie na Jernbanetorget, potem idź w górę Karl Johans gate, obok katedry i parlamentu, i zejdź na plac Ratuszowy do Centrum Pokojowej Nagrody Nobla. Wróć w górę do Teatru Narodowego, idź dalej obok Pałacu Królewskiego i przez park za nim do Uranienborgu i kościoła. Stamtąd ruszaj na zachód do parku Frogner i wejdź główną bramą, by zobaczyć rzeźby w kolejności zaplanowanej przez Vigelanda.
Odkryj Oslo z World City Trail
Nasza gra miejska w Oslo zamienia centrum w grę na twoim telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od posągu tygrysa do parku Frogner, a trzy miejsca z tego przewodnika są przystankami: Centrum Pokojowej Nagrody Nobla, Teatr Narodowy i park Frogner, a także katedra w Oslo, Egertorget, parlament, ratusz, Pałac Królewski i Uranienborgveien. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
Jeśli wolisz inny format, w Oslo jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Wybierz się na samodzielny spacer po Oslo →
Zagraj w plenerową grę escape w Oslo →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.