Lyon wzbogacił się na handlu, bankowości i jedwabiu, a cztery miejsca w centrum opowiadają tę historię z różnych stron. Ten przewodnik obejmuje Musée des Tissus, które wyrosło z miejscowego przemysłu jedwabniczego, neogotycki kościół Saint-Georges i Temple du Change, dawną giełdę kupców, oba w Vieux Lyon, oraz ratusz przy Place des Terreaux. Leżą po obu stronach Saony i mieszczą się w jednym spacerze z Presqu’île na drugi brzeg i z powrotem.
Musée des Tissus
Muzeum tkanin wyrosło z handlu jedwabiem. W 1856 roku Izba Handlowa postanowiła stworzyć muzeum sztuki i przemysłu, by wspierać miejscowych tkaczy jedwabiu; otwarto je dla publiczności w 1864 roku, a w 1890 skupiło się na historii tkanin. Od 1946 roku zajmuje Hôtel de Villeroy przy Rue de la Charité, XVIII-wieczną rezydencję gubernatora Lyonnais, a sąsiednie muzeum sztuki dekoracyjnej mieści się w Hôtel de Lacroix-Laval, zbudowanym przez Jacques’a-Germaina Soufflota w 1739 roku.
Razem oba muzea mają ponad 2,5 miliona obiektów, a kolekcja tkanin, obejmująca około 4000 lat, jest najbogatsza w swoim rodzaju we Francji. Po kryzysie finansowym budynki przeszły na region Owernia-Rodan-Alpy, a muzeum jest teraz zamknięte z powodu dużej przebudowy według projektu architekta Rudy’ego Ricciottiego i otwiera się tylko okazjonalnie na specjalne wydarzenia. Przed wizytą sprawdź jego stronę. Muzeum to pierwszy przystanek naszej gry miejskiej.
- Dwa sąsiednie pałace przy Rue de la Charité, widoczne z ulicy nawet wtedy, gdy muzeum jest zamknięte.
- Hôtel de Lacroix-Laval, skrzydło sztuki dekoracyjnej, dzieło Soufflota z 1739 roku, tego samego architekta, którego spotkasz znowu przy Temple du Change.
Kościół Saint-Georges
Nad brzegiem Saony, na południowym krańcu Vieux Lyon, kościół Saint-Georges dał nazwę całej okolicznej dzielnicy. Już w VI wieku stał tu kościół założony przez biskupa Sacerdosa i poświęcony św. Eulalii; około 800 roku biskup Leidrad go odnowił i poświęcił św. Jerzemu. Od 1315 roku mieściła się tu komandoria rycerzy zakonu św. Jana Jerozolimskiego.
Obecny kościół jest neogotycki i zaprojektował go Pierre Bossan, architekt, który narysował też plany bazyliki Fourvière na wzgórzu powyżej; odbudowano go w latach 40. XIX wieku. Jego późniejsze losy były burzliwe: w 1792 roku kościoły zamknięto, a dzwonnica częściowo runęła, a od końca lat 70. do 1989 roku budynek stał nieużywany. Potem otwarto go ponownie z mszami w dawnym rycie lyońskim, a od 2006 roku znów jest zwykłym kościołem diecezji. Saint-Georges to jeden z przystanków naszej gry miejskiej.
- Neogotycka fasada zwrócona ku rzece, autorstwa tego samego architekta co Fourvière, najlepiej widoczna z nabrzeża.
Temple du Change
Przy małym Place du Change na północy Vieux Lyon stoi budynek, który wygląda bardziej na giełdę niż na kościół, i właśnie tym był. W Loge du Change spotykali się wekslarze i kupcy, by rozliczać rachunki. Pierwszy budynek wzniesiono w latach 1631–1653 według planów Simona Gourdeta, a w latach 1748–1750 przebudowano go według planów Jacques’a-Germaina Soufflota, który dodał piątą arkadę od frontu i dużą salę z tyłu.
Po rewolucji francuskiej loża opustoszała i przez pewien czas służyła nawet za zajazd. W 1803 roku Napoleon przekazał ją Kościołowi reformowanemu i od tej pory jest to świątynia protestancka. W 1938 roku odbył się tu synod założycielski Kościoła Reformowanego Francji. Fasada jest zabytkiem od 1913 roku. Temple du Change to przystanek naszej gry miejskiej.
- Arkadowy front Soufflota z klasycznymi kolumnami: z założenia hala handlowa, a nie kościół.
- Sama nazwa placu, Place du Change, pamiątka po wekslarzach, którzy dawniej się tu spotykali.
Ratusz (Hôtel de Ville)
Ratusz Lyonu zamyka wschodnią stronę Place des Terreaux, który w XVII wieku stał się centrum miasta. Zbudowano go w latach 1646–1672 pod kierunkiem architekta Simona Maupina, z pomocą matematyka Girarda Desargues’a, którego schody podziwia się za pomysłowość. Zaledwie dwa lata po ukończeniu, w 1674 roku, pożar zniszczył wielką salę i kaplicę oraz uszkodził wieżę i dachy.
Budynek odnowiono w latach 1701–1703 według planów Julesa Hardouin-Mansarta i jego szwagra i asystenta Roberta de Cotte. Nad głównym wejściem półrelief przedstawia Henryka IV na koniu, wykonany w 1829 roku przez Jeana-François Legendre-Hérala. Zastąpił relief Ludwika XIV w tej samej pozie, usunięty w czasie rewolucji. Ratusz jest przystankiem naszej gry miejskiej, podobnie jak Place des Terreaux przed nim.
- Relief Henryka IV nad głównymi drzwiami, królewski portret przywrócony po rewolucji, tyle że z innym królem.
- Wieża z zegarem księżycowym i carillon, który od 2000 roku ma 65 dzwonów i uchodzi za drugi co do wielkości we Francji.
- Place des Terreaux przed ratuszem, najlepsze miejsce, by się cofnąć i objąć wzrokiem całą fasadę.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij od Musée des Tissus przy Rue de la Charité, przejdź na Place Bellecour i przekrocz Saonę mostem Pont Bonaparte. Skręć w lewo wzdłuż nabrzeża do kościoła Saint-Georges, a potem idź na północ uliczkami Vieux Lyon, obok katedry Saint-Jean, na Place du Change. Przejdź z powrotem przez rzekę i wejdź na Place des Terreaux do ratusza. Po drodze miniesz Fresque des Lyonnais, dużą malowaną ścianę, która też jest na naszej trasie.
Odkryj Lyon z World City Trail
Nasza gra miejska w Lyonie zamienia centrum w grę na twoim telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Musée des Tissus do kościoła Saint-Nizier, a wszystkie cztery miejsca z tego przewodnika są przystankami: Musée des Tissus, Saint-Georges, Temple du Change i ratusz, a także Place Bellecour, Pont Bonaparte, katedra Saint-Jean, Fresque des Lyonnais i Place des Terreaux. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
Jeśli wolisz inny format, w Lyonie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Lyonie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Lyonie →
Zagraj w plenerową grę escape w Lyonie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.