Sintra słynie z pałaców na wzgórzach, ale samo miasteczko ma szereg mniejszych atrakcji, obok których większość turystów po prostu przechodzi. Ten przewodnik prowadzi do nich w kolejności, w jakiej spotkasz je pieszo: od dworca, na który przyjeżdża większość ludzi, obok ratusza, Palácio Valenças i kościoła São Martinho, aż do Fonte dos Pisões i sztucznego wodospadu obok. Razem pokazują codzienną Sintrę ostatnich stuleci: jej pociągi, władze miejskie, kościół parafialny i tak cenioną wodę.
Dworzec w Sintrze
Dworzec w Sintrze otwarto 2 kwietnia 1887 roku, gdy linia z Alcântara-Terra w Lizbonie dotarła do miasteczka. Kolej planowano znacznie wcześniej: w 1854 roku podpisano umowę, którą rozwiązano w 1861 roku. Dworzec jest końcową stacją Linha de Sintra, obsługiwanej przez podmiejskie pociągi CP, i choć zaprojektowano go jako czołowy, budynek dworca stoi z boku torów, po stronie północno-zachodniej, a nie w poprzek ich końca.
Kolej zmieniła miasteczko. Na początku XX wieku odjeżdżały stąd autobusy i dyliżanse do Ericeiry i innych miejscowości, a kiedyś tramwaje łączyły dworzec ze starym miastem, z Colares i z plażą Praia das Maçãs. To pierwszy punkt naszej gry miejskiej.
Ratusz w Sintrze
Ratusz w Sintrze, Paços do Concelho, zbudowano w latach 1906–1909 według planów architekta Arnalda Redondo Adãesa Bermudesa, w miejscu dawnej kaplicy São Sebastião, którą w tym celu rozebrano. Nadal jest siedzibą gminy, a od 2011 roku jest chroniony jako zabytek o znaczeniu lokalnym. To drugi punkt naszej gry miejskiej.
- Fontannę przy ratuszu, Chafariz dos Paços do Concelho, odsłoniętą w 1914 roku w stylu neomanuelińskim. Zaprojektował ją architekt Tertuliano Lacerda Marques, rzeźby wykonał José da Fonseca, a woda wypływa z brązowego wylotu w kształcie ryby.
- Pobliski Chafariz da Câmara, prostą nowoczesną fontannę architekta Vasco Regaleiry z dużą okrągłą czaszą z niebieskiej mozaiki i podwójnym wylotem. Niektórym wydawała się nie pasować do historycznego centrum.
Palácio Valenças
Palácio Valenças zbudowano pod koniec XIX wieku jako rezydencję hrabiego Valenças, według projektu architekta Giuseppe Cinattiego, w romantycznym stylu z wpływami włoskimi. Jego ogród jest dziś publicznym parkiem obok. Gmina kupiła dom w 1936 roku i w 1939 roku umieściła w nim bibliotekę miejską i archiwum historyczne; po zakupie budynek mocno przebudowano wewnątrz i na zewnątrz.
Biblioteka przeniosła się w 2002 roku do nowego budynku obok, a archiwum znajduje się dziś poza miastem, w Vila Verde. Obecnie w pałacu obradują rada gminy i zarząd, odbywają się tu też wykłady, seminaria i koncerty. To jeden z punktów naszej gry miejskiej.
Kościół św. Marcina
Igreja de São Martinho to kościół parafialny historycznego centrum Sintry i kolejny punkt naszej gry miejskiej. Początkowo był gotyckim kościołem należącym do króla; po 1245 roku przekazano go kapitule katedry lizbońskiej jako rekompensatę. Król Manuel I, panujący w latach 1495–1521, przebudował go w ramach wielkiej kampanii budowlanej, którą prowadził w Sintrze. Fasada wznosi się wysoko nad starymi ścieżkami prowadzącymi w góry, Caminho dos Frades i Caminho dos Castanhais. Sama parafia São Martinho została w 2013 roku połączona z sąsiednimi w União de Freguesias de Sintra.
Fonte dos Pisões
Fonte dos Pisões to jedna z najbogaciej zdobionych publicznych fontann Sintry i punkt naszej gry miejskiej. Źródło było tu na długo przed obecną fontanną: opis z XVIII wieku mówi, że zimą płynęło obficiej i służyło mieszkańcom oraz do nawadniania sadów. Dzisiejszą fontannę wzniosła w 1931 roku komisja turystyczna Sintry według projektu José da Fonseki, autora także kilku innych fontann w miasteczku.
- Półkolisty kształt, z kamiennymi ławami po obu stronach wysokiego oparcia zdobionego geometrycznymi wzorami.
- Duży okrągły panel z kolorowych kafli pośrodku, wykonany przez warsztat Cerâmica Constância, i płaskorzeźbę małych amorków pijących wodę lub niosących dzbany. Stojąca postać trzyma wstęgę ze słowem SALVE, pozdrowieniem dla wody z Sintry.
- Drogę wody: z wylotu do prostokątnej misy, a stamtąd do niskiego koryta przeznaczonego dla zwierząt.
Pisões waterfall
Trasa kończy się przy Cascata dos Pisões, sztucznym wodospadzie, który wiele osób myli z historyczną Fonte dos Amores. Ziemia należała niegdyś do markiza de Pombal, a kupił ją jego protegowany Daniel Gildemeester, konsul holenderski w Portugalii i handlarz diamentami, który kazał zbudować kaskadę. Kamień obrobiono tak, by przypominał naturalną skałę, mury porasta mech, a woda spada do małego, kamienistego stawu.
Wodospad wiąże się z Quinta dos Pisões, majątkiem, w którym według tradycji woda spływająca ze wzgórz napędzała młyny folujące len. To ostatni punkt naszej gry miejskiej. Miejski przewodnik po fontannach przytacza tu pisarza Eçę de Queirósa: Sintra to właśnie to, trochę wody i odrobina mchu.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij na dworcu i dojdź do ratusza i jego fontann. Stamtąd droga do historycznego centrum prowadzi obok Parque da Liberdade, przy którym stoi Palácio Valenças. Idź dalej na plac przed pałacem, a potem do kościoła São Martinho. Na koniec przejdź do Fonte dos Pisões, gdzie możesz odpocząć na kamiennych ławach, i do wodospadu.
Odkryj Sintrę z World City Trail
Nasza gra miejska w Sintrze zmienia miasteczko w grę, w którą grasz na telefonie. Trasa łączy 10 punktów, od dworca w Sintrze do wodospadu Pisões, a wszystkie sześć miejsc z tego przewodnika to punkty trasy: dworzec, ratusz, Palácio Valenças, kościół św. Marcina, Fonte dos Pisões i wodospad. Pomiędzy nimi trasa obejmuje też Parque da Liberdade, Pałac Narodowy w Sintrze i Marco Histórico Carlos França. W każdym punkcie rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Sintrze jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, dla tych, którzy wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Sintrze →
Wybierz się na samodzielny spacer po Sintrze →
Zagraj w plenerową grę escape w Sintrze →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.