Deze gids volgt de zuidkant van het centrum van Sevilla, van de rivier tot het grote park van de stad: de Híspalisfontein bij de Puerta de Jerez, de Torre del Oro, de arena van de Real Maestranza, de kathedraal, de Plaza de España en twee rustige hoeken van het Parque de María Luisa, de Glorieta de San Diego en de Lotusvijver. Samen beslaan ze acht eeuwen, van een Almohadische toren tot de gebouwen van de Ibero-Amerikaanse Tentoonstelling van 1929, en ze zijn allemaal stops van onze schattenjacht.
Híspalis Fountain
De fontein midden op de rotonde van de Puerta de Jerez is genoemd naar Hispalis, de Romeinse naam van Sevilla. Het plein zelf dankt zijn naam aan een poort in de oude stadsmuur die richting Jerez de la Frontera keek. De stad bestelde de fontein in 1928 en plaatste hem in 1929, het jaar van de Ibero-Amerikaanse Tentoonstelling. Juan Bautista Míguez Roca ontwierp hem en beeldhouwer Manuel Delgado Brackenbury hakte hem uit. Een vrouw in een gewaad, het beeld van de stad, zit op grote bladeren die worden gedragen door kinderen op reusachtige schildpadden.
- De symbolen om haar heen: een tandwiel voor de industrie, een caduceus voor de handel en bladeren voor de landbouw. De vier kinderen met schelpen op de rand zijn kopieën, in 2015 teruggeplaatst; de originelen waren in 1939 weggehaald.
De Torre del Oro
De Torre del Oro staat aan de oever van de Guadalquivir. Hij werd gebouwd in 1220–1221, in de laatste decennia van het Almohadische bewind, als toren aan de rivier aan de rand van de ommuurde stad. Hij bestaat uit drie delen: de Almohadische basis, een tweede Mudéjar-deel dat meestal in de tijd van Peter I in de 14e eeuw wordt gedateerd, en het bovenste deel met het koepeltje, toegevoegd in 1760 nadat de aardbeving van Lissabon in 1755 de toren had beschadigd. Sinds 1944 zit er een marinemuseum van de Spaanse marine in.
Voor de naam ‘Goudtoren’ bestaan meerdere verklaringen. Bij een restauratie in 2005 bleek dat de muren ooit met kalk en stro waren bepleisterd, wat ze een gouden glans gaf. Het populaire idee dat hier het goud uit Amerika werd bewaard, klopt niet: dat lag in de Casa de la Contratación.
- Het verschil in vorm en steen tussen de drie verdiepingen, waaraan je de drie bouwperiodes goed herkent.
- Het uitzicht langs de rivier vanaf de kade aan de voet; de arena ligt een klein stukje stroomopwaarts.
De arena van de Real Maestranza
De stierenvechtarena van de Real Maestranza de Caballería, een adellijk ruitergenootschap, was pas na meer dan een eeuw klaar: de bouw van een ronde arena begon in 1760 en werd pas in 1881 afgerond. Ze lijkt rond maar is eigenlijk licht ovaal, en biedt plaats aan zo’n 12.000 tot 13.000 toeschouwers. Voor liefhebbers van het stierenvechten is ze een van de belangrijkste arena’s van Spanje, vooral tijdens de Aprilfeesten (Feria de Abril). Onder de tribunes opende in 1989 een stierenvechtmuseum, het Museo Taurino.
- De Puerta del Príncipe, de beroemdste poort, waardoor een matador na een uitzonderlijke middag op de schouders van het publiek naar buiten wordt gedragen.
- De Prinsenloge (Palco del Príncipe), gebouwd voor infante Filips van Bourbon en bekroond met een beeldengroep van de Portugese beeldhouwer Cayetano de Acosta.
De kathedraal van Sevilla
In 1401 besloot het kapittel de oude Almohadische moskee door een nieuwe kerk te vervangen; het gedocumenteerde werk begon in 1433 en in 1506 werd de laatste steen gelegd. In 1988 erkende Guinness haar als de kathedraal met de grootste oppervlakte ter wereld. Twee delen van de moskee bleven bewaard: de Patio de los Naranjos, de oude wassingsbinnenplaats met sinaasappelbomen, en de minaret, gebouwd vanaf 1184 en omgebouwd tot de klokkentoren die Giralda heet. Hernán Ruiz zette er in de 16e eeuw de renaissance-klokkenkamer op, en in 1568 kwam de bronzen windwijzer, de Giraldillo, op de top.
Binnen liggen het graf van Christoffel Columbus, bij de Puerta de San Cristóbal, en het hoofdaltaarstuk, in 1482 begonnen door Pedro Dancart en voltooid door Juan Bautista Vázquez de Oudere, dat geldt als het grootste van de christenheid. Samen met het Alcázar en het Archivo de Indias staat de kathedraal sinds 1987 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
- De Puerta del Perdón, de oude ingang van de moskeebinnenplaats, met terracotta versiering uit het begin van de 16e eeuw.
- De Giraldillo die boven op de Giralda in de wind draait, het best te zien vanaf de Plaza Virgen de los Reyes.
De Plaza de España
De Plaza de España werd gebouwd voor de Ibero-Amerikaanse Tentoonstelling van 1929. Architect Aníbal González ontwierp haar en het werk duurde van 1914 tot 1929; het resultaat is een enorme halve cirkel van baksteen en tegels, met een middengebouw en twee torens van zo’n 70 meter hoog. Langs de gebogen muur staan 48 betegelde banken, een voor elke Spaanse provincie van toen, elk met een kaart en een scène uit de plaatselijke geschiedenis. Een kanaal volgt de bocht, overspannen door vier bruggen die zijn genoemd naar de oude koninkrijken Aragón, Castilië, León en Navarra, en je kunt er een roeibootje huren.
- De provinciebanken: zoek een provincie die je kent en lees de scène op de tegels.
- Het plein als filmdecor: het is te zien in Lawrence of Arabia (1962) als Brits hoofdkwartier in Caïro en in Star Wars: Episode II (2002) als paleis op de planeet Naboo.
Parque de María Luisa: Glorieta de San Diego en de Lotusvijver
De Plaza de España ligt aan de rand van het Parque de María Luisa, waarvan de grond in 1893 door infante María Luisa Fernanda de Borbón aan de stad werd geschonken. De Franse landschapsarchitect Jean-Claude Nicolas Forestier ontwierp het opnieuw in de jaren voor de tentoonstelling, met lanen, pleintjes (glorietas), fonteinen en vijvers; de aanleg waar je nu doorheen loopt, lijkt sterk op die van 1929. De Glorieta de San Diego, een van die pleintjes, dateert uit 1929, het jaar van de tentoonstelling. Op de hoofdas van het park plaatste Forestier de Leeuwenfontein, de Kikkerfontein (Fuente de las Ranas, 1914) en de Estanque de los Lotos, de Lotusvijver, waar onze schattenjacht eindigt.
- De Leeuwenfontein en de Kikkerfontein, die met de Lotusvijver op de hoofdas van het park liggen.
Zo zie je ze in één wandeling
Begin bij de Híspalisfontein op de Puerta de Jerez en loop naar de rivier voor de Torre del Oro. Volg de Paseo de Colón stroomopwaarts naar de arena van de Maestranza en ga dan via de Plaza del Cabildo het centrum in naar de kathedraal en de Giralda. Loop vanaf de kathedraal langs de Puerta del León van het Alcázar en naar het zuiden langs de oude Koninklijke Tabaksfabriek, nu deel van de universiteit, tot de Glorieta de San Diego. Sluit af met de Plaza de España en de paden van het Parque de María Luisa tot aan de Lotusvijver. Wandel in de zomer vroeg in de ochtend of laat in de middag en bewaar het park voor de heetste uren.
Ontdek Sevilla met World City Trail
Onze schattenjacht in Sevilla maakt van de stad een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops, van de Híspalisfontein tot de Lotusvijver, en alle plekken uit deze gids zijn stops: de fontein, de Torre del Oro, de arena, de kathedraal, de fontein van de Glorieta de San Diego, de Plaza de España en de Lotusvijver, samen met de Plaza del Cabildo, de Puerta del León en de Koninklijke Tabaksfabriek. Bij elke stop los je een puzzel op en hoor je een verhaal, in je eigen tempo.
In Sevilla zijn er ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game, voor wie een ander formaat verkiest.
Speel de schattenjacht in Sevilla →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Sevilla →
Speel de outdoor escape game in Sevilla →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.