Ten przewodnik prowadzi przez południową część centrum Sewilli, od rzeki do wielkiego miejskiego parku: fontanna Híspalis przy Puerta de Jerez, Torre del Oro, arena Real Maestranza, katedra, Plaza de España i dwa spokojne zakątki parku Marii Luizy, Glorieta de San Diego i Staw Lotosów. Razem obejmują osiem stuleci, od almohadzkiej wieży po budynki Wystawy Iberoamerykańskiej z 1929 roku, a każde z tych miejsc to przystanek naszej gry miejskiej.
Híspalis Fountain
Fontanna na środku ronda przy Puerta de Jerez nosi imię Hispalis, rzymskiej nazwy Sewilli. Sam plac zawdzięcza nazwę bramie w dawnych murach, zwróconej w stronę Jerez de la Frontera. Miasto zamówiło fontannę w 1928 roku, a ustawiono ją w 1929, w roku Wystawy Iberoamerykańskiej. Zaprojektował ją Juan Bautista Míguez Roca, a wyrzeźbił Manuel Delgado Brackenbury. Kobieta w szacie, uosobienie miasta, siedzi na wielkich liściach podtrzymywanych przez dzieci stojące na olbrzymich żółwiach.
- Symbole wokół niej: koło zębate dla przemysłu, kaduceusz dla handlu i liście dla rolnictwa. Czworo dzieci z muszlami na krawędzi to kopie, ustawione w 2015 roku; oryginały usunięto w 1939 roku.
Torre del Oro
Torre del Oro stoi nad brzegiem Gwadalkiwiru. Zbudowano ją w latach 1220–1221, w ostatnich dekadach rządów Almohadów, jako wieżę nad rzeką na skraju otoczonego murami miasta. Składa się z trzech części: almohadzkiej podstawy, drugiej kondygnacji w stylu mudéjar, zwykle datowanej na panowanie Piotra I w XIV wieku, i górnej części z małą kopułą, dodanej w 1760 roku, po tym jak trzęsienie ziemi w Lizbonie w 1755 roku uszkodziło wieżę. Od 1944 roku mieści się w niej muzeum marynarki prowadzone przez hiszpańską flotę.
Nazwa „Złota Wieża” ma kilka wyjaśnień. Renowacja w 2005 roku wykazała, że mury pokrywał kiedyś tynk z wapna i słomy, który nadawał im złoty połysk. Popularne przekonanie, że przechowywano tu złoto z Ameryki, jest nieprawdziwe: trzymano je w Casa de la Contratación.
- Zmiana kształtu i kamienia między trzema kondygnacjami, w której dobrze widać trzy okresy budowy.
- Widok wzdłuż rzeki z nabrzeża u jej stóp; arena jest kawałek w górę rzeki.
Arena Real Maestranza
Arena walk byków Real Maestranza de Caballería, szlacheckiego bractwa jeździeckiego, powstawała ponad sto lat: budowę okrągłej areny zaczęto w 1760 roku, a skończono dopiero w 1881. Wydaje się okrągła, ale w rzeczywistości jest lekko owalna i mieści około 12–13 tysięcy widzów. Dla miłośników corridy to jedna z najważniejszych aren w Hiszpanii, zwłaszcza podczas Feria de Abril. Pod trybunami w 1989 roku otwarto muzeum corridy, Museo Taurino.
- Puerta del Príncipe, najsłynniejsza brama, przez którą matadora wynosi się na ramionach po wyjątkowym popołudniu.
- Loża Księcia (Palco del Príncipe), zbudowana dla infanta Filipa Burbona i zwieńczona grupą rzeźb portugalskiego rzeźbiarza Cayetana de Acosty.
Katedra w Sewilli
W 1401 roku kapituła postanowiła zastąpić dawny almohadzki meczet nowym kościołem; udokumentowane prace ruszyły w 1433 roku, a ostatni kamień położono w 1506. W 1988 roku Guinness uznał ją za katedrę o największej powierzchni na świecie. Z meczetu zachowały się dwie części: Patio de los Naranjos, dawny dziedziniec ablucji obsadzony drzewami pomarańczowymi, i minaret, budowany od 1184 roku i zamieniony w dzwonnicę zwaną Giraldą. Hernán Ruiz dobudował w XVI wieku renesansową izbę dzwonów, a w 1568 roku na szczycie umieszczono brązową chorągiewkę, Giraldillo.
Wewnątrz są grobowiec Krzysztofa Kolumba, w pobliżu Puerta de San Cristóbal, i ołtarz główny, rozpoczęty w 1482 roku przez Pedra Dancarta i ukończony przez Juana Bautistę Vázqueza Starszego, uważany za największy w chrześcijaństwie. Razem z Alkazarem i Archivo de Indias katedra jest od 1987 roku na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
- Puerta del Perdón, dawne wejście na dziedziniec meczetu, z dekoracją z terakoty dodaną na początku XVI wieku.
- Giraldillo obracające się na wietrze na szczycie Giraldy, dobrze widoczne z Plaza Virgen de los Reyes.
Plaza de España
Plaza de España powstała na Wystawę Iberoamerykańską w 1929 roku. Zaprojektował ją architekt Aníbal González, a prace trwały od 1914 do 1929 roku; efektem jest ogromne półkole z cegły i ceramiki, z budynkiem centralnym i dwiema wieżami o wysokości około 70 metrów. Wzdłuż zakrzywionego muru ciągnie się 48 ławek z azulejos, po jednej dla każdej ówczesnej prowincji Hiszpanii, każda z mapą i sceną z historii regionu. Wzdłuż łuku biegnie kanał przecięty czterema mostami nazwanymi od dawnych królestw Aragonii, Kastylii, Leónu i Nawarry, a na kanale można wypożyczyć łódkę.
- Ławki prowincji: znajdź prowincję, którą znasz, i przeczytaj scenę na jej kaflach.
- Plac jako plan filmowy: widać go w Lawrensie z Arabii (1962) jako brytyjską kwaterę główną w Kairze i w Gwiezdnych wojnach: części II (2002) jako pałac na planecie Naboo.
Park Marii Luizy: Glorieta de San Diego i Staw Lotosów
Plaza de España leży na skraju parku Marii Luizy, którego teren infantka María Luisa Fernanda Burbon podarowała miastu w 1893 roku. Francuski architekt krajobrazu Jean-Claude Nicolas Forestier przeprojektował go w latach przed wystawą, z alejami, placykami (glorietas), fontannami i stawami; układ, którym spacerujesz dziś, jest bardzo bliski temu z 1929 roku. Glorieta de San Diego, jeden z tych placyków, pochodzi z 1929 roku, roku wystawy. Na głównej osi parku Forestier umieścił Fontannę Lwów, Fontannę Żab (Fuente de las Ranas, 1914) i Estanque de los Lotos, Staw Lotosów, przy którym kończy się nasza gra miejska.
- Fontanna Lwów i Fontanna Żab, które leżą na głównej osi parku razem ze Stawem Lotosów.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij przy fontannie Híspalis na Puerta de Jerez i zejdź nad rzekę do Torre del Oro. Idź Paseo de Colón w górę rzeki do areny Maestranza, a potem skręć przez Plaza del Cabildo do centrum, do katedry i Giraldy. Od katedry przejdź obok Puerta del León Alkazaru i ruszaj na południe wzdłuż dawnej Królewskiej Fabryki Tytoniu, dziś części uniwersytetu, do Glorieta de San Diego. Zakończ na Plaza de España i alejkami parku Marii Luizy dojdź do Stawu Lotosów. Latem chodź wcześnie rano albo późnym popołudniem, a park zostaw na najgorętsze godziny.
Odkryj Sewillę z World City Trail
Nasza gra miejska w Sewilli zamienia miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od fontanny Híspalis do Stawu Lotosów, a wszystkie miejsca z tego przewodnika to przystanki: fontanna, Torre del Oro, arena, katedra, fontanna na Glorieta de San Diego, Plaza de España i Staw Lotosów, a do tego Plaza del Cabildo, Puerta del León i Królewska Fabryka Tytoniu. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Sewilli jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, jeśli wolisz inny format.
Zagraj w grę miejską w Sewilli →
Wybierz się na samodzielny spacer po Sewilli →
Zagraj w plenerową grę escape w Sewilli →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.