Monaco-Ville, stare miasto na Skale, można przejść w kilka minut, a jednak mieści się tu prawie cała historia księstwa. Ten przewodnik prowadzi do pięciu miejsc: Pałacu Książęcego, kaplicy Miłosierdzia, ratusza, ogrodów Saint-Martin i Muzeum Oceanograficznego. Pokazują Skałę jako twierdzę, siedzibę dynastii, dom małej miejskiej społeczności i, od czasów księcia Alberta I, ośrodek badań nad morzem.
Pałac Książęcy w Monako
Pałac powstał jako twierdza Republiki Genui, która w 1191 roku przejęła port; w 1215 roku zaczęto budowę nowego zamku z czterema wieżami i ten zamek wciąż jest rdzeniem budowli. Według legendy w 1297 roku François Grimaldi wszedł do twierdzy przebrany za mnicha, zabił strażnika i wpuścił swoich ludzi: tak zaczęły się rządy Grimaldich. Niektórzy historycy wątpią w tę opowieść, ale jego posąg w mnisim habicie stoi w dzielnicy pałacowej na pamiątkę zdobycia twierdzy.
Pałac wciąż jest rezydencją i miejscem pracy panującego księcia. Sale skupiają się wokół dziedzińca honorowego, gdzie dwie kondygnacje otwartych arkad z freskami służą jako balkon ceremonialny. Górna arkada nazywa się Galerią Herkulesa od malowideł na sklepieniu z pracami Herkulesa, wykonanych przez Orazia de Ferrariego za panowania księcia Honoriusza II. Apartamenty państwowe, urządzone w XVIII-wiecznym stylu na wzór Wersalu, można zwiedzać latem, a od 1960 roku na dziedzińcu odbywają się plenerowe koncerty Orkiestry Filharmonicznej z Monte Carlo.
- Zmiana warty karabinierów księcia na Place du Palais, codziennie tuż przed południem.
- Posąg François Grimaldiego w przebraniu mnicha, pamiątka legendy z 1297 roku.
- Widok z krawędzi placu na port Herkulesa i Monte Carlo.
Kaplica Miłosierdzia
Chapelle de la Miséricorde to jeden z najstarszych budynków Monako: jej kamień węgielny poświęcono w 1639 roku za księcia Honoriusza II, który sam był przeorem bractwa Czarnych Pokutników, inicjatorów budowy. Później dołączyli do nich Biali Pokutnicy, tworząc bractwo Miłosierdzia, które do dziś opiekuje się kaplicą. Wnętrze jest bogato zdobione obrazami, złoceniami i marmurem. Najbardziej znane dzieło to drewniana figura Chrystusa autorstwa François-Josepha Bosia, urodzonego w Monako rzeźbiarza, który pracował dla Napoleona I.
- Chrystus Bosia, niesiony ulicami starego miasta w tradycyjnej procesji martwego Chrystusa w Wielkim Tygodniu, która wyrusza stąd.
- Obrazy, złocenia i kolorowy marmur we wnętrzu, praca kilku stuleci.
Ratusz w Monako
Ratusz (Mairie, po monegasku Meria de Mùnegu) przy Place de la Mairie był początkowo szkołą. Zbudowano go dla Collège Saint-Charles (po monegasku Culege San Carlu), założonego w 1881 roku; książę powierzył je najpierw księżom, później prowadzili je marianiści. Najsłynniejszym uczniem był poeta Guillaume Apollinaire, który uczył się tu w latach 1888–1896. Do 1901 roku budynek stał się siedzibą gminy i był już ratuszem podczas rewolucji monakijskiej w 1910 roku. Dziś obraduje tu rada gminy Monako.
- Plac przed ratuszem, obywatelskie centrum Skały, i wąskie uliczki starego miasta, które od niego odchodzą.
Ogrody Saint-Martin
Jardins Saint-Martin czepiają się południowo-zachodniego klifu Skały, poniżej Avenue Saint-Martin, między katedrą a Muzeum Oceanograficznym. Książę Honoriusz V kazał je założyć w pierwszej połowie XIX wieku, a ich ścieżki wiją się około 60 metrów nad morzem. Roślinność jest śródziemnomorska: sosny, oliwki, figowce, dęby ostrolistne i oleandry, a do tego kaktusy, agawy i papirus.
- Brązowy posąg księcia Alberta I za sterem statku, dzieło François Cogné z 1951 roku, hołd dla księcia, który badał oceany.
- Widoki na Fontvieille i otwarte Morze Śródziemne z punktów widokowych wzdłuż klifu.
Muzeum Oceanograficzne w Monako
Na końcu ogrodów Musée océanographique wyrasta prosto ze skalnej ściany. Założył je książę Albert I, który otworzył je w 1910 roku. Budowa trwała jedenaście lat i pochłonęła około 100 000 ton kamienia z La Turbie, a fasada od strony morza wznosi się około 85 metrów nad wodą. Jacques-Yves Cousteau był jego dyrektorem w latach 1957–1988. W podziemiach akwarium pokazuje tysiące gatunków ryb i setki rodzin bezkręgowców.
- Fasada od strony morza wyrastająca ze skały, najlepiej widoczna ze ścieżek ogrodów Saint-Martin.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij na Place du Palais od Pałacu Książęcego i, jeśli jesteś tam tuż przed południem, zmiany warty. Wejdź w uliczki starego miasta, mijając Pałac Sprawiedliwości i katedrę św. Mikołaja, a potem idź do kaplicy Miłosierdzia i ratusza przy Place de la Mairie. Wróć następnie w stronę klifu do ogrodów Saint-Martin i ścieżkami dojdź do Muzeum Oceanograficznego. Ulice na Skale są stworzone do chodzenia; podejście z portu to najbardziej strome miejsce dnia. Zarezerwuj więcej czasu, jeśli chcesz wejść do pałacu albo muzeum, bo oba zasługują na porządne zwiedzanie.
Odkryj Monako z World City Trail
Nasza gra miejska w Monako zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Pałacu Książęcego do punktu z panoramą księstwa, a pałac, kaplica Miłosierdzia, ogrody Saint-Martin i Muzeum Oceanograficzne to wszystko przystanki, podobnie jak rzeźba dziewczyny na krześle, Pałac Sprawiedliwości, katedra św. Mikołaja, poczta i kaplica Nawiedzenia. Ratusz nie jest przystankiem, ale leży kilka kroków od trasy. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Monako jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, jeśli wolisz inny format.
Zagraj w grę miejską w Monako →
Wybierz się na samodzielny spacer po Monako →
Zagraj w plenerową grę escape w Monako →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.