De meeste bezoekers van Stuttgart blijven in de buurt van de Schlossplatz en zijn paleizen. Deze gids beschrijft vier plekken die andere kanten van de stad laten zien: de Schillerplatz met het eerste Schillermonument van Duitsland, het stedelijk Lapidarium met zijn Romeinse grafstenen, de televisietoren op de Hoher Bopser en de Weissenhofsiedlung, een etalage van moderne architectuur uit 1927. Samen brengen ze je van Romeinse steen naar twintigste-eeuws beton, en van het oude centrum naar de heuvels eromheen.
Schillerplatz
De Schillerplatz is het oude plein van het centrum, vroeger het voorplein van het Oude Slot. Eeuwenlang heette het gewoon Schloßplatz; toen het Nieuwe Slot in de 18e eeuw een eigen, groter plein kreeg, werd dit het ‘oude Schloßplatz’. In 1839 kwam er in het midden een standbeeld van de dichter Friedrich Schiller van de Deense beeldhouwer Bertel Thorvaldsen, het eerste Schillermonument van Duitsland, en al snel noemden mensen het plein naar hem. Officieel werd die naam pas in 1934.
Het plein wordt omringd door enkele van de weinige oudere gebouwen die in het centrum bewaard zijn: in het oosten het Oude Slot, in het zuiden de Stiftskirche en de Fruchtkasten, een voormalige graanschuur, in het westen de Prinzenbau, nu het ministerie van Justitie van de deelstaat, en in het noorden de Alte Kanzlei, de oude kanselarij. Twee keer per week staat er een markt, en tijdens grote evenementen op de Marktplatz, zoals de kerstmarkt en het wijndorp, lopen de kraampjes door tot hier. De Schillerplatz is een stop van onze schattenjacht.
- De Schiller van Thorvaldsen, gebaseerd op een tekening van de dichter uit 1787 door Johann Christian Reinhart, die inmiddels verloren is gegaan.
- De Mercuriuszuil op de Alte Kanzlei: een slanke ronde toren uit 1598, sinds 1862 bekroond door een vergulde jonge Mercurius.
Stedelijk Lapidarium
Op de helling van de Karlshöhe, in het zuiden van de stad aan de Mörikestraße, ligt het stedelijk Lapidarium, een openluchtmuseum van stenen in de tuin van een voormalige villa. De eigenaar, Carl von Ostertag-Siegle, liet in 1905 de terrassentuin aanleggen naar het voorbeeld van Italiaanse terrastuinen en vulde hem met zijn verzameling Romeinse oudheden. In hetzelfde jaar begon de stad bouwfragmenten te bewaren die bij de renovatie van de oude binnenstad waren gered. Na de Tweede Wereldoorlog kocht de stad de villa en de tuin, en in juli 1950 ging het Lapidarium hier open.
Nu toont het museum meer dan 200 monumenten, de meeste van steen, uit vijf eeuwen Stuttgartse geschiedenis: delen van huizen, fonteinen en beelden uit een stad die in de oorlog grotendeels verloren ging. De Romeinse collectie van Ostertag-Siegle voegt bijna 200 stukken toe, waaronder grafplaten met Latijnse inscripties, bijna tweeduizend jaar geleden gehakt ter nagedachtenis aan de doden. Wie Romeinse grafstèles van dichtbij wil zien, is hier in Stuttgart aan het juiste adres. De tuin is vooral in de warme maanden open, dus check het even voor een bezoek in de winter.
- De Romeinse inscripties en grafstenen in de Unterer Wandelgang, de overdekte gang onderaan de tuin.
- Fragmenten van oude Stuttgartse gebouwen, na de oorlog verzameld en tussen de terrassen en planten neergezet.
- De terrassen zelf, een tuin in Italiaanse stijl uit 1905 midden in een woonwijk.
Fernsehturm (televisietoren)
De televisietoren van Stuttgart staat op de Hoher Bopser, een beboste heuvel ten zuidoosten van het centrum. Hij werd ontworpen door ingenieur Fritz Leonhardt, die ook de architectuur bepaalde; de bouw begon in juni 1954 en de toren ging in februari 1956 open. Het was de eerste toren van dit type in gewapend beton met een uitkragende bezoekerscabine onder de antenne, en hij werd het prototype voor latere torens die een uitkijkplatform, rondom uitzicht en een plek om iets te eten of te drinken combineren.
Inclusief antenne is de toren 216,6 meter hoog, en het belangrijkste uitkijkplatform ligt zo’n 150 meter boven de grond. Bovenin zit een café met bar. In maart 2013 ging de toren voor bezoekers dicht vanwege brandveiligheid en pas in januari 2016 ging hij weer open. De Stadtbahn-lijnen U7, U8 en U15 stoppen bij de toren, dus je komt er makkelijk vanuit het centrum.
- Het uitzicht vanaf het platform over de stad in haar dalkom, met aan de andere kant bossen en de Filder-hoogvlakte.
- Het kleine kinderplatform een paar meter boven het hoofdplatform, bereikbaar via een wenteltrap.
Weissenhofsiedlung
In 1927 hield de Deutscher Werkbund, een vereniging van architecten en ontwerpers, een tentoonstelling in Stuttgart met als belangrijkste onderdeel een hele nieuwe woonwijk op de Weissenhof, in het noorden van de stad. Ludwig Mies van der Rohe leidde het project: hij koos de architecten, stemde hun budgetten af, hield toezicht op de bouw en ontwierp zelf de huizen 1 tot en met 4. Zeventien architecten uit heel Europa bouwden 21 gebouwen met 60 woningen, onder wie Walter Gropius, Bruno Taut, Hans Scharoun, J.J.P. Oud, Mart Stam en Le Corbusier met Pierre Jeanneret. De wijk ging op 23 juli 1927 open, ongeveer een jaar te laat, en trok grote drommen bezoekers.
Niet iedereen was enthousiast: in de nazitijd bespotten critici de wijk als ‘Arabisch dorp’. Bombardementen in de Tweede Wereldoorlog verwoestten meerdere gebouwen, twee andere werden later gesloopt, en 11 van de oorspronkelijke 21 staan er nog. In 2016 kwamen de twee gebouwen van Le Corbusier samen met ander werk van de architect op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Sinds oktober 2006 zit in zijn dubbele woonhuis, na drie jaar werk in de oorspronkelijke staat teruggebracht, het Weissenhofmuseum.
- Het dubbele woonhuis van Le Corbusier, waar je dankzij het museum binnen kunt kijken in een van de woningen uit 1927.
- De huizen 1 tot en met 4 van Mies van der Rohe, de man die het hele project leidde.
Zo zie je ze in één wandeling
Deze vier plekken liggen verspreid over de stad, dus reken op een halve dag of meer in plaats van een korte wandeling. Begin op de Schillerplatz, het liefst op een marktochtend, en bekijk het Schillerbeeld en de Mercuriuszuil. Loop vanuit het centrum naar het zuiden naar het Lapidarium op de Karlshöhe, in het seizoen dat de tuin open is. Neem daarna de Stadtbahn omhoog naar de televisietoren; een heldere middag geeft het beste uitzicht. Bewaar de Weissenhofsiedlung in het noorden voor een ander uitstapje, of begin je dag daar.
Ontdek Stuttgart met World City Trail
Onze schattenjacht in Stuttgart maakt van het centrum een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops, van de biergarten in de Schlossgarten tot de Hans im Glück-fontein. Van de plekken in deze gids is de Schillerplatz een stop; het Lapidarium, de televisietoren en de Weissenhofsiedlung liggen buiten de route en zijn mooi voor de rest van je verblijf. De route komt ook langs de Staatsgalerie, de Stiftskirche en de Marktplatz.
Als je liever een ander formaat wilt: in Stuttgart is er ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game.
Speel de schattenjacht in Stuttgart →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Stuttgart →
Speel de outdoor escape game in Stuttgart →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.