Teatro Petruzzelli to opera w Bari, duży teatr przy Corso Cavour w XIX-wiecznej dzielnicy Murat, tuż na południe od starego miasta. Otwarto go w 1903 roku, w całości za pieniądze jednej rodziny, i stał się jednym z największych teatrów we Włoszech. W nocy 27 października 1991 roku strawił go podpalony pożar, a na ponowne podniesienie kurtyny trzeba było czekać prawie 18 lat.
Teatro Petruzzelli w skrócie
- Gdzie: Corso Cavour, w dzielnicy Murattiano (Murat) w Bari, kilka minut pieszo od nabrzeża i od Bari Vecchia.
- Zbudowany: 1898–1903; otwarty 14 lutego 1903 roku. Odbudowany po pożarze z 1991 roku i ponownie otwarty 4 października 2009 roku.
- Autor: bracia Onofrio i Antonio Petruzzelli, kupcy i armatorzy z Triestu, z projektem prowadzonym przez ich szwagra, inżyniera z Bari Angela Messeniego.
- Czym jest dziś: czynną operą i salą koncertową z 1482 miejscami, prowadzoną przez Fondazione Petruzzelli, z operą, baletem i koncertami symfonicznymi.
- Potrzebny czas: 10 minut na fasadę; wieczór na przedstawienie albo tyle, ile trwa zwiedzanie z przewodnikiem, jeśli akurat jest.
Rodzinny teatr, pożar i długi powrót
W 1877 roku rada miejska Bari zaoferowała darmową działkę każdemu, kto zbuduje duży teatr dla rosnącego nowoczesnego miasta. Bracia Petruzzelli przyjęli ofertę; w 1896 roku miasto przekazało im grunt, a budowę opłacili sami. Prace ruszyły 23 maja 1898 roku, a teatr otwarto 14 lutego 1903 roku operą Hugenoci Meyerbeera. Początkowo mieścił ponad 2000 osób. W kolejnych dekadach Pietro Mascagni dyrygował tu jedną ze swoich oper, śpiewali Beniamino Gigli, Renata Tebaldi i Luciano Pavarotti, tańczyli Rudolf Nuriejew i Carla Fracci, a później przyjeżdżały gwiazdy od Franka Sinatry i Raya Charlesa po Queen.
W nocy z 26 na 27 października 1991 roku, kilka godzin po przedstawieniu Normy Belliniego, teatr spłonął; śledczy ustalili, że ogień podłożono celowo. Ocalała tylko część foyer. Potem przez lata trwały spory sądowe między władzami a spadkobiercami rodziny założycieli o to, kto jest właścicielem i kto ma zapłacić za odbudowę. Ostatecznie teatr odbudowano ze środków publicznych, wiernie według pierwotnej formy, ale z nowoczesnymi systemami bezpieczeństwa, i przekazano miastu Bari. Ponownie otwarto go 4 października 2009 roku IX Symfonią Beethovena, a pierwszą operą nowej ery była Turandot Pucciniego.
Na co zwrócić uwagę
- Fasada przy Corso Cavour: długi, jasny front teatru zajmuje cały kwartał ulicy. Przejdź na przeciwny chodnik, żeby zobaczyć ją w całości.
- Nazwa „Petruzzelli” na froncie: teatr zachował nazwisko rodziny, także po przejściu w ręce miasta.
- W środku, jeśli pójdziesz na przedstawienie lub zwiedzanie: sala w kształcie podkowy z kondygnacjami lóż, złoceniami z płatkowego złota i malowidłami na suficie autorstwa artysty z Bari Raffaele Armenisego, odtworzonymi po pożarze.
- Otoczenie: Corso Cavour to jedna z głównych ulic dzielnicy Murat, siatki prostych ulic wytyczonej w XIX wieku. Zauważ, jak bardzo różni się od krętych zaułków Bari Vecchia kilka przecznic na północ.
Sława na scenie i na ekranie
Petruzzelli pojawił się też w filmach. Jego scenę wykorzystano w komedii Alberta Sordiego Polvere di stelle z 1973 roku, z Sordim i Monicą Vitti jako trupą podupadłych artystów rewiowych, a Franco Zeffirelli kręcił w foyer sceny do filmu Il giovane Toscanini (1988). Od ponownego otwarcia teatr gości również Bif&st, Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Bari.
Wskazówki na wizytę
- Najlepiej zobaczyć salę, rezerwując przedstawienie: opera, balet i koncerty odbywają się przez większą część roku. W niektóre dni są zwiedzania z przewodnikiem; sprawdź program teatru przed wizytą.
- Fasada najlepiej wygląda wieczorem, gdy jest podświetlona, a widzowie zbierają się przed nią przed spektaklem.
- Połącz wizytę ze spacerem Corso Vittorio Emanuele II nad morze i na stare miasto, które zaczyna się kilka minut dalej.
W pobliżu
- Teatro Margherita: teatr z lat 1910., zbudowany na palach nad morzem na skraju starego miasta, dziś przestrzeń wystawiennicza.
- Piazza del Ferrarese: plac u wejścia do Bari Vecchia, z odcinkiem dawnej drogi rzymskiej widocznym pod szkłem.
- Bari Vecchia: labirynt białych zaułków starego miasta, gdzie kobiety wciąż ręcznie robią przed domami makaron orecchiette.
- Bazylika św. Mikołaja: romańska bazylika z relikwiami św. Mikołaja, miejsce pielgrzymek zarówno katolików, jak i prawosławnych.
Odkryj Bari z World City Trail
Nasza gra miejska w Bari zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 2 godzin, w tym około 35 minut marszu. Prowadzi zaułkami Bari Vecchia aż do Bazyliki św. Mikołaja.
Jeśli wolisz inną formę, w Bari jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Wybierz się na samodzielny spacer po Bari →
Zagraj w plenerową grę escape w Bari →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.