Pont Neuf w Tuluzie: „nowy” most, który przetrwał rok 1875

The brick arches of the Pont Neuf over the Garonne in Toulouse

Wbrew nazwie Pont Neuf (Nowy Most) jest najstarszym mostem na Garonnie w Tuluzie. Budowa jego siedmiu łuków z cegły i kamienia trwała prawie sto lat, od lat 40. XVI wieku do 1632 roku, a pomysłowe otwory w filarach pomogły mu jako jedynemu mostowi w mieście przetrwać wielką powódź z 1875 roku.

Pont Neuf w skrócie

  • Gdzie: nad Garonną, między place du Pont-Neuf na prawym brzegu a dzielnicą Saint-Cyprien na lewym
  • Zbudowany: 1544–1632; uroczyście otwarty przez króla Ludwika XIV w 1659 roku
  • Autorzy: rozpoczęty przez tuluskich mistrzów budowlanych, w tym renesansowego architekta Nicolasa Bacheliera, a ukończony przez paryskiego architekta Jacques’a Lemerciera
  • Czym jest dziś: ruchliwym mostem dla samochodów i pieszych, długim na około 220 metrów, i klasycznym punktem widokowym nad rzeką
  • Ile czasu: 15 minut na przejście, dłużej, by nacieszyć się widokiem z nabrzeży

Sto lat powodzi i fundamentów

Capitouls, czyli konsulowie rządzący Tuluzą, chcieli dużego mostu na Garonnie już pod koniec XV wieku, a król Franciszek I poparł ten pomysł ze względów strategicznych, wobec zagrożenia ze strony Hiszpanii Karola V. W 1541 roku zezwolił na specjalny podatek na jego budowę. Pierwszy filar, blisko lewego brzegu, stanął szybko w 1544 roku pod kierunkiem Nicolasa Bacheliera, ale gwałtowne powodzie i niestabilne dno rzeki sprawiły, że reszta prac szła niezwykle wolno. Pierwszy łuk zaczęto budować dopiero w 1614 roku.

Jacques Lemercier, który pracował też przy Luwrze w Paryżu, ukończył dzieło na początku XVII wieku. Podobnie jak Pont Neuf w Paryżu był to most nowego typu: z wolnym pomostem, bez domów i sklepów, które zapełniały mosty średniowieczne. Otwarto go dla ruchu w 1632 roku, a w 1659 roku uroczyście zainaugurował go Ludwik XIV. W czerwcu 1875 roku Garonna wezbrała tak bardzo, że porwała wszystkie inne mosty Tuluzy i około 1400 domów; ostał się tylko Pont Neuf.

Na co zwrócić uwagę

  • Okrągłe otwory, czyli oculi, w filarach nad wodą: przepuszczają wezbraną wodę, zamiast pozwalać jej napierać na most.
  • Spiczaste izbice filarów, które rozcinają nurt – pomysł zapożyczony z mostów rzymskich.
  • Asymetrię: lewy brzeg leży kilka metrów niżej niż prawy, więc łuki nie są jednakowe, a najszerszy jest trzeci od prawego brzegu.
  • Ciepłą różową cegłę, typowy materiał Różowego Miasta, w zestawieniu z jasnym kamieniem.
  • Lewobrzeżny koniec mostu, gdzie od 1642 roku do rozbiórki w 1860 roku stał łuk triumfalny z pomnikiem konnym Ludwika XIII.

Lew w filarach

Mówi się, że otwory w filarach miały przypominać pysk i grzywę lwa – odrobina renesansowej fantazji w dziele czystej inżynierii. Niezależnie od tego, czy dostrzeżesz lwa, popatrz na most z nabrzeża, z poziomu wody: rzędy otworów nadają całej konstrukcji lekkość i rytm.

Wskazówki na wizytę

  • Przyjdź o zachodzie słońca i patrz z quai de la Daurade lub z Prairie des Filtres, gdy cegła nabiera głębokiego pomarańczowego koloru.
  • Nocą most jest podświetlony i odbija się w Garonnie – ulubione zdjęcie mieszkańców.
  • Chodniki są wąskie, a ruch duży, więc rób zdjęcia na końcach mostu, a nie w środku tłumu.
  • W letnie wieczory brzegi pod mostem wypełniają się ludźmi siedzącymi nad wodą; dołącz do nich, by mieć najlepszy widok na łuki.

W pobliżu

  • Hôtel-Dieu Saint-Jacques: dawny szpital na lewym brzegu przy moście, część obiektu UNESCO Szlaki do Santiago de Compostela we Francji.
  • Château d’Eau: XIX-wieczna wieża ciśnień przy lewym końcu mostu, dziś galeria fotografii.
  • Prairie des Filtres: duży park nad rzeką na lewym brzegu, z rozległymi trawnikami i widokiem na miasto po drugiej stronie.
  • Quai de la Daurade: schody i ogrody na prawym nabrzeżu poniżej bazyliki La Daurade, kilka minut pieszo.

Zwiedzaj Tuluzę z World City Trail

Nasza gra miejska w Tuluzie zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 punktów i trwa około trzech godzin, z czego około 45 minut to marsz. Prowadzi m.in. do bazyliki Saint-Sernin i Musée Saint-Raymond.

Odkryj Tuluzę poprzez zabawę

Zamień zabytki opisane w tym artykule w grę miejską na własną rękę, w którą możesz grać na swoim telefonie.

11 € za jedną osobę, 5 € za osobę w grupach liczących co najmniej cztery osoby.

Zobacz przygodę w Tuluzie →

Jeśli wolisz inną formę, w Tuluzie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.

Zagraj w grę miejską w Tuluzie →

Wybierz się na samodzielny spacer po Tuluzie →

Zagraj w plenerową grę escape w Tuluzie →

Fakty sprawdzone w październiku 2026.

Koszyk
Przewijanie do góry