
Dzielnica rybaków, po francusku Poissonnerie, to krótki odcinek nabrzeża nad rzeką Lauch, gdzie rybacy z Colmaru sprzedawali niegdyś swój połów. Rząd jaskrawo malowanych domów z muru pruskiego należał do członków cechu rybaków, a dziś to jeden z najczęściej fotografowanych zakątków starego miasta, na północnym krańcu Małej Wenecji.
Dzielnica rybaków w skrócie
- Gdzie: Quai de la Poissonnerie i Rue de la Poissonnerie, nad Lauch, między Rue des Tanneurs a halą targową.
- Zbudowana: domy pochodzą z późnego średniowiecza i wczesnej epoki nowożytnej; większa część starego miasta przetrwała wojny XIX i XX wieku nienaruszona.
- Czym jest dziś: rzędem mieszkań i kawiarni nad wodą, częścią chronionego historycznego centrum i bramą do Małej Wenecji.
- Potrzebny czas: 15–30 minut na spokojny spacer nabrzeżem i przez mosty.
Ryby, cechy i płaskodenne łodzie
W średniowiecznym Colmarze rzemieślnicy mieszkali i pracowali we własnych dzielnicach, a odnogi Lauch ukształtowały trzy z nich: rzeźników, garbarzy i rybaków. Rybacy sprzedawali tu, na nabrzeżu, ryby złowione w rzekach i kanałach miasta, a kolorowe domy od strony wody należały do członków ich cechu, jednego z wpływowych cechów miasta. Płaskodenne łodzie pływały po Lauch z rybami, skórami i warzywami z ogrodów Krutenau, położonej dalej na południe.
W 1865 roku miasto zbudowało na przeciwległym brzegu halę targową z cegły, piaskowca i żeliwa, zaprojektowaną przez Louisa-Michela Boltza, tak by łodzie mogły rozładowywać towar prosto do hali. Halę odnowiono i ponownie otwarto jako targ spożywczy w 2010 roku. Ponieważ Colmar w dużej mierze ocalał w czasie wojen 1870, 1914–1918 i 1939–1945, dzielnica zachowała dawny wygląd, a rejon kanałów dalej na południe zyskał później nazwę Mała Wenecja.
Na co zwrócić uwagę
- Rząd wąskich domów z muru pruskiego w mocnych kolorach, każdy z innym układem belek i skrzynkami na kwiaty.
- Mały most nad Rue des Tanneurs prowadzący na nabrzeże, dobre miejsce, by zobaczyć domy odbite w wodzie.
- Wysokie domy garbarzy przy pobliskiej Rue des Tanneurs, z otwartymi strychami, na których suszono kiedyś skóry.
- Hala targowa po drugiej stronie wody, z ceglanymi ścianami i żeliwną konstrukcją.
- Płaskodenne łodzie, które wciąż tędy przepływają, przypomnienie o tym, jak kiedyś wędrowały tu towary.
Ryby na fontannie
Handel rybami zostawił ślady także poza nabrzeżem. Na Place des Six-Montagnes-Noires, kilka minut na południe, kamienny cokół fontanny Roesselmanna dłuta Bartholdiego zdobią ryby. Posąg upamiętnia XIII-wiecznego wójta Colmaru i wart jest krótkiego zboczenia z drogi.
Wskazówki na wizytę
- Przyjdź wcześnie rano, by mieć miękkie światło i puste nabrzeża; od późnego przedpołudnia mosty zapełniają się fotografującymi.
- Klasyczny widok masz z mostu przy Rue des Tanneurs, patrząc wzdłuż rzędu domów.
- Połącz nabrzeże z obiadem lub przekąską w hali targowej po drugiej stronie wody.
- Szanuj mieszkańców: domy są prywatne, więc nie blokuj drzwi i schodków.
W pobliżu
- Mała Wenecja: dzielnica kanałów ciągnąca się na południe wzdłuż Lauch, z rejsami łodzią spod mostu Saint-Pierre.
- Hala targowa: hala z 1865 roku po drugiej stronie kanału, ze stoiskami z lokalnymi produktami.
- Fontanna Roesselmanna: posąg pierwszego bohatera Colmaru dłuta Bartholdiego, kilka minut pieszo na południe.
- Koïfhus: dawna komora celna z 1480 roku z dachem z glazurowanej dachówki, niedaleko na północ.
Odkryj Colmar z World City Trail
Nasza gra miejska w Colmarze zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 2 godzin, w tym około 33 minut marszu. Dzielnica rybaków jest jednym z przystanków, podobnie jak Mała Wenecja, fontanna Roesselmanna i Ancienne Douane. Możesz grać po angielsku, niemiecku, francusku, włosku, hiszpańsku lub niderlandzku.
Jeśli wolisz inną formę, w Colmarze jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Colmarze →
Wybierz się na samodzielny spacer po Colmarze →
Zagraj w plenerową grę escape w Colmarze →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.
