Koïfhus, czyli Ancienne Douane, to dawna komora celna Colmaru, w której składowano i oclano towary wjeżdżające do miasta i z niego wyjeżdżające. Główny budynek pochodzi z 1480 roku, co czyni go najstarszym budynkiem publicznym w mieście, a w sali na piętrze obradowali posłowie Dekapolu, związku dziesięciu wolnych miast Rzeszy w Alzacji.
Koïfhus w skrócie
- Gdzie: przy Grand-Rue, na Place de l’Ancienne Douane, między kościołem św. Marcina a dzielnicą rybaków.
- Zbudowany: główny budynek komory celnej w 1480 roku, przebudowywany w XVI i XVIII wieku; dwa sąsiednie budynki dołączono w 1482 i 1594 roku.
- Czym jest dziś: zabytkiem, w którym odbywają się wystawy, targi i wydarzenia.
- Potrzebny czas: 15–20 minut z zewnątrz, dłużej, jeśli trwa wystawa.
Cło, rady i świece
Nazwa pochodzi od alzackiego Koifhus, czyli „dom kupiecki” lub magazyn. Na parterze kupcy rozładowywali towary i płacili cło od wszystkiego, co wjeżdżało do miasta lub z niego wyjeżdżało. Duża sala na piętrze służyła kolejno sądowi, radzie miejskiej i posłom Dekapolu, sojuszu dziesięciu alzackich miast Rzeszy istniejącego w latach 1354–1679. Przez długie okresy budynek był też ratuszem Colmaru.
Koïfhus to właściwie zespół trzech budynków wokół dziedzińca. Środkowy, zwany zum Grisen od rodziny, która prowadziła tam łaźnię, miasto kupiło w 1482 roku i do 1840 roku używało jako rzeźni. Północny dom, Ankenhaus, nabyto w 1594 roku na handel łojem i świecami; w 1771 roku urodził się w nim Jean Rapp, jeden z generałów Napoleona. Wnętrze jest chronione jako zabytek od 1930 roku, fasady i dachy od 1974 roku.
Na co zwrócić uwagę
- Stromy dach z kolorowej glazurowanej dachówki, zwieńczony małą ażurową wieżyczką z dzwonem.
- Główne portale z tarczą z dwugłowym orłem Świętego Cesarstwa nad łukiem obramowanym herbami miasta.
- Okna z kamiennymi słupkami w sali na piętrze, w których witrażach są też herby miast Dekapolu.
- Na dziedzińcu: kolumna z 1543 roku upamiętniająca zwycięstwo cesarza Karola V nad księciem Kleve, która stała najpierw na Moście Rzeźników, oraz drewniana loggia na kamiennych kolumnach toskańskich.
- Na budynku północnym wysokie szczyty i pilastry okienne z rzeźbionymi twarzami.
Fontanna i legenda o tokaju
Na placu stoi fontanna Schwendiego z brązowym posągiem Auguste’a Bartholdiego z 1898 roku. Przedstawia Lazarusa von Schwendiego, cesarskiego wodza z XVI wieku, trzymającego krzew winorośli. Według legendy Schwendi przywiózł do Alzacji z Węgier szczep tokaj; historycy w to wątpią, ale opowieść wciąż krąży po winiarniach Colmaru.
Wskazówki na wizytę
- Obejrzyj dach z południowej strony placu, skąd widać całą połać dachówek.
- Wejdź na dziedziniec, by zobaczyć kolumnę i loggię, które wielu zwiedzających przeocza.
- Przyjdź wieczorem, gdy plac jest spokojniejszy, a budynek oświetlony.
W pobliżu
- Kościół św. Marcina: największy kościół Colmaru, kilka minut pieszo na północ.
- Maison Pfister: dom kupiecki z 1537 roku z drewnianą galerią i malowaną fasadą, tuż obok.
- Dzielnica rybaków: Quai de la Poissonnerie nad kanałem, zaraz na południe od placu.
- Kościół Saint-Matthieu: dawny kościół franciszkanów przy Grand-Rue, niedaleko.
Odkryj Colmar z World City Trail
Nasza gra miejska w Colmarze zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 2 godzin, w tym około 33 minut marszu. Ancienne Douane jest jednym z przystanków, a trasa obejmuje też kościół św. Marcina i dzielnicę rybaków. Możesz grać po angielsku, niemiecku, francusku, włosku, hiszpańsku lub niderlandzku.
Jeśli wolisz inną formę, w Colmarze jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Colmarze →
Wybierz się na samodzielny spacer po Colmarze →
Zagraj w plenerową grę escape w Colmarze →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.