Kościół Saint-Matthieu to gotycki dawny kościół franciszkanów przy Grand-Rue w Colmarze, używany przez miejscowych protestantów od 1575 roku. Przez ponad 270 lat dzielił go na pół mur, z protestantami w nawie i katolikami w prezbiterium, a mur zburzono dopiero w 1987 roku.
Saint-Matthieu w skrócie
- Gdzie: Grand-Rue 3, na południu starego miasta, kilka kroków od Koïfhus.
- Zbudowany: XIII–XIV wiek, jako kościół klasztoru franciszkanów.
- Czym jest dziś: kościołem protestanckim, wykorzystywanym też na koncerty; zabytkiem chronionym od 1948 roku.
- Potrzebny czas: 20–30 minut w środku, gdy jest otwarty.
Zakonnicy, reformatorzy i mur
Kościół to jedyna pozostałość klasztoru franciszkanów w Colmarze, który około 1290 roku uchodził za jeden z najpiękniejszych w regionie. Odpowiada planowi zakonów żebraczych: szeroka, prosta nawa z nawami bocznymi i płaskim stropem, by głosić kazania dla tłumów, oraz wyższe prezbiterium ze sklepieniem żebrowym. Gdy reformacja dotarła do Colmaru w 1575 roku, miasto przekazało kościół protestantom razem z dzwonem zwieńczonym kogutem.
W 1715 roku, gdy Alzacja znalazła się pod panowaniem francuskim, król nakazał przekazać prezbiterium do kultu katolickiego. Łuk między nawą a prezbiterium zamurowano i przez pokolenia dwie wspólnoty dzieliły jeden budynek. Prezbiterium wróciło do protestantów w 1937 roku, ale mur stał do 1987 roku. Renowacja w latach 1995–1998 połączyła całe wnętrze: dziś znów widać kościół takim, jakim zbudowali go zakonnicy, jedną długą salę od drzwi po okna prezbiterium.
Na co zwrócić uwagę
- Witraże, w tym okno z 1480 roku autorstwa Petera Hemmela z Andlau, jednego z czołowych witrażystów Górnej Nadrenii.
- Lektorium między nawą a prezbiterium, przez które dziś, bez muru, widać kościół od końca do końca.
- Ślady średniowiecznych malowideł ściennych i malowany drewniany strop nawy.
- Szafa organowa z 1732 roku autorstwa Andreasa Silbermanna, ze słynnej alzackiej rodziny organmistrzów.
- Marmurowe popiersie colmarskiego filantropa Jeana-Daniela Hanbarta dłuta Auguste’a Bartholdiego, wykonane bezpłatnie dla wspólnoty protestanckiej.
Dlaczego kogut?
Wiele kościołów protestanckich w Alzacji ma koguta na dzwonie lub wieży, katolickie zaś krzyż. Kogut przypomina zaparcie się Piotra, zanim kogut zapiał, i stał się znakiem wspólnoty protestanckiej. W Saint-Matthieu pojawił się wraz z dzwonem przekazanym przez miasto w 1575 roku, na początku protestanckiej historii kościoła.
Wskazówki na wizytę
- Kościół otwierają wolontariusze i w ograniczonym zakresie, często w letnie popołudnia; zapytaj na miejscu albo przyjdź na koncert.
- To miejsce kultu: nie zwiedzaj w czasie nabożeństw i mów cicho.
- Połącz wizytę z Koïfhus i dzielnicą rybaków, oba kilka minut stąd.
W pobliżu
- Koïfhus: dawna komora celna z 1480 roku z dachem z glazurowanej dachówki, kilka kroków wzdłuż Grand-Rue.
- Dzielnica rybaków: kolorowe domy cechowe przy Quai de la Poissonnerie, kilka minut pieszo.
- Mała Wenecja: dzielnica kanałów nad Lauch, zaraz na południe.
- Kościół św. Marcina: największy kościół Colmaru, około dziesięciu minut na północ.
Odkryj Colmar z World City Trail
Nasza gra miejska w Colmarze zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 2 godzin, w tym około 33 minut marszu. Kościół Saint-Matthieu jest jednym z przystanków, podobnie jak Ancienne Douane, dzielnica rybaków i kościół św. Marcina. Możesz grać po angielsku, niemiecku, francusku, włosku, hiszpańsku lub niderlandzku.
Jeśli wolisz inną formę, w Colmarze jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Colmarze →
Wybierz się na samodzielny spacer po Colmarze →
Zagraj w plenerową grę escape w Colmarze →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.