Na wschodnim skraju wileńskiej starówki wzgórze zamkowe, park nad rzeką, dwa gotyckie kościoły i dzielnica artystów leżą o kilka kroków od siebie. Ten przewodnik prowadzi do pięciu miejsc na tej linii: Muzeum Narodowego Litwy w Nowym Arsenale, Wieży Giedymina na wzgórzu nad nim, Ogrodu Bernardyńskiego, kościoła św. Anny i Anioła z Zarzecza (Užupis). Wszystkie pięć to punkty naszej gry miejskiej w Wilnie, która zostawia tę część miasta na drugą połowę trasy.
Muzeum Narodowe Litwy (Nowy Arsenał)
Historia muzeum zaczyna się w 1855 roku, gdy hrabia Eustachy Tyszkiewicz założył w Wilnie Muzeum Starożytności, poświęcone dziejom i kulturze Wielkiego Księstwa Litewskiego i oparte głównie na prywatnych zbiorach. Samo Muzeum Narodowe Litwy powstało w 1952 roku, a w 1967 przeniosło się do Nowego Arsenału, długiego budynku u stóp wzgórza zamkowego, należącego do zespołu wileńskich zamków.
Dziś muzeum ma pięć głównych działów: historii, archeologii, etnografii, numizmatyki i ikonografii, z około 800 000 obiektów. W Nowym Arsenale są główne wystawy historyczne, a muzeum prowadzi też pobliski Stary Arsenał i ekspozycję w Wieży Giedymina, więc zwiedzanie w naturalny sposób prowadzi na wzgórze. Nowy Arsenał jest punktem naszej gry miejskiej.
- Pomnik króla Mendoga, jedynego koronowanego króla Litwy, przed muzeum.
- Pobliski Stary Arsenał w zespole zamkowym, kolejny oddział tego samego muzeum.
Wieża Giedymina
Wzgórze nad muzeum wznosi się stromo od brzegu rzeki, a na jego płaskim szczycie stał Zamek Górny. Wielki książę Giedymin, panujący na początku XIV wieku, zbudował tu pierwsze drewniane umocnienia; wielki książę Witold ukończył murowany zamek w 1409 roku. Przetrwała trzykondygnacyjna ceglana wieża, odbudowana w 1933 roku przez polskiego architekta Jana Borowskiego, oraz kilka odcinków murów.
Wieża to jeden z najmocniejszych symboli litewskiej państwowości. 7 października 1988 roku, w czasie ruchu, który doprowadził do niepodległości, ponownie wciągnięto na nią flagę narodową i od tamtej pory powiewa tam stale. W środku jest małe muzeum ze znaleziskami ze wzgórza, makietami wileńskich zamków od XIV do XVII wieku i dawną bronią, a taras na szczycie wychodzi na starówkę. Możesz wejść pieszo albo wjechać windą. W XXI wieku na zboczach wzgórza doszło do serii osuwisk, które zabezpieczano w latach 2017–2022; przed wizytą sprawdź, które ścieżki są otwarte.
- Widok ze szczytu: katedra i odbudowany Pałac Wielkich Książąt pod tobą, a na południe czerwone dachy starówki.
- Flaga na dachu wieży.
Ogród Bernardyński
Między wzgórzem zamkowym a klasztorem bernardynów, na lewym brzegu Wilenki, rozciąga się Ogród Bernardyński, park o powierzchni ponad dziewięciu hektarów. Nazwę zawdzięcza bernardynom, franciszkanom, których król Kazimierz IV sprowadził do Wilna w 1469 roku. Władze rosyjskie zamknęły ogród w 1864 roku; około dwudziestu lat później mieszkańcy go odzyskali i urządzono go na nowo. Zniszczony w czasie drugiej wojny światowej, w czasach radzieckich został odbudowany jako Ogród Młodzieży, a obecny kształt pochodzi z przebudowy zakończonej w 2013 roku.
Projekt nawiązuje do klasztornej przeszłości. Jedna część to ekspozycja botaniczna z roślinami ułożonymi w grupy wokół małego stawu z roślinami wodnymi; inna odtwarza ogród klasztorny z ziołami leczniczymi, warzywami i roślinami na herbatę, małą fontanną i pergolą porośniętą pnączami. Ogród Bernardyński jest punktem naszej gry miejskiej.
- Główna fontanna, która w ciepłej porze roku wieczorami daje pokaz światła i muzyki.
- Wielka szachownica oraz stoliki do szachów i warcabów.
- Brzeg Wilenki, z wieżami kościoła bernardynów wyłaniającymi się zza drzew.
Kościół św. Anny
Kościół św. Anny to niewielka świątynia, która wygląda niemal jak koronka z cegły. Zbudowano ją w latach 1495–1500 z inicjatywy Aleksandra Jagiellończyka, z 33 różnych rodzajów cegły, i pomalowano na czerwono. Nie wiadomo na pewno, kto ją zaprojektował: przypisuje się ją Michaelowi Enkingerowi albo Benediktowi Rejtowi, ale żadne źródło pisane tego nie potwierdza. Znana legenda głosi, że Napoleon, przejeżdżając przez Wilno w 1812 roku, chciał przenieść kościół do Paryża na dłoni. Kościół św. Anny jest punktem naszej gry miejskiej.
- Fasada, na której cegły różnych kształtów tworzą smukłe filary, ostre łuki i płyciny przypominające okna.
- Znacznie większy gotycki kościół św. Franciszka i św. Bernardyna tuż za nim, należący do tego samego zespołu, oraz neogotycka dzwonnica z lat 70. XIX wieku obok.
Anioł z Zarzecza (Užupis)
Naprzeciw kościoła św. Anny, po drugiej stronie Wilenki, leży Užupis, po polsku Zarzecze, co znaczy „za rzeką”. Pierwsze mosty na rzece zbudowano w XVI wieku, gdy większość mieszkańców stanowili Żydzi. Pod koniec lat 90. artyści, którzy osiedlili się w zaniedbanej dzielnicy, ogłosili ją republiką, w dniu 1 kwietnia, z własną konstytucją, a nawet ministrami. Konstytucja, z 38 artykułami i trzema hasłami, wisi na murze przy ulicy Paupio w 23 językach; przeczytaj kilka, są krótkie i często zabawne.
- Brązowy anioł grający na trąbce na kolumnie na głównym placu, dzieło rzeźbiarza Romasa Vilčiauskasa, odsłonięty 1 kwietnia 2002 roku; zastąpił tymczasową rzeźbę w kształcie jajka. Anioł jest ostatnim punktem naszej gry miejskiej.
- Mosty na Wilence, którymi przechodzi się ze starówki do samozwańczej republiki.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij przy Nowym Arsenale u stóp wzgórza zamkowego i odwiedź Muzeum Narodowe. Wejdź na wzgórze albo wjedź windą do Wieży Giedymina po widok, a potem zejdź od strony rzeki do Ogrodu Bernardyńskiego. Wyjdź z ogrodu od strony klasztoru, a staniesz przy kościele św. Anny i kościele bernardynów. Stamtąd przejdź mostem przez Wilenkę na Užupis, podejdź do Anioła i zakończ przy konstytucji na ulicy Paupio.
Odkryj Wilno z World City Trail
Nasza gra miejska w Wilnie zamienia starówkę w grę, w którą grasz na telefonie. Trasa łączy 10 punktów, od Ostrej Bramy do Anioła z Zarzecza, a Nowy Arsenał Muzeum Narodowego, Wieża Giedymina, Ogród Bernardyński, kościół św. Anny i Anioł są wśród nich, podobnie jak plac Ratuszowy, ulica Literatów, katedra i Pałac Wielkich Książąt Litewskich. W każdym punkcie rozwiązujesz zagadkę i poznajesz jakąś historię, we własnym tempie.
W Wilnie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, dla tych, którzy wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Wilnie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Wilnie →
Zagraj w plenerową grę escape w Wilnie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.