Ten przewodnik prowadzi do czterech miejsc w północnej części wyspy Starego Miasta w Lubece: ratusza przy rynku, secesyjnego teatru przy Beckergrube, średniowiecznego Szpitala Świętego Ducha przy Kobergu i Muzeum Przyrody i Środowiska obok katedry. Razem pokazują, jak hanzeatyckie miasto się rządziło, jak się bawiło i jak dbało o biednych i chorych, a trzy z nich to przystanki naszej gry miejskiej.
Ratusz w Lubece (Rathaus)
Ratusz w Lubece to jeden z największych średniowiecznych ratuszy w Niemczech i wciąż rządzi się stąd miastem: mieści się tu gabinet burmistrza i obraduje rada miejska, Bürgerschaft. Budowa w tym miejscu zaczęła się około 1240 roku; po pożarze w 1251 roku odbudowano główne skrzydło, a większość tego, co widać dziś, pochodzi z XIV wieku. W Hansesaal, sali, która przyniosła budynkowi dużą część sławy, zbierali się delegaci miast hanzeatyckich, gdy Lubeka była czołowym miastem Hanzy.
Budynek to mozaika sześciu stuleci. Około 1435 roku stare szczyty od strony rynku połączono w jedną wysoką ścianę dekoracyjną ze smukłymi wieżyczkami, przebitą okrągłymi otworami, żeby wiatr jej nie przewrócił. W latach 1570–1572 przed gotyckim skrzydłem dobudowano renesansowe podcienia z piaskowca dzieła flamandzkich rzeźbiarzy Hansa Flemincka i Herculesa Midowa, a w 1594 roku Robert Coppens zbudował od strony Breite Straße bogato zdobione schody zewnętrzne; te, które widzisz dziś, to kopia z lat 80. XIX wieku.
- Ściana tarczowa nad rynkiem z okrągłymi otworami przeciw wiatrowi, najlepiej widoczna ze środka placu.
- Białe renesansowe podcienia (Laube) od strony rynku, w ostrym kontraście z ciemną cegłą za nimi.
- W środku Audienzsaal, sala sądowa w stylu późnego baroku i rokoka z dziesięcioma alegorycznymi obrazami Stefano Torellego z lat 1754–1761. Jej dwoje drzwi ma różną wysokość: podobno uniewinnieni wychodzili wysokimi, a skazani musieli się schylić, by przejść przez niskie. Można tu wejść z przewodnikiem.
Theater Lübeck
Teatr miejski stoi przy Beckergrube, jednej z ulic schodzących z grzbietu Starego Miasta nad rzekę Trave. Zaprojektował go drezdeński architekt Martin Dülfer; zbudowano go w latach 1907–1908 za pieniądze lubeckiego kupca Emila Possehla i otwarto 1 października 1908 roku programem z Wagnerem, Goethem i Schillerem. Zastąpił starszy teatr przy tej samej ulicy, a tradycja teatralna Lubeki sięga znacznie dalej: pierwsze przedstawienie operowe w mieście odnotowano w 1746 roku.
To jeden z najpiękniejszych secesyjnych teatrów w Niemczech. W 1992 roku budynek był tak zniszczony, że zamknięto go ze względów bezpieczeństwa; po gruntownej renowacji otwarto go ponownie w 1996 roku. Dziś gra się tu operę, dramat, balet i koncerty Filharmonii Lubeckiej, w dużej sali na około 900 miejsc i w mniejszych Kammerspiele.
- Fasada z piaskowca z płaskorzeźbami Georga Roemera oraz kariatydami i atlantami Karla Weinbergera.
- Secesyjne, wygięte detale wokół wejścia, najlepiej widoczne z drugiej strony wąskiej ulicy.
Szpital Świętego Ducha (Heiligen-Geist-Hospital)
Na północnym końcu Breite Straße, na placu zwanym Koberg, Szpital Świętego Ducha zwraca się do ulicy szczytami i smukłymi wieżami. Fundację założyli bogaci mieszczanie w 1227 roku, a budynek ukończono w 1286 roku, co czyni ją jedną z najstarszych wciąż działających instytucji społecznych na świecie. Przez stulecia przyjmowała starych, biednych i chorych, a część budynku do dziś jest domem seniora.
Wchodzi się przez halę kościelną, gdzie na północnej ścianie zachowały się dwa duże malowidła z około 1320–1325 roku: jedno przedstawia tron Salomona, drugie Chrystusa w majestacie otoczonego symbolami czterech ewangelistów. Za nią leży długa sala, w której mieszkali pensjonariusze. W 1820 roku podzielono ją na małe drewniane komórki, żeby każdy miał pod wielkim dachem własny pokoik.
- Rzędy maleńkich drewnianych komórek w długiej sali, wczesny pomysł na prywatność w domu opieki.
- Późnośredniowieczne ołtarze w hali kościelnej, w tym Marienaltar z Matką Boską osłaniającą wiernych płaszczem. W adwencie w hali odbywa się znany jarmark bożonarodzeniowy z rękodziełem, organizowany od 1958 roku.
Muzeum Przyrody i Środowiska
Lubeckie muzeum przyrodnicze stoi tuż obok katedry, przy Musterbahn. Jego korzenie sięgają 1799 roku, gdy kolekcja lubeckiego lekarza Johanna Juliusa Walbauma stała się podstawą zbiorów przyrodniczych, i szczyci się najdłuższą historią spośród wszystkich muzeów w mieście. Pierwszy budynek, Museum am Dom, zniszczył nalot w marcu 1942 roku; odbudowę rozpoczęto w 1951 roku, a obecny gmach, połączony z katedrą krużgankiem, pochodzi z lat 60.
Muzeum opowiada o przyrodzie Lubeki i Szlezwika-Holsztynu, a nie o egzotycznych zwierzętach. Stała wystawa o wodach regionu poświęcona jest rzekom Wakenitz i Trave oraz Zatoce Lubeckiej, a najbardziej znane eksponaty to wieloryby: skamieniałe szkielety fiszbinowców ze żwirowni koło Groß Pampau i szkielet kaszalota, który w 1997 roku wyrzuciło na brzeg u duńskiej wyspy Rømø. Muzeum nie leży na trasie gry miejskiej, ale sąsiaduje z ostatnim przystankiem, katedrą.
- Szkielet kaszalota w przeszklonej dobudówce od strony dziedzińca katedry, widoczny jeszcze przed wejściem.
- Skamieniałe wieloryby z Groß Pampau sprzed milionów lat, dowód, że ta część północnych Niemiec była kiedyś dnem morza.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij na rynku przed ratuszem i obejdź budynek, żeby zobaczyć podcienia i schody od strony Breite Straße. Idź Breite Straße na północ, obok kościoła Mariackiego, i skręć w lewo w Beckergrube do teatru. Wróć na Breite Straße i idź dalej na północ do Kobergu i Szpitala Świętego Ducha; tuż za nimi stoi Burgtor, dawna północna brama miasta. Na koniec przejdź przez Stare Miasto na południe spokojnymi uliczkami do katedry i sąsiedniego Muzeum Przyrody i Środowiska.
Odkryj Lubekę z World City Trail
Nasza gra miejska w Lubece zamienia Stare Miasto w grę na twoim telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Burgtor do katedry w Lubece, a Theater Lübeck, ratusz i Szpital Świętego Ducha są wśród nich, podobnie jak kościół Mariacki, Buddenbrookhaus, Holstentor, kościół św. Piotra i dzielnica muzealna St. Annen. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i dowiadujesz się czegoś o miejscu, we własnym tempie.
W Lubece jest też spacer po mieście bez przewodnika i plenerowa gra escape, dla tych, którzy wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Lubece →
Wybierz się na samodzielny spacer po Lubece →
Zagraj w plenerową grę escape w Lubece →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.