Η Marienkirche (ναός της Παναγίας) είναι η μεσαιωνική πλινθόκτιστη εκκλησία που στέκεται μόνη της στον ανοιχτό χώρο κάτω από τον Πύργο Τηλεόρασης του Βερολίνου, κοντά στην Alexanderplatz. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1294, είναι μία από τις παλαιότερες εκκλησίες της πόλης και λειτουργεί ακόμη ως ενοριακός ναός. Στην είσοδό της βρίσκεται ένας Χορός του Θανάτου μήκους 22 μέτρων, ζωγραφισμένος γύρω στο 1485, ένας από τους τελευταίους μεσαιωνικούς χορούς του θανάτου βόρεια των Άλπεων που βρίσκονται ακόμη στην αρχική τους θέση.
Η Marienkirche με μια ματιά
- Πού: Karl-Liebknecht-Strasse, ανάμεσα στον Πύργο Τηλεόρασης και την Κρήνη του Ποσειδώνα, λίγα λεπτά με τα πόδια από την Alexanderplatz.
- Χτίστηκε: ξεκίνησε γύρω στο 1270 και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 14ου αιώνα ως πρώιμη γοτθική ναοδομή αίθουσας· ο πύργος είναι του 15ου αιώνα και η κορυφή του του 1789–1790.
- Τι είναι σήμερα: προτεσταντικός ενοριακός ναός ανοιχτός στους επισκέπτες, που φιλοξενεί και λειτουργίες και συναυλίες.
- Χρόνος που χρειάζεστε: 30–45 λεπτά για την εκκλησία, τον Χορό του Θανάτου και τον σταυρό έξω.
Επτά αιώνες στο παλιό κέντρο
Η Marienkirche χτίστηκε στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα για το νέο τμήμα της δίδυμης πόλης Βερολίνου-Κέλν, και αναφέρεται γραπτώς πρώτη φορά το 1294. Οι πυρκαγιές του 1376 και του 1380 της προκάλεσαν σοβαρές ζημιές, και ο ναός που βλέπετε είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της ανοικοδόμησης που ακολούθησε. Η τετράγωνη πέτρινη βάση του πύργου προστέθηκε τον 15ο αιώνα, και το 1789–1790 ο Carl Gotthard Langhans, ο αρχιτέκτονας της Πύλης του Βρανδεμβούργου, τον έστεψε με μια κορυφή που συνδυάζει μπαρόκ και νεογοτθικές μορφές.
Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του, ο ναός βρισκόταν ανάμεσα σε στενά σοκάκια στην πυκνή καρδιά του παλιού Βερολίνου. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και η ανάπλαση του Ανατολικού Βερολίνου τη δεκαετία του 1960 εξαφάνισαν εκείνη τη συνοικία, και δίπλα υψώθηκε ο Πύργος Τηλεόρασης. Σήμερα η εκκλησία μοιάζει σχεδόν χαμένη στον ανοιχτό χώρο, λίγα σκαλιά κάτω από το επίπεδο του δρόμου, κάτι που δείχνει πόσο ανέβηκε το έδαφος γύρω της μέσα στους αιώνες.
Τι να προσέξετε
- Ο Χορός του Θανάτου (Totentanz): μια τοιχογραφία ύψους περίπου 2 μέτρων και μήκους 22 μέτρων στην αίθουσα του πύργου, ζωγραφισμένη γύρω στο 1485, πιθανότατα μετά από μια επιδημία πανώλης. Κληρικοί και λαϊκοί, κατά σειρά αξιώματος, χορεύουν στη σειρά με τον Θάνατο. Ανακαλύφθηκε το 1860 κάτω από στρώσεις μπογιάς και σήμερα προστατεύεται πίσω από τζάμι.
- Ο άμβωνας: σκαλισμένος σε αλάβαστρο από τον Andreas Schlüter το 1703, με ανάγλυφα του Ιωάννη του Βαπτιστή και μορφές της Πίστης, της Ελπίδας και της Αγάπης.
- Η κολυμβήθρα: μια χάλκινη κολυμβήθρα του 1437, που στηρίζεται σε τρεις μαύρους δράκους, σύμβολα των δαιμόνων που νικά το βάπτισμα.
- Το εκκλησιαστικό όργανο: κατασκευασμένο από τον Joachim Wagner το 1720–1721, σε ένα πλούσια σκαλισμένο περίβλημα που ολοκληρώθηκε το 1723.
- Ο σταυρός της εξιλέωσης: ένας πέτρινος σταυρός έξω από τον ναό θυμίζει τη δολοφονία του προβόστου Nikolaus von Bernau από ένα πλήθος Βερολινέζων το 1325.
- Ο Μαρτίνος Λούθηρος: ένα χάλκινο άγαλμα του μεταρρυθμιστή στέκεται δίπλα στον ναό.
Ο φόνος που στέρησε από το Βερολίνο τη λειτουργία
Το 1325 ο Nikolaus von Bernau, πρόβοστος που υποστήριζε τον Πάπα στη διαμάχη του με τον βασιλιά Λουδοβίκο τον Βαυαρό, σύρθηκε έξω από ένα σπίτι από πλήθος Βερολινέζων, ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου και κάηκε. Ο Πάπας επέβαλε στην πόλη αφορισμό, που απαγόρευε τις περισσότερες ακολουθίες. Περίπου δέκα χρόνια αργότερα το Βερολίνο έκανε μετάνοια, πλήρωσε αποζημίωση και έστησε έναν σταυρό εξιλέωσης, και η απαγόρευση άρθηκε τελικά το 1345. Ο φθαρμένος σταυρός δίπλα στη Marienkirche θυμίζει αυτή την ιστορία.
Συμβουλές για την επίσκεψή σας
- Ο ναός είναι ανοιχτός στους επισκέπτες τις περισσότερες μέρες, αλλά στις λειτουργίες και τις συναυλίες η είσοδος επιτρέπεται μόνο σε όσους συμμετέχουν. Συμπεριφερθείτε όπως σε κάθε ενεργό ναό.
- Δείτε τον Χορό του Θανάτου από τα αριστερά προς τα δεξιά: κάθε μορφή έχει για ταίρι έναν χορευτή Θάνατο, και κάτω από τις μορφές τρέχουν σύντομοι στίχοι.
- Για μια φωτογραφία όπου η εκκλησία μοιάζει μικροσκοπική δίπλα στον πύργο, κάντε πίσω προς την Κρήνη του Ποσειδώνα.
Κοντά
- Πύργος Τηλεόρασης (Fernsehturm): ο ανατολικογερμανικός πύργος ύψους 368 μέτρων του 1969, με εξέδρα θέας και περιστρεφόμενο εστιατόριο, ακριβώς δίπλα.
- Κρήνη του Ποσειδώνα: η πολυτελής χάλκινη κρήνη του Reinhold Begas του 1891, με τον Ποσειδώνα και τέσσερις γυναίκες που συμβολίζουν τους μεγάλους ποταμούς της Γερμανίας, σε μικρή απόσταση.
- Κόκκινο Δημαρχείο (Rotes Rathaus): το κτίριο από κόκκινα τούβλα της δεκαετίας του 1860, έδρα του δημάρχου του Βερολίνου, στην άλλη πλευρά της πλατείας.
- Nikolaiviertel: η ανακατασκευασμένη παλιά συνοικία γύρω από τη Nikolaikirche, το παλαιότερο εκκλησιαστικό κτίριο του Βερολίνου, λίγα λεπτά νότια.
Ανακαλύψτε το Βερολίνο με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στο Βερολίνο μετατρέπει το κέντρο σε παιχνίδι στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις και διαρκεί περίπου 3 ώρες, με περίπου 65 λεπτά περπάτημα, και περιλαμβάνει την Πύλη του Βρανδεμβούργου, το Ράιχσταγκ και την Unter den Linden.
Αν προτιμάτε κάτι διαφορετικό, στο Βερολίνο υπάρχει επίσης βόλτα χωρίς ξεναγό και υπαίθριο escape game.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού του Βερολίνου →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στο Βερολίνο →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στο Βερολίνο →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.