Το Ντίσελντορφ ξεκίνησε ως ένα μικρό χωριό στο σημείο όπου το ρέμα Ντίσελ χύνεται στον Ρήνο, και αυτός ο οδηγός μένει κοντά σε εκείνο το σημείο. Καλύπτει την πλατεία του κάστρου και τον τελευταίο του πύργο, την εκκλησία με το στριμμένο κωδωνοστάσιο, το χάλκινο μνημείο για τα δικαιώματα πόλης του 1288, τον παραποτάμιο περίπατο, έναν χώρο τέχνης κρυμμένο μέσα σε οδική σήραγγα και, ως παράκαμψη, ένα πολεμικό καταφύγιο που έγινε εκκλησία. Μαζί αφηγούνται την ιστορία της πόλης από την ίδρυσή της ως τα μεταπολεμικά χρόνια.
Burgplatz και Schlossturm
Η Burgplatz, η πλατεία του κάστρου, βρίσκεται στη θέση του ανακτόρου των κομήτων και αργότερα δουκών του Μπεργκ, που κυβέρνησαν από εδώ για αιώνες. Τη νύχτα της 19ης προς 20ή Μαρτίου 1872 μια πυρκαγιά κατέστρεψε σε μεγάλο βαθμό το ανάκτορο, και τα ερείπια απομακρύνθηκαν τις επόμενες δεκαετίες. Επέζησε μόνο ένα κομμάτι: ο Schlossturm, ο στρογγυλός λευκός πύργος στην άκρη της πλατείας. Οι τρεις κάτω όροφοί του χρονολογούνται από τον 13ο αιώνα· ένας τέταρτος όροφος προστέθηκε το 1552 και το φανάρι στην κορυφή το 1845.
Από το 1984 ο πύργος στεγάζει το Schifffahrtsmuseum, ένα μουσείο για τη ναυσιπλοΐα στον Ρήνο, και στο φανάρι υπάρχει καφέ με θέα στο ποτάμι και στην παλιά πόλη. Μια φαρδιά σκάλα κατεβαίνει από την πλατεία στην όχθη, και τις ηλιόλουστες μέρες γεμίζει κόσμο που κάθεται και κοιτάζει τα πλοία. Η Burgplatz είναι μία από τις στάσεις του κυνηγιού θησαυρού μας.
- Τις γραμμές από πέτρες διαφορετικού χρώματος στο πλακόστρωτο, που σχεδιάζουν την κάτοψη του παλιού ανακτόρου.
- Τη Radschlägerbrunnen, μια κρήνη με δύο χάλκινα αγόρια που κάνουν τροχό, έργο του Alfred Zschorsch, στην πλατεία από το 1954. Τα παιδιά που κάνουν τροχό είναι σύμβολο του Ντίσελντορφ· μια δημοφιλής ιστορία, περισσότερο θρύλος παρά ιστορία, λέει ότι τα παιδιά έκαναν τροχούς στους δρόμους για να γιορτάσουν τη νίκη του 1288.
Βασιλική του Αγίου Λαμβέρτου
Η ψηλή εκκλησία από τούβλα ακριβώς πίσω από την Burgplatz είναι η παλαιότερη ενοριακή εκκλησία της παλιάς πόλης. Η κατασκευή της σημερινής γοτθικής εκκλησίας-αίθουσας άρχισε το 1370 και τα εγκαίνιά της έγιναν το 1394. Το 1815 μια πυρκαγιά κατέστρεψε τον οβελό του κωδωνοστασίου, και το νέο ξύλο, μάλλον πολύ φρέσκο και υγρό, στράβωσε καθώς στέγνωνε: από τότε ο οβελός είναι στριμμένος. Όταν η στέγη ξαναχτίστηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, της δόθηκε σκόπιμα η ίδια στρέψη. Ο πάπας Παύλος ΣΤ΄ ανακήρυξε την εκκλησία ελάσσονα βασιλική το 1974.
Μέσα, τα λείψανα του Αγίου Απολλιναρίου, προστάτη της πόλης, φυλάσσονται σε επίχρυση ασημένια λειψανοθήκη, δώρο του δούκα Φιλίππου Γουλιέλμου το 1665. Η γιορτή του είναι η παλιά αφορμή για το μεγάλο καλοκαιρινό πανηγύρι στα λιβάδια της απέναντι όχθης του Ρήνου. Η εκκλησία είναι μία από τις στάσεις του κυνηγιού θησαυρού μας. Ένας τοπικός θρύλος λέει ότι ο οβελός θα ισιώσει μόνο όταν παντρευτεί στην εκκλησία μια αληθινή παρθένα· ως τώρα παραμένει στραβός.
- Τον τάφο του δούκα Γουλιέλμου Ε΄ του Γιούλιχ-Κλέβε-Μπεργκ στον χορό, το σημαντικότερο αναγεννησιακό έργο τέχνης της πόλης.
- Το ύστερο γοτθικό αρτοφόριο του τέλους του 15ου αιώνα και τη δυτική πύλη του γλύπτη Ewald Mataré από τη δεκαετία του 1950.
Stadterhebungsmonument
Στις 14 Αυγούστου 1288, μετά τη μάχη του Βόρινγκεν, ο κόμης Αδόλφος Ε΄ του Μπεργκ έδωσε στο χωριό Ντίσελντορφ δικαιώματα πόλης. Για την 700ή επέτειο, ο γλύπτης Bert Gerresheim δημιούργησε αυτό το χάλκινο μνημείο, που αποκαλύφθηκε το 1988. Βρίσκεται στα σοκάκια ανάμεσα στην Burgplatz και στο ποτάμι, στη γωνία με τη Müller-Schlösser-Gasse, και είναι μία από τις στάσεις του κυνηγιού θησαυρού μας.
- Σκηνές από τη μάχη του Βόρινγκεν, ένα κουβάρι από μαχητές, άλογα και πεσμένους στρατιώτες.
- Τη σφραγίδα του χάρτη της πόλης και τη σκηνή όπου ο Άγιος Λαμβέρτος έγινε την ίδια χρονιά συλλογική εκκλησία.
Rheinuferpromenade
Ως το 1990 ένας πολυσύχναστος δρόμος περνούσε κατά μήκος της όχθης και έκοβε την παλιά πόλη από τον Ρήνο. Μεταξύ 1990 και 1993 η κυκλοφορία μεταφέρθηκε στη σήραγγα Rheinufertunnel, και πάνω στην οροφή της ο αρχιτέκτονας Niklaus Fritschi και οι συνεργάτες του σχεδίασαν τον περίπατο που άνοιξε όλη την όχθη. Σήμερα εκτείνεται από την παλιά πόλη, περνώντας από τον Rheinturm και το κρατιδιακό κοινοβούλιο, προς το Medienhafen, και είναι η τελευταία στάση του κυνηγιού θησαυρού μας.
- Τα casemates, μια σειρά από χαμηλές καμάρες κάτω από τον περίπατο, όπου σήμερα λειτουργούν εστιατόρια και μπαρ.
- Τη θέα πάνω από τον Ρήνο προς την όχθη του Oberkassel, ωραιότερη αργά το απόγευμα.
KIT – Kunst im Tunnel
Όταν χτίστηκε η Rheinufertunnel, έμεινε ανάμεσα στους αγωγούς του δρόμου, κάτω από τον περίπατο, μια μακριά άδεια κοιλότητα. Τη δεκαετία του 1990 καλλιτέχνες και θεατρικές ομάδες τη χρησιμοποιούσαν ανεπίσημα, και μετά από μετασκευή από τους ίδιους αρχιτέκτονες που σχεδίασαν τον περίπατο, άνοιξε το 2007 ως KIT, συντομογραφία του Kunst im Tunnel, τέχνη στη σήραγγα. Η είσοδος είναι ένα μικρό περίπτερο με καφέ στο Mannesmannufer.
Το KIT παρουσιάζει σύγχρονη τέχνη, και ένας από τους αρχικούς του στόχους ήταν να δώσει στους νέους αποφοίτους της Kunstakademie του Ντίσελντορφ έναν χώρο να εκθέσουν. Ο γυμνός χώρος από μπετόν είναι μέρος της εμπειρίας: περπατάτε κάτω από τον περίπατο, ενώ κάπου πίσω από τους τοίχους βουίζει η κυκλοφορία. Δεν είναι στάση του κυνηγιού θησαυρού μας, αλλά βρίσκεται κοντά στο παραποτάμιο τμήμα της διαδρομής.
Bunkerkirche St. Sakrament
Αυτή η παράκαμψη σας πηγαίνει στην άλλη όχθη του Ρήνου, στη συνοικία Heerdt. Μεταξύ 1940 και 1942 ο αρχιτέκτονας Philipp Stang έχτισε εδώ ένα αντιαεροπορικό καταφύγιο από μπετόν, ένα ψηλό κτίριο με τοίχους πάχους πάνω από ένα μέτρο. Μετά τον πόλεμο, με πρωτοβουλία του εφημέριου Carl Klinkhammer, ο Stang και ο Willy Weyres το μετέτρεψαν σε εκκλησία μεταξύ 1947 και 1949, ανοίγοντας με εκρηκτικά παράθυρα και πόρτες στο μπετόν.
Το αποτέλεσμα είναι κάτι σπάνιο, μια εκκλησία που κάποτε ήταν καταφύγιο: ένα βαρύ γκρίζο κτίριο που ακόμη μοιάζει με αυτό που ήταν. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 προστέθηκε καμπαναριό. Το σύνθημά του, μια φράση του προφήτη Ησαΐα για τα σπαθιά που γίνονται άροτρα, συνοψίζει την ιδέα πίσω από αυτό. Τα τελευταία χρόνια τελεί εδώ τις λειτουργίες της και μια κοπτική κοινότητα, ενώ το κτίριο φιλοξενεί εκδηλώσεις και εκθέσεις. Βρίσκεται μακριά από την παλιά πόλη και εκτός διαδρομής του κυνηγιού θησαυρού μας· πηγαίνετε με τραμ ή ποδήλατο.
Πώς να τα δείτε σε μία βόλτα
Ξεκινήστε από την Burgplatz, στον Schlossturm, και αναζητήστε την κάτοψη του ανακτόρου στο πλακόστρωτο. Κάντε τον γύρο πίσω από την πλατεία ως τον Άγιο Λαμβέρτο και μετά μπείτε στα στενά σοκάκια προς το ποτάμι για να βρείτε το Stadterhebungsmonument. Κατεβείτε τη σκάλα στη Rheinuferpromenade και ακολουθήστε τον Ρήνο νότια, περνώντας τα casemates, ως το Mannesmannufer και το περίπτερο του KIT. Κρατήστε την Bunkerkirche στο Heerdt για άλλη μέρα, ή πάρτε το τραμ στην απέναντι όχθη μετά τη βόλτα σας.
Ανακαλύψτε το Ντίσελντορφ με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στο Ντίσελντορφ μετατρέπει την παλιά πόλη σε παιχνίδι που παίζετε στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις, από τη Martin-Luther-Platz ως τη Rheinpromenade, και η Burgplatz, ο Άγιος Λαμβέρτος, το Stadterhebungsmonument και ο περίπατος του Ρήνου είναι όλα στάσεις, μαζί με την Tritonenbrunnen, την Kunsthalle, τον Άγιο Ανδρέα, τη Marktplatz και το παλιό δημαρχείο. Σε κάθε στάση λύνετε έναν γρίφο και μαθαίνετε μια ιστορία, με τον δικό σας ρυθμό.
Στο Ντίσελντορφ υπάρχει επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game, για όσους προτιμούν διαφορετική μορφή.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού του Ντίσελντορφ →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στο Ντίσελντορφ →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στο Ντίσελντορφ →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.