Αυτός ο οδηγός συγκεντρώνει έξι σημεία στο κέντρο της Λιλ που συνδέονται εύκολα με τα πόδια: το καμπαναριό του δημαρχείου, την Porte de Paris, το Palais des Beaux-Arts με την Place de la République μπροστά του, το μνημείο των πεσόντων μπροστά στο Palais Rihour και το καμπαναριό του Εμπορικού Επιμελητηρίου. Μαζί αφηγούνται την ιστορία μιας φλαμανδικής πόλης που έγινε γαλλική επί Λουδοβίκου ΙΔ΄, εξελίχθηκε σε βιομηχανικό κέντρο και ξαναχτίστηκε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και τα έξι είναι στάσεις του κυνηγιού θησαυρού μας στη Λιλ.
Το καμπαναριό του δημαρχείου
Το δημαρχείο της Λιλ είναι κτίριο του 20ού αιώνα, όχι μεσαιωνικό. Παλαιότερα η δημοτική αρχή στεγαζόταν στο Palais Rihour· όταν μια πυρκαγιά το 1916 κατέστρεψε μεγάλο μέρος του, η πόλη ανέθεσε τον σχεδιασμό νέου δημαρχείου στον αρχιτέκτονα Émile Dubuisson. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1924. Το καμπαναριό χτίστηκε σε δύο φάσεις μεταξύ 1929 και 1931 και εγκαινιάστηκε το 1932, ενώ το υπόλοιπο δημαρχείο ολοκληρώθηκε πλήρως μόλις το 1992.
Με ύψος 104 μέτρα, ο πύργος δεσπόζει στο νοτιοανατολικό τμήμα του κέντρου, και περίπου 400 σκαλιά οδηγούν στην κορυφή. Η σιλουέτα του από τούβλο και σκυρόδεμα συνεχίζει την παλιά φλαμανδική παράδοση του beffroi, του δημοτικού πύργου που συμβόλιζε τις ελευθερίες μιας πόλης, και όχι του εκκλησιαστικού κωδωνοστασίου. Το 2005 εντάχθηκε στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO μαζί με τα καμπαναριά του Βελγίου και της Γαλλίας· στη Λιλ μόνο αυτό είναι στον κατάλογο.
- Στη βάση του πύργου αναζητήστε τους δύο γίγαντες Lydéric και Phinaert, πρόσωπα από τους θρύλους της πόλης. Είναι αγάλματα από σκυρόδεμα του γλύπτη Carlo Sarrabezolles, που έπλασε το σκυρόδεμα με το χέρι όσο ήταν ακόμη νωπό.
- Από την πλευρά της Porte de Paris έχετε την κλασική θέα του καμπαναριού να υψώνεται ακριβώς πίσω από την αψίδα θριάμβου.
Η Porte de Paris
Λίγα βήματα από το δημαρχείο βρίσκεται η Porte de Paris, πύλη της πόλης και αψίδα θριάμβου μαζί. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ κατέλαβε τη Λιλ μετά από πολιορκία το 1667 και ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Simon Vollant μια νέα πύλη που θα γιόρταζε την προσάρτηση της πόλης στη Γαλλία. Χτίστηκε μεταξύ 1686 και 1694 και αντικατέστησε τη μεσαιωνική Porte des Malades, τη νότια έξοδο της πόλης, που πήρε το όνομά της από ένα λεπροκομείο έξω από τα τείχη.
Όταν γκρεμίστηκαν τα τείχη γύρω στο 1860, χαράχτηκε γύρω από την πύλη μια κυκλική πλατεία, η σημερινή Place Simon-Vollant. Ο αρχιτέκτονας Louis-Marie Cordonnier ανασχεδίασε την πύλη μεταξύ 1888 και 1892 και πρόσθεσε την πρόσοψη προς την πόλη. Έχει ύψος περίπου 29 μέτρα και είναι διατηρητέο μνημείο από το 1875.
- Στην εξωτερική όψη, ανάμεσα σε δωρικούς κίονες, ο Άρης, θεός του πολέμου, στέκεται αριστερά και ο Ηρακλής, σύμβολο της δύναμης, δεξιά.
- Στην κορυφή μια Νίκη με υψωμένο χέρι, έτοιμη να στεφανώσει τον Λουδοβίκο ΙΔ΄, πλαισιώνεται από δύο αγγέλους και δύο μορφές της Φήμης· από κάτω βρίσκονται το έμβλημα της Λιλ και το βασιλικό έμβλημα.
Το Palais des Beaux-Arts
Το Palais des Beaux-Arts είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία τέχνης της Γαλλίας και έχει μία από τις πλουσιότερες συλλογές καλών τεχνών εκτός Παρισιού. Ιδρύθηκε το 1809 επί Ναπολέοντα Α΄, αρχικά σε μια πρώην εκκλησία και μετά στο δημαρχείο, πριν αποκτήσει δικό του μέγαρο. Το σημερινό, πλούσια διακοσμημένο κτίριο ξεκίνησε το 1885 επί δημάρχου Géry Legrand και ολοκληρώθηκε το 1892, σε σχέδια των Παριζιάνων αρχιτεκτόνων Édouard Bérard και Fernand Delmas.
Μεταξύ 1991 και 1997 το μουσείο ανακαινίστηκε από τους αρχιτέκτονες Jean-Marc Ibos και Myrto Vitart, που πρόσθεσαν μια μεγάλη υπόγεια αίθουσα για περιοδικές εκθέσεις. Ανάμεσα στους πίνακες υπάρχουν έργα των Ρούμπενς, Βαν Ντάικ, Γκόγια και Κουρμπέ, μεταξύ πολλών άλλων.
- Οι μακέτες οχυρωμένων πόλεων (plans-reliefs) στο υπόγειο: μεγάλα ομοιώματα από την εποχή του Βομπάν, που ήρθαν στη Λιλ στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
- Η κύρια πρόσοψη στην Place de la République, απέναντι από τη νομαρχία στην άλλη πλευρά της πλατείας.
Η Place de la République
Η πλατεία μπροστά στο μουσείο δημιουργήθηκε μετά την επέκταση της Λιλ το 1858, πάνω στην τάφρο των παλιών οχυρώσεων, και αρχικά ονομαζόταν Place Napoléon-III. Από τη μία πλευρά την κλείνει η νομαρχία, που άρχισε να χτίζεται το 1865, και από την άλλη το Palais des Beaux-Arts. Το 1979 τοποθετήθηκε στο κέντρο ένα σιντριβάνι με το γλυπτό Groupe des trois του Eugène Dodeigne, και μετά την έλευση του μετρό, το 1983, δημιουργήθηκε ένα υπαίθριο αμφιθέατρο απέναντι από τον σταθμό, εκεί όπου υπήρχε χώρος στάθμευσης. Ο σταθμός μετρό République – Beaux-Arts βρίσκεται ακριβώς κάτω από την πλατεία.
- Ανεβείτε στα σκαλιά του αμφιθεάτρου για να δείτε και τις δύο προσόψεις, νομαρχία και μουσείο, με μία ματιά.
Το μνημείο των πεσόντων στο Palais Rihour
Το μνημείο των πεσόντων της Λιλ βρίσκεται μπροστά στα απομεινάρια του Palais Rihour, ενός ανακτόρου του 15ου αιώνα που άρχισε να χτίζεται το 1453 για τον δούκα της Βουργουνδίας Φίλιππο τον Καλό. Το μνημείο χρονολογείται στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και είναι έργο του γλύπτη Edgar Boutry και του αρχιτέκτονα Jacques Alleman. Θυμίζει τις καταστροφές και τα δεινά της πόλης στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Λιλ ήταν υπό κατοχή, και τιμά επίσης τους νεκρούς μεταγενέστερων πολέμων. Η επιγραφή του είναι αφιερωμένη στους στρατιώτες και τους αμάχους της Λιλ. Από τη Grand Place, κρύβει εν μέρει τα υστερογοτθικά απομεινάρια του ανακτόρου.
- Τα ανάγλυφα του Boutry και, πίσω από το μνημείο, το γοτθικό παρεκκλήσι και η παλιά αίθουσα της φρουράς με τον οκταγωνικό πυργίσκο της σκάλας, τα τμήματα του ανακτόρου που σώθηκαν.
Το καμπαναριό του Εμπορικού Επιμελητηρίου
Η Λιλ έχει και δεύτερο καμπαναριό. Ανήκει στο κτίριο του Εμπορικού Επιμελητηρίου στην Place du Théâtre, ακριβώς δίπλα στη Vieille Bourse και απέναντι από την Όπερα. Το σχεδίασε ο Louis-Marie Cordonnier, ο ίδιος αρχιτέκτονας που ανασχεδίασε την Porte de Paris, και χτίστηκε από το 1906 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1920. Το ύφος του λέγεται néo-lillois, ένα τοπικό αναβιωτικό ύφος από τούβλο και πέτρα με πλούσιο διάκοσμο.
Ο Cordonnier σχεδίασε αρκετά καμπαναριά στη βόρεια Γαλλία, και αυτό θεωρείται το πιο πετυχημένο του. Ο πύργος του δίνει στην Place du Théâtre τη δική της σιλουέτα, δίπλα στην Όπερα, που αντικατέστησε το θέατρο που κάηκε το 1903, και στη Vieille Bourse, που ολοκληρώθηκε το 1652.
Πώς να τα δείτε σε μία βόλτα
Ξεκινήστε από το καμπαναριό του δημαρχείου και περπατήστε τη μικρή απόσταση ως την Porte de Paris για να δείτε την πύλη με τον πύργο πίσω της. Μετά κατευθυνθείτε δυτικά προς την Place de la République και το Palais des Beaux-Arts. Από εκεί ανεβείτε βόρεια μέσα από το παλιό κέντρο ως το Palais Rihour και το μνημείο των πεσόντων, διασχίστε τη Grand Place και τελειώστε στην Place du Théâtre, κάτω από το καμπαναριό του Εμπορικού Επιμελητηρίου, δίπλα στη Vieille Bourse. Υπολογίστε περισσότερο χρόνο αν θέλετε να μπείτε στο μουσείο.
Ανακαλύψτε τη Λιλ με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στη Λιλ μετατρέπει το κέντρο σε παιχνίδι που παίζετε στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις, από το καμπαναριό του δημαρχείου ως τον καθεδρικό ναό Notre-Dame-de-la-Treille, και και τα έξι σημεία αυτού του οδηγού περιλαμβάνονται, μαζί με την εκκλησία Saint-Maurice, το Lille Grand Palais και τη Vieille Bourse.
Στη Λιλ υπάρχει επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game, για όσους προτιμούν διαφορετική μορφή.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού της Λιλ →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στη Λιλ →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στη Λιλ →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.