De Place d’Albertas is een klein, volmaakt regelmatig plein aan de Rue Espariat in het oude centrum van Aix-en-Provence, met een ronde fontein in het midden en gelijke 18e-eeuwse gevels aan drie kanten. Het werd niet voor de stad gebouwd maar voor één familie: de d’Albertas, die in de jaren 1730 en 1740 de huizen tegenover hun stadspaleis kochten en lieten slopen, zodat ze konden uitkijken op een plein naar het voorbeeld van de koninklijke pleinen van Parijs.
De Place d’Albertas in het kort
- Waar: aan de Rue Espariat in het oude centrum, een paar minuten lopen ten noorden van de Cours Mirabeau, tegenover het Hôtel d’Albertas.
- Gebouwd: 1735–1746; Henri Rainaud d’Albertas liet het terrein vanaf 1735 vrijmaken, en zijn zoon Jean-Baptiste voltooide het plein tussen 1742 en 1746.
- Door: architect Georges Vallon, zoon van Laurent Vallon, die in 1724 de gevel en de ingang van het Hôtel d’Albertas had ontworpen.
- Wat het nu is: een rustig autovrij plein, beschermd als historisch monument, geliefd voor foto’s, filmopnamen en af en toe een zomerconcert.
- Benodigde tijd: 10 minuten, iets langer als je op de rand van de fontein gaat zitten.
Een plein gebouwd voor het uitzicht
De d’Albertas behoorden tot de belangrijkste families van het 18e-eeuwse Aix, een stad van parlementsleden en edelen die elkaar overtroffen met de mooiste stadspaleizen (hôtels particuliers). In 1724 gaf Henri Rainaud d’Albertas architect Laurent Vallon opdracht voor een nieuwe gevel en ingang van zijn paleis aan de Rue Espariat. Maar de straat was smal en de huizen aan de overkant ontnamen het zicht. Tussen 1735 en 1741 kocht Henri die huizen en liet ze afbreken, met het idee een plein te maken in de geest van de Parijse places royales, zoals de Place Vendôme.
Zijn zoon Jean-Baptiste d’Albertas maakte het project af en vertrouwde het toe aan Georges Vallon, de zoon van Laurent. Tussen 1742 en 1746 bouwde Vallon een U-vormig geheel van gelijke gevels, gericht op het familiepaleis aan de overkant van de straat, en maakte zo van de open ruimte een decor dat je vanuit de ramen van de d’Albertas zag. De gebouwen werden als appartementen verhuurd aan welgestelde families. De fontein in het midden hoorde niet bij het oorspronkelijke ontwerp; die kwam er veel later bij, nadat het plein meer dan een eeuw leeg en geplaveid was geweest.
Waar je op moet letten
- De gelijke gevels: drie kanten ontworpen als één compositie, met pilasters en smeedijzeren balkons, het dichtst dat Aix bij een Parijs koninklijk plein komt.
- Het Hôtel d’Albertas aan de overkant van de Rue Espariat: draai je rug naar de fontein en je ziet het paleis waar het hele plein op gericht is.
- De fontein in het midden, met het ronde bekken en de waterstralen, een latere toevoeging die nu niet meer uit het beeld weg te denken is.
- De lichtgouden steen, typisch voor het 18e-eeuwse Aix, die op zijn mooist is in het lage licht van de late namiddag.
Een moord en een filmdecor
Jean-Baptiste d’Albertas, die het plein voltooide, kwam gewelddadig aan zijn einde: in 1790 werd hij tijdens een feest op het familielandgoed in Gémenos, bij Marseille, doodgestoken door een zekere Anicet Martel, die later in Aix in het openbaar werd terechtgesteld. Twee eeuwen later trekt het decorachtige plein filmmakers aan. Het is te zien in de komedie La moutarde me monte au nez, in Retour chez ma mère en in Cézanne et moi, de film over Paul Cézanne en Émile Zola, die allebei in Aix opgroeiden.
Tips voor je bezoek
- Kom ‘s ochtends, als het plein vaak bijna leeg is, of laat in de middag voor het warmste licht op de gevels.
- Voor de klassieke foto ga je in de opening aan de kant van de Rue Espariat staan en zet je de fontein tegen de boog van de gebouwen.
- In de appartementen rond het plein wonen mensen: praat zacht, vooral ‘s avonds.
- Luister in de zomer goed: soms zijn hier kleine klassieke en jazzconcerten.
In de buurt
- Cours Mirabeau: de brede platanenlaan met fonteinen en cafés, een paar minuten lopen.
- Place de l’Hôtel de Ville: het plein voor het stadhuis, met de klokkentoren met astronomisch uurwerk en figuren van de seizoenen.
- Kathedraal Saint-Sauveur: de kathedraal aan de noordkant van de oude stad, een mengeling van romaans, gotiek en latere stijlen.
- Musée Granet: het belangrijkste kunstmuseum van de stad, in de wijk Mazarin, met werk van Cézanne in de collectie.
Ontdek Aix-en-Provence met World City Trail
Onze schattenjacht in Aix-en-Provence maakt van de oude stad een spel op je telefoon. De route duurt ongeveer 2 uur, met zo’n 43 minuten lopen, door de straatjes, pleinen en fonteinen van het oude centrum.
Heb je liever een ander format, dan is er in Aix-en-Provence ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game.
Speel de schattenjacht in Aix-en-Provence →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Aix-en-Provence →
Speel de outdoor escape game in Aix-en-Provence →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.