De Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen (Galeries Royales Saint-Hubert) zijn een overdekte winkelpassage onder een lang glazen dak, van de buurt van de Grote Markt naar de kathedraalwijk van Brussel. Ze werden in 1847 geopend, als een van de vroegste grote winkelgalerijen van Europa, en de beroemde Galleria in Milaan werd naar hun voorbeeld gebouwd. Binnen vind je nog altijd twee theaters, een bioscoop, oude cafés en chocolatier Neuhaus, die hier sinds 1857 zit.
De Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen in het kort
- Waar: in het oude centrum (het Îlot Sacré), tussen de Grasmarkt bij de Grote Markt en de Arenbergstraat, op een paar minuten lopen van het station Brussel-Centraal.
- Gebouwd: 1846–1847; geopend door koning Leopold I op 20 juni 1847.
- Door: architect Jean-Pierre Cluysenaar, met allegorische beelden van Joseph Jaquet.
- Wat het nu is: een openbare passage van ongeveer 213 meter met zo’n 70 winkels, cafés en restaurants, twee theaters en een bioscoop, met woningen en kantoren op de bovenverdiepingen.
- Benodigde tijd: 20–30 minuten om erdoor te slenteren, langer als je stopt voor koffie of chocolade.
Een passage gebouwd door aandeelhouders
Cluysenaar kwam in 1836 met het idee: een grote overdekte straat in plaats van een groep smalle oude steegjes, waaronder de Sint-Hubertusstraat, die de galerijen hun naam gaf. Het opkopen van de panden sleepte jaren aan door geschillen over onteigening. De gemeenteraad keurde het plan in 1845 goed, een publiek-private naamloze vennootschap bracht het geld bijeen, en toen de bouw op 6 mei 1846 eenmaal begonnen was, duurde die maar dertien maanden. Koning Leopold I en zijn twee zonen openden de galerijen op 20 juni 1847. De drie delen waren een paar maanden eerder naar het koningshuis genoemd: de Koningsgalerij, de Koninginnegalerij en de kleinere Prinsengalerij.
De galerijen werden al snel een ontmoetingsplek voor de Brusselse society. Het Koninklijk Theater van de Galerijen opende in juni 1847 in de Koningsgalerij, en het Café des Arts, nu de Taverne du Passage, telde Victor Hugo, Alexandre Dumas en Charles Baudelaire onder zijn vaste gasten. Op 1 maart 1896 werden hier, in de ruimtes van de krant La Chronique, films van de gebroeders Lumière vertoond aan betalend publiek; een gedenkplaat herinnert eraan. De galerijen zijn sinds 1986 beschermd monument, werden in 1997 gerestaureerd voor hun 150e verjaardag en staan sinds 2008 op de Belgische voorlopige lijst voor UNESCO-werelderfgoed.
Waar je op moet letten
- Het motto ‘Omnibus omnia’ (‘Alles voor iedereen’) in het fronton boven de hoofdingang: de passage moest van de hele stad zijn.
- Het tongewelf van glas op een gietijzeren frame, dat daglicht laat vallen op drie verdiepingen roze en okerkleurige gevels met zuilen en imitatiemarmer, geïnspireerd op de paleizen van de Italiaanse renaissance.
- De lichte knik waar de Beenhouwersstraat de passage kruist. Een zuilengang scheidt daar de Koningsgalerij van de Koninginnegalerij, en de knik moest voorkomen dat het lange zicht eentonig werd.
- Neuhaus in de Koninginnegalerij: Jean Neuhaus opende hier in 1857 een apotheek, en zijn kleinzoon bedacht in 1912 de gevulde chocoladepraline. De winkel zit nog steeds in de passage.
- De theateringangen: het Koninklijk Theater van de Galerijen in de Koningsgalerij en het Théâtre du Vaudeville in de Koninginnegalerij, plus de bioscoop Cinéma Galeries uit 1939.
- Boekhandel Tropismes in de Prinsengalerij, in een voormalig café met spiegels en vergulde versieringen.
De passage die Milaan inspireerde
Cluysenaar leende ideeën van de Galerie d’Orléans in Parijs en een passage in Luik, maar de schaal was nieuw: drie volledige verdiepingen onder glas en een openbare straat in plaats van een private doorsteek. Het voorbeeld werd gevolgd. Giuseppe Mengoni’s Galleria Vittorio Emanuele II in Milaan, geopend in 1867, was rechtstreeks door Brussel geïnspireerd, en latere passages van Napels tot Moskou volgden. De Brusselaars gaven hun passage een praktische bijnaam: de paraplu van Brussel, een droge route door de oude stad op regendagen.
Tips voor je bezoek
- Kom vroeg in de ochtend voor foto’s van de lege passage en het lange glazen dak; tegen de middag loopt hij vol met mensen tussen de Grote Markt en de kathedraal.
- Voor het klassieke zicht ga je op de kruising met de Beenhouwersstraat staan en kijk je in beide richtingen de galerij in.
- In december zijn de galerijen versierd voor de kerstperiode Winterpret, feestelijk maar druk. In de Beenhouwersstraat die ze kruist, roepen obers voorbijgangers aan; neem de tijd om een restaurant te kiezen.
In de buurt
- Grote Markt: het plein met de gildehuizen en het gotische stadhuis, op een paar minuten lopen van de zuidelijke ingang.
- Sint-Michiels-en-Sint-Goedelekathedraal: de gotische kathedraal van Brussel met haar twee torens, bergop vanaf het noordelijke eind van de galerijen.
- Manneken Pis: het kleine bronzen jongetje op een straathoek ten zuiden van de Grote Markt, vaak gekleed in een van zijn honderden kostuums.
Brussel ontdekken met World City Trail
Onze schattenjacht in Brussel maakt van de oude stad een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops en duurt ongeveer 3 uur, met zo’n 60 minuten lopen. De Grote Markt, Manneken Pis en de Sint-Michiels-en-Sint-Goedelekathedraal horen erbij.
Heb je liever een ander format, dan is er in Brussel ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game.
Speel de schattenjacht in Brussel →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Brussel →
Speel de outdoor escape game in Brussel →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.