Królewskie Galerie Saint-Hubert (Galeries Royales Saint-Hubert) to kryty pasaż handlowy pod długim szklanym dachem, prowadzący od okolic Grand-Place w stronę dzielnicy katedralnej Brukseli. Otwarto je w 1847 roku jako jeden z najwcześniejszych wielkich pasaży handlowych w Europie, a słynną Galerię w Mediolanie zbudowano na ich wzór. W środku wciąż działają dwa teatry, kino, stare kawiarnie i czekoladziarnia Neuhaus, obecna tu od 1857 roku.
Królewskie Galerie Saint-Hubert w skrócie
- Gdzie: w starym centrum (Îlot Sacré), między Rue du Marché aux Herbes przy Grand-Place a Rue d’Arenberg, kilka minut pieszo od dworca Bruksela Centralna.
- Zbudowane: 1846–1847; otwarte przez króla Leopolda I 20 czerwca 1847 roku.
- Autor: architekt Jean-Pierre Cluysenaar, rzeźby alegoryczne wykonał Joseph Jaquet.
- Czym są dziś: publicznym pasażem o długości około 213 metrów z około 70 sklepami, kawiarniami i restauracjami, dwoma teatrami i kinem, a na wyższych piętrach z mieszkaniami i biurami.
- Potrzebny czas: 20–30 minut na spacer, dłużej, jeśli zatrzymasz się na kawę albo czekoladę.
Pasaż zbudowany przez akcjonariuszy
Cluysenaar wpadł na ten pomysł w 1836 roku: wielka kryta ulica w miejscu kilku wąskich starych zaułków, w tym Rue Saint-Hubert, od której galerie wzięły nazwę. Wykup działek ciągnął się latami z powodu sporów o wywłaszczenia. Rada miasta zatwierdziła plan w 1845 roku, publiczno-prywatna spółka akcyjna zebrała pieniądze, a gdy 6 maja 1846 roku ruszyła budowa, trwała ona zaledwie trzynaście miesięcy. Król Leopold I z dwoma synami otworzył galerie 20 czerwca 1847 roku. Kilka miesięcy wcześniej trzy części otrzymały nazwy od rodziny królewskiej: Galeria Króla, Galeria Królowej i mniejsza Galeria Książąt.
Galerie szybko stały się miejscem spotkań brukselskiego towarzystwa. W czerwcu 1847 roku w Galerii Króla otwarto Théâtre royal des Galeries, a do stałych gości Café des Arts, dzisiejszej Taverne du Passage, należeli Victor Hugo, Alexandre Dumas i Charles Baudelaire. 1 marca 1896 roku w lokalu gazety La Chronique pokazano tu filmy braci Lumière płacącej publiczności; upamiętnia to tablica. Galerie są zabytkiem chronionym od 1986 roku, w 1997 roku odnowiono je na 150-lecie, a od 2008 roku znajdują się na belgijskiej liście kandydatów do wpisu na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Na co zwrócić uwagę
- Dewiza ‘Omnibus omnia’ (‘Wszystko dla wszystkich’) na frontonie głównego wejścia: pasaż miał należeć do całego miasta.
- Szklane sklepienie kolebkowe na żeliwnej konstrukcji, przez które światło dnia pada na trzy kondygnacje różowych i ochrowych fasad z kolumnami i sztucznym marmurem, wzorowanych na pałacach włoskiego renesansu.
- Lekkie załamanie w miejscu, gdzie pasaż przecina Rue des Bouchers. Kolumnada oddziela tu Galerię Króla od Galerii Królowej, a załamanie miało sprawić, by długa perspektywa nie była monotonna.
- Neuhaus w Galerii Królowej: Jean Neuhaus otworzył tu aptekę w 1857 roku, a jego wnuk w 1912 roku wymyślił nadziewaną czekoladkę, czyli pralinkę. Sklep wciąż mieści się w pasażu.
- Wejścia do teatrów: Théâtre royal des Galeries w Galerii Króla i Théâtre du Vaudeville w Galerii Królowej, a także kino Cinéma Galeries z 1939 roku.
- Księgarnia Tropismes w Galerii Książąt, urządzona w dawnej kawiarni z lustrami i złoceniami.
Pasaż, który zainspirował Mediolan
Cluysenaar czerpał z Galerie d’Orléans w Paryżu i z pasażu w Liège, ale skala była nowa: trzy pełne kondygnacje pod szkłem i publiczna ulica zamiast prywatnego skrótu. Wzór się przyjął. Galeria Wiktora Emanuela II Giuseppe Mengoniego w Mediolanie, otwarta w 1867 roku, była bezpośrednio inspirowana Brukselą, a później powstały kolejne pasaże, od Neapolu po Moskwę. Mieszkańcy nadali swojemu praktyczny przydomek: parasol Brukseli, sucha droga przez stare miasto w deszczowe dni.
Wskazówki na wizytę
- Przyjdź wcześnie rano, żeby sfotografować pusty pasaż i długi szklany dach; koło południa wypełnia się ludźmi idącymi między Grand-Place a katedrą.
- Klasyczny widok masz ze skrzyżowania z Rue des Bouchers, skąd patrzysz wzdłuż galerii w obie strony.
- W grudniu galerie są udekorowane na świąteczny sezon Winter Wonders, odświętne, ale zatłoczone. Na Rue des Bouchers, która je przecina, kelnerzy zaczepiają przechodniów, więc nie spiesz się z wyborem restauracji.
W pobliżu
- Grand-Place: plac z domami cechowymi i gotyckim ratuszem, kilka minut pieszo od południowego wejścia.
- Katedra św. Michała i św. Guduli: gotycka katedra Brukseli z dwiema wieżami, pod górę od północnego końca galerii.
- Manneken Pis: mały chłopiec z brązu na rogu ulicy na południe od Grand-Place, często ubrany w jeden ze swoich setek strojów.
Odkryj Brukselę z World City Trail
Nasza gra miejska w Brukseli zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 3 godzin, w tym około 60 minut marszu. Obejmuje Grand-Place, Manneken Pis i katedrę św. Michała i św. Guduli.
Jeśli wolisz inną formę, w Brukseli jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Brukseli →
Wybierz się na samodzielny spacer po Brukseli →
Zagraj w plenerową grę escape w Brukseli →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.