De Cappella Sansevero is een kleine privékapel in het historische centrum van Napels, een paar stappen van de Piazza San Domenico Maggiore, en nu een museum. Ze is beroemd om één beeld: de Gesluierde Christus van Giuseppe Sanmartino, een dode Christus onder een sluier die zo dun is dat je denkt hem op te kunnen tillen, in 1753 gehouwen uit hetzelfde blok marmer als het lichaam eronder.
De Cappella Sansevero in het kort
- Waar: Via Francesco De Sanctis 19/21, in het historische centrum, vlak bij de Piazza San Domenico Maggiore en de straat die Spaccanapoli wordt genoemd.
- Gebouwd: als familiekapel van de prinsen di Sangro in het begin van de 17e eeuw; vanaf de jaren 1740 omgevormd tot de kapel die je nu ziet.
- Door: Raimondo di Sangro, prins van Sansevero, die de inrichting bedacht; de belangrijkste beelden zijn van Antonio Corradini, Francesco Queirolo en Giuseppe Sanmartino.
- Wat het nu is: een particulier museum, het Museo Cappella Sansevero, ook bekend als de kerk Santa Maria della Pietà.
- Benodigde tijd: 30–45 minuten, plus eventuele wachttijd bij de ingang.
De kapel van een prins en zijn programma
De kapel begon als grafkapel van de familie di Sangro, gewijd aan Santa Maria della Pietà. De overlevering koppelt het ontstaan aan een beeld van de Maagd dat hier op wonderbaarlijke wijze op een tuinmuur verscheen; van het eerste gebouw is weinig over. Bezoekers komen voor het werk van Raimondo di Sangro (1710–1771), de zevende prins van Sansevero: uitvinder, wetenschapper, schrijver en vrijmetselaar, die de hele kapel in de jaren 1740 herinrichtte volgens zijn eigen symbolische programma, met beelden van deugden langs de muren naast de familiegraven.
Hij haalde de Venetiaanse beeldhouwer Antonio Corradini, die de Kuisheid maakte voor de moeder van de prins en ook de Gesluierde Christus zou maken. Corradini stierf in 1752, en de opdracht ging naar een jonge Napolitaan, Giuseppe Sanmartino, die het beeld in 1753 voltooide. Francesco Queirolo uit Genua maakte de Ontgoocheling voor de vader van de prins. Sinds de 18e eeuw zien reizigers deze drie beelden als de hoogtepunten van de kapel; de beeldhouwer Antonio Canova zou de Gesluierde Christus zeer hebben bewonderd.
Waar je op moet letten
- De Gesluierde Christus midden in het schip: kijk naar de sluier waar die over het gezicht en de voeten valt, en dan naar het kussen, de doornenkroon en de nijptang aan de voeten van Christus.
- De Kuisheid (Pudicizia), links van het hoofdaltaar: een vrouw in een nauwsluitende sluier met een slinger van rozen, gemaakt in 1752 ter nagedachtenis aan de moeder van de prins, Cecilia Gaetani dell’Aquila d’Aragona, die stierf toen hij nog geen jaar oud was.
- De Ontgoocheling (Disinganno), daartegenover: een man die zich met hulp van een gevleugelde figuur bevrijdt uit een gebeeldhouwd marmeren net, gemaakt voor de vader van de prins, Antonio di Sangro. Het net is op veel plekken los van de steen uitgehakt.
- Het plafondfresco, de Glorie van het Paradijs, in 1749 geschilderd door Francesco Maria Russo en na meer dan 270 jaar nog altijd helder.
- De vloer: de kapel had ooit een vloer met een labyrintpatroon, een symbool van de weg naar kennis. Het meeste ging eind 19e eeuw verloren door waterschade, maar een stuk is bewaard.
- De anatomische machines in de ondergrondse ruimte: twee menselijke skeletten, een man en een vrouw, met hun hele netwerk van bloedvaten eromheen nagebouwd, gemaakt door de arts Giuseppe Salerno uit Palermo.
Legendes over de prins van Sansevero
Raimondo di Sangro’s reputatie als alchemist leverde enkele van de bekendste legendes van Napels op, en de gidsen vertellen ze graag. Een ervan zegt dat de sluier over Christus een echte doek was die de prins met een geheim chemisch procedé in marmer veranderde. Een andere, dat hij Sanmartino liet verblinden zodat die nooit meer iets vergelijkbaars kon maken. Een derde beweert dat de anatomische machines gemaakt zijn van de lichamen van twee bedienden van wie de prins het bloed in metaal zou hebben veranderd. Alle drie zijn legendes: de sluier werd uit hetzelfde blok gehouwen als het lichaam, en onderzoek heeft aangetoond dat de bloedvaten van de machines van draad, was en zijde zijn gemaakt.
Tips voor je bezoek
- Boek je kaartje vooraf online. De kapel is klein, je gaat naar binnen op een vast tijdstip en de rij in de Via De Sanctis kan lang zijn, vooral in het weekend.
- Binnen mag je niet fotograferen, dus neem de tijd om te kijken in plaats van te klikken.
- Loop helemaal om de Gesluierde Christus heen: de sluier ziet er vanaf het hoofd, de zijkant en de voeten telkens anders uit.
- Bewaar de ondergrondse ruimte voor het laatst; de anatomische machines zijn voor sommige bezoekers en jonge kinderen schokkend.
In de buurt
- Piazza San Domenico Maggiore: het plein aan het eind van de straat, met de gotische kerk San Domenico Maggiore en een hoge barokke zuil, een minuut lopen.
- Via San Gregorio Armeno: het smalle straatje met werkplaatsen voor kerststalfiguren, die er het hele jaar worden verkocht, een paar minuten lopen naar het oosten.
- Gesù Nuovo: de kerk met de gevel van diamantkopstenen aan de Piazza del Gesù, een klein stuk naar het westen langs Spaccanapoli.
- Kloostergang van Santa Chiara: een tuinkloostergang bekleed met 18e-eeuwse majolicategels, naast de Piazza del Gesù.
Ontdek Napels met World City Trail
Onze schattenjacht in Napels maakt van de oude stad een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops en duurt ongeveer 2 uur, met zo’n 46 minuten lopen. De Cappella Sansevero is een van de stops, samen met het Nationaal Archeologisch Museum.
Heb je liever een ander format? In Napels is er ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game.
Speel de schattenjacht in Napels →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Napels →
Speel de outdoor escape game in Napels →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.