Deze gids behandelt zeven plekken die op één wandeling liggen, van het centrum van Montreal tot aan de rivier: Place du Canada, Victoria Square, het MEM – Centre des mémoires montréalaises, het museum Pointe-à-Callière, het stadhuis, La Grande Roue en de Klokkentoren. Samen vertellen ze het verhaal van de stad, van de landing van de eerste Franse kolonisten in 1642 tot de Oude Haven van nu, en alle zeven zijn stops van onze schattenjacht in Montreal.
Place du Canada
Place du Canada is het groene plein aan de boulevard René-Lévesque, naast de kathedraal Maria, Koningin van de Wereld. Het begon als de zuidelijke helft van Dominion Square, ingehuldigd in 1872, en in 1967, het jaar van het honderdjarig bestaan van Canada, kreeg die helft de naam Place du Canada. De grond heeft een somberder verleden: in de 19e eeuw lag hier deels de katholieke begraafplaats Saint-Antoine, en vanaf 1854 liet de stad de doden overbrengen naar de begraafplaats Notre-Dame-des-Neiges. In 1995, drie dagen voor het onafhankelijkheidsreferendum in Quebec, vulden naar schatting 100.000 mensen het plein voor de eenheidsbetoging.
- De Cenotaph van Montreal uit 1924, een replica van de Cenotaph aan Whitehall in Londen.
- Twee kanonnen uit 1889, geschonken door koningin Victoria.
- Het stenen baldakijn van het monument uit 1895 voor John A. Macdonald, de eerste premier van Canada.
Victoria Square
Victoria Square (Square Victoria) ligt waar het centrum het oude Montreal raakt. In 1813 was hier een hooimarkt, en in 1860, het jaar waarin de Prince of Wales de Victoriabrug opende, kreeg het plein de naam van koningin Victoria. Door de jaren heen was het parkeerterrein, open ruimte en park; de huidige vorm dateert van 2002–2003, toen het werd heringericht als middelpunt van het Quartier international, de zakenwijk eromheen.
Het verrassendste op het plein is de ingang van metrostation Square-Victoria–OACI: een originele art-nouveau-ingang van Hector Guimard, geschonken door het Parijse vervoerbedrijf RATP in 1967, het jaar waarin het station openging. Het is de enige originele Guimard-ingang in een andere stad dan Parijs. In 2008 werd hij voor restauratie gedemonteerd en daarna weer opgebouwd.
- Het standbeeld van koningin Victoria door beeldhouwer Marshall Wood, onthuld door gouverneur-generaal Lord Dufferin.
- De groene gietijzeren Guimard-boog met zijn plantachtige lijnen, hetzelfde ontwerp als bij de metrostations in Parijs.
MEM – Centre des mémoires montréalaises
Het MEM is het stadshistorisch museum van Montreal, opgebouwd rond de verhalen van de inwoners zelf. Het volgde het Centre d’histoire de Montréal op, opgericht in 1983, dat zijn oude onderkomen aan de Place d’Youville in het oude Montreal in 2020 sloot. Het MEM opende in september 2023 in het Carré Saint-Laurent, een nieuw gebouw van architectenbureau Provencher Roy, op de hoek van de rue Sainte-Catherine en de boulevard Saint-Laurent in het Quartier des spectacles.
Op de begane grond neemt de vaste tentoonstelling Montréal en cinq temps je mee door het verleden van de stad, met oude kaarten, foto’s, voorwerpen, filmfragmenten, liedjes en opgenomen stemmen. De twee bovenste verdiepingen hebben wisseltentoonstellingen, dus er is vaak iets nieuws, ook bij een tweede bezoek.
Pointe-à-Callière
Pointe-à-Callière, het museum voor archeologie en geschiedenis van Montreal, staat op de landtong waar Paul de Chomedey de Maisonneuve, Jeanne Mance en de eerste Franse kolonisten in 1642 aan land gingen om Ville-Marie te stichten, de nederzetting waaruit Montreal groeide. Het museum ging open in 1992, voor het 350-jarig bestaan van de stad, en de plek hoort sinds 1924 bij de nationale historische plaats Geboorteplaats van Montreal.
Het museum is gebouwd boven wat het laat zien. Het hoofdgebouw, L’Éperon, rust op palen die de archeologische vondsten eronder beschermen, en het complex verbindt meerdere vindplaatsen: de resten van de eerste katholieke begraafplaats van Montreal, het oude douanegebouw uit 1836 en het William-verzamelriool, het eerste van de stad. Bij opgravingen kwamen hier ook resten van Fort Ville-Marie tevoorschijn en van het huis van gouverneur Louis-Hector de Callière, naar wie de landtong is genoemd.
- Het oude douanegebouw uit 1836, nu onderdeel van het museum.
- De tentoonstelling over de Grote Vrede van Montreal van 1701, het vredesverdrag tussen Nieuw-Frankrijk en veel First Nations.
Het stadhuis van Montreal
Het stadhuis aan de rue Notre-Dame Est werd tussen 1872 en 1878 gebouwd door de architecten Henri-Maurice Perrault en Alexander Cowper Hutchison, in Second Empire-stijl, met een mansardedak. Het was het eerste stadhuis van Canada dat alleen voor het stadsbestuur werd gebouwd. Op 3 maart 1922 brandde het interieur uit; alleen de buitenmuren bleven staan. Louis Parant bouwde het binnen de oude schil opnieuw op met een stalen frame, naar het voorbeeld van het stadhuis van Tours in Frankrijk, en in 1926 ging het weer open, met een nieuw koperen dak.
Het beroemdste moment kwam in 1967, toen de Franse president Charles de Gaulle het balkon op stapte en de toespraak hield waarin hij Vive le Québec libre riep. Het gebouw is tussen 2019 en 2024 gerenoveerd en is sinds 1984 een nationale historische plaats van Canada.
- Het balkon aan de hoofdgevel waar de Gaulle sprak.
- De Place Jacques-Cartier aan de ene kant en het Champ de Mars, een oud exercitieterrein, aan de andere.
La Grande Roue de Montréal
La Grande Roue is het reuzenrad aan het Bassin Bonsecours in de Oude Haven. Met 60 meter hoogte is het het grootste van Canada. De 42 cabines bieden elk plaats aan maximaal acht mensen; ze hebben airconditioning en het staal is berekend op min 40 graden, zodat het rad het hele jaar draait, ook in de winter van Montreal.
Bovenin kijk je uit over de Oude Haven, de daken en torens van het oude Montreal en de Sint-Laurensrivier, met de Jacques-Cartierbrug stroomopwaarts en de Klokkentoren vlakbij. Het is de voorlaatste stop van onze schattenjacht en dus een goede plek voor een pauze voor de finish.
De Klokkentoren
De Klokkentoren (Tour de l’Horloge) staat op een kade in de Oude Haven en kijkt uit over de rivier. Hij werd tussen 1919 en 1922 gebouwd als gedenkteken voor de zeelieden die in de Eerste Wereldoorlog omkwamen, en de Prince of Wales, de latere Edward VIII, legde in 1919 de eerste steen. De Montrealse ingenieur Paul Leclaire ontwierp hem, en het uurwerk komt van de Engelse firma Gillett & Johnston, met een ontwerp dat lijkt op dat van de Big Ben.
De toren is 45 meter hoog en je kunt de 192 treden beklimmen, met onderweg drie uitkijkpunten, tot een uitkijkplatform vlak onder de top. Tegenover de toren ligt de Clock Tower Beach, een stadsstrand aan de rivier. De toren is de laatste stop van onze schattenjacht.
Zo zie je ze in één wandeling
Volg de volgorde van de schattenjacht. Begin op Place du Canada naast de kathedraal, loop naar Victoria Square en dan naar het noordoosten tot het MEM op de hoek van Saint-Laurent en Sainte-Catherine. Ga van daar naar beneden het oude Montreal in naar Pointe-à-Callière, loop verder over de Place d’Armes langs de basiliek Notre-Dame naar het stadhuis, dan de Place Jacques-Cartier af naar de Oude Haven met La Grande Roue, en eindig bij de Klokkentoren aan de rivier. Trek extra tijd uit als je het MEM en Pointe-à-Callière vanbinnen wilt zien.
Ontdek Montreal met World City Trail
Onze schattenjacht in Montreal maakt van de stad een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops, van de kathedraal Maria, Koningin van de Wereld tot de Klokkentoren, en alle zeven plekken uit deze gids zijn stops, net als de kathedraal zelf, de basiliek Notre-Dame en de kapel Notre-Dame-de-Bon-Secours. Bij elke stop los je een puzzel op en hoor je een verhaal, in je eigen tempo.
Wie liever een ander formaat kiest, kan in Montreal ook een zelfgeleide wandeltour doen of een outdoor escape game spelen.
Speel de schattenjacht in Montreal →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Montreal →
Speel de outdoor escape game in Montreal →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.