Rossio to długi prostokątny plac na górnym końcu Baixy, dolnego miasta Lizbony odbudowanego w regularną siatkę ulic po trzęsieniu ziemi z 1755 roku. Oficjalnie nazywa się Praça D. Pedro IV, ale prawie nikt tej nazwy nie używa. Najpierw spójrz pod nogi: czarno-biały bruk w fale, ułożony w 1849 roku, to jeden z najsłynniejszych przykładów portugalskiej mozaiki brukowej, a jego wzór skopiowano później na promenadzie Copacabany w Rio de Janeiro.
Rossio w skrócie
- Gdzie: na północnym krańcu Baixy, między Praça dos Restauradores a deptakiem Rua Augusta, u stóp wzgórza zamkowego.
- Powstanie: plac publiczny od średniowiecza; obecne kamienice pochodzą z odbudowy po 1755 roku, bruk z 1849, kolumna z 1870, a fontanny z 1889 roku.
- Czym jest dziś: najruchliwszym miejscem spotkań w Lizbonie, otoczonym kawiarniami i sklepami, z Teatrem Narodowym D. Marii II po północnej stronie i dworcem Rossio w północno-zachodnim narożniku.
- Ile czasu: 20–30 minut, dłużej, jeśli usiądziesz na kawę w ogródku.
Od targu koni i Inkwizycji do kawiarnianych ogródków
Nazwa Rossio oznacza mniej więcej „ziemię wspólną”. W XIII i XIV wieku otwarty teren u stóp wzgórza zamkowego służył rozrastającemu się miastu jako targowisko, także koński targ. Około 1450 roku po północnej stronie zbudowano Pałac Estaus, w którym mieszkali zagraniczni posłowie i szlachta. Później stał się siedzibą portugalskiej Inkwizycji, a od 1540 roku na placu odbywały się autodafe i publiczne egzekucje. Wschodnią stronę zajmował Królewski Szpital Wszystkich Świętych, którego budowę rozpoczęto za króla Jana II w 1492 roku.
Trzęsienie ziemi i pożar 1 listopada 1755 roku zniszczyły niemal całą dzielnicę. Za markiza de Pombal architekci Eugénio dos Santos i Carlos Mardel odbudowali Baixę jako regularną siatkę ulic z jednolitymi fasadami i właśnie te skromne fasady wciąż otaczają plac. Dawny pałac Inkwizycji spłonął w 1836 roku, a na jego miejscu w latach 40. XIX wieku stanął Teatr Narodowy. W 1849 roku ułożono bruk w fale, w 1870 postawiono kolumnę Piotra IV, a w 1889 dwie brązowe fontanny.
Na co zwrócić uwagę
- Bruk w fale: małe czarne i białe kostki kamienne ułożone we wzór zwany „Mar Largo” (otwarte morze). Stań na środku placu, a fale zdają się falować pod stopami.
- Kolumna Piotra IV: brązowy król na szczycie to Piotr IV, król Portugalii, a zarazem Piotr I, pierwszy cesarz Brazylii. U stóp kolumny siedzą cztery postacie kobiece symbolizujące Sprawiedliwość, Mądrość, Męstwo i Umiarkowanie.
- Dwie fontanny: brązowe czasze z syrenami i innymi postaciami, odlane we Francji w odlewni Val d’Osne i ustawione w 1889 roku, po jednej na każdym końcu placu.
- Teatr Narodowy D. Marii II po północnej stronie: klasycystyczny gmach włoskiego architekta Fortunata Lodiego z posągiem dramatopisarza Gila Vicente na szczycie frontonu. Po trzech latach remontu otwarto go ponownie we wrześniu 2026 roku.
- Dworzec Rossio w północno-zachodnim narożniku: jego neomanuelińska fasada, zbudowana w latach 1886–1887 według projektu José Luísa Monteiro, ma dwa wejścia w kształcie podkowy. Stąd odjeżdżają pociągi do Sintry.
Posąg, który nie jest Maksymilianem
Popularna legenda głosi, że posąg na kolumnie zrobiono w rzeczywistości dla cesarza Meksyku Maksymiliana, którego rozstrzelano w 1867 roku, zanim był gotowy, a Lizbona kupiła go tanio. Historycy wykazali, że to nieprawda. Postać nosi łańcuch portugalskiego Orderu Wieży i Miecza, ma portugalski herb na guzikach i trzyma Kartę Konstytucyjną z 1826 roku, konstytucję, którą Piotr nadał Portugalii.
Wskazówki na wizytę
- Przyjdź rano, jeśli chcesz spokojnych ogródków i wyraźnych zdjęć bruku; wieczorem plac zapełnia się ludźmi idącymi do teatru i restauracji Baixy.
- Wzór fal z góry zobaczysz z platformy windy Santa Justa albo z zamku São Jorge.
- Z południowo-wschodniego narożnika zejdź ulicą Rua Augusta, a po około dziesięciu minutach dojdziesz do Praça do Comércio i rzeki.
W pobliżu
- Largo de São Domingos: placyk przy północno-wschodnim narożniku z kościołem São Domingos, którego wnętrze wciąż nosi ślady pożaru z 1959 roku, oraz z pomnikiem ofiar masakry lizbońskiej z 1506 roku.
- A Ginjinha: maleńki bar przy Largo de São Domingos, który od 1840 roku nalewa ginjinhę, lizbońską nalewkę wiśniową.
- Praça dos Restauradores i Pałac Foz: tuż na północ od Rossio obelisk upamiętnia odzyskanie przez Portugalię niepodległości od Hiszpanii w 1640 roku, a zachodnią pierzeję placu zajmuje Pałac Foz.
- Winda Santa Justa: żelazna winda z 1902 roku łącząca Baixę z położoną wyżej dzielnicą Carmo, kilka minut pieszo.
Odkryj Lizbonę z World City Trail
Nasza gra miejska w Lizbonie zamienia centrum miasta w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 2 godzin, w tym około 49 minut marszu. Rossio jest jednym z przystanków, podobnie jak Pałac Foz. Możesz grać po angielsku, niemiecku, francusku, włosku, hiszpańsku, niderlandzku i portugalsku.
Jeśli wolisz inny format, w Lizbonie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Lizbonie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Lizbonie →
Zagraj w plenerową grę escape w Lizbonie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.