Böttcherstraße w Bremie: ekspresjonizm ceglany i porcelanowe dzwony

Böttcherstraße in Bremen with its brick facades

Böttcherstraße to uliczka o długości zaledwie około 110 metrów między Rynkiem w Bremie a Wezerą, przebudowana w latach 20. przez kupca kawowego jako dzieło sztuki z cegły. Ekspresjonistyczne fasady, złota płaskorzeźba nad wejściem i kurant z porcelanowych dzwonów czynią z niej jedną z najbardziej niezwykłych ulic w Niemczech.

Böttcherstraße w skrócie

  • Gdzie: na starym mieście w Bremie, od Rynku w stronę kościoła Martinikirche i brzegu Wezery.
  • Budowa: głównie w latach 1922–1931; mocno zniszczona w 1944 roku i odbudowana po wojnie, a pełną renowację ukończono w 1999 roku.
  • Autor: zamówienie kupca kawowego Ludwiga Roseliusa, założyciela Kaffee HAG; projekt architektów Eduarda Scotlanda i Alfreda Rungego oraz rzeźbiarza Bernharda Hoetgera.
  • Czym jest dziś: zabytkowym zespołem z Museen Böttcherstraße (Muzeum Pauli Modersohn-Becker i Muzeum Ludwiga Roseliusa), pracowniami rzemieślników, sklepami, restauracjami i hotelem.
  • Ile czasu: 20 minut, żeby ją przejść i posłuchać dzwonów; dwie godziny lub więcej z muzeami.

Od uliczki bednarzy do wizytówki króla kawy

W średniowieczu była to robocza ulica łącząca rynek z portem rzecznym, zamieszkana przez bednarzy (Böttcher), którzy robili beczki; wzmiankowano ją już w 1317 roku pod inną nazwą. Gdy w XIX wieku przeniesiono port, podupadła. W 1902 roku Ludwig Roselius, którego firma produkowała później bezkofeinową Kaffee HAG, kupił dom nr 6, a po I wojnie światowej resztę ulicy i kazał ją przebudować: najpierw powstały skromne ceglane biura Scotlanda i Rungego, potem rzeźbiarski dom Pauli Modersohn-Becker autorstwa Hoetgera (1926) i Haus Atlantis ze szkła i stali (1931).

Ulica ma też niewygodną stronę. Roselius fascynował się nacjonalistycznymi mitami nordyckimi i chciał je wyrazić w tej ulicy, a złotą płaskorzeźbę przy wejściu umieszczono w 1936 roku jako hołd dla Hitlera. Mimo to Hitler wyśmiał ten rodzaj sztuki w przemówieniu w tym samym roku, a naziści wpisali ulicę w 1937 roku na listę zabytków jako przykład „zdegenerowanej” sztuki epoki weimarskiej. Bomby w 1944 roku zniszczyły dużą część zabudowy, ale do 1954 roku Kaffee HAG odtworzyła większość fasad. Od 2004 roku ulica należy do fundacji związanej z kasą oszczędnościową Sparkasse Bremen.

Na co zwrócić uwagę

  • Der Lichtbringer (Niosący Światło): złocona płaskorzeźba Hoetgera nad wejściem od strony Rynku, przedstawiająca archanioła Michała walczącego ze smokiem.
  • Haus des Glockenspiels: 30 dzwonów z porcelany miśnieńskiej zawieszonych między dwoma szczytami. Gdy grają, w wieży obraca się dziesięć rzeźbionych drewnianych tablic z pogromcami oceanów, takimi jak Kolumb, Lindbergh i hrabia Zeppelin.
  • Dom Pauli Modersohn-Becker z falującymi ceglanymi ścianami i reliefowymi fasadami; muzeum w środku było pierwszym na świecie poświęconym malarce.
  • Dziedziniec rzemieślników (Handwerkerhof), gdzie złotnicy i dmuchacze szkła pracują na oczach przechodniów.
  • Haus Atlantis od strony rzeki, której fasada z betonu i szkła wyróżnia się wśród cegły.
  • Drobne detale w murze: skręcone wzory, rzeźbione głowy i napisy, różne w każdym domu.

Posłuchać kurantu

Glockenspiel dodano w 1934 roku i to on przyciąga tłumy. Gra kilka razy dziennie, częściej od wiosny do końca roku, a każdy występ trwa około ośmiu minut, podczas gdy tablice obracają się jedna po drugiej. Stań w wąskiej uliczce naprzeciw szczytów kilka minut przed początkiem; latem miejsca szybko brakuje.

Wskazówki na wizytę

  • Sprawdź godziny gry kurantu na miejscu lub w internecie i zaplanuj spacer pod nie.
  • Wejdź od strony Rynku, żeby przejść pod złotą płaskorzeźbą, a potem idź uliczką w dół do rzeki.
  • Uliczka jest wąska: przepuszczaj wózki dostawcze i nie blokuj wejść do sklepów, czekając na dzwony.
  • Połącz wizytę z promenadą Schlachte na drugim końcu i napij się czegoś nad Wezerą.

W pobliżu

  • Rynek w Bremie: ratusz i posąg Rolanda, razem wpisane na listę UNESCO, tuż na początku uliczki.
  • Schlachte: dawne nabrzeże portowe nad Wezerą, dziś pełne ogródków piwnych i restauracji, kilka minut pieszo.
  • Martinikirche: gotycki ceglany kościół na końcu ulicy od strony rzeki.
  • Schnoor: najstarsza dzielnica Bremy z maleńkimi domkami i wąskimi zaułkami, krótki spacer na wschód.

Odkryj Bremę z World City Trail

Nasza gra miejska w Bremie zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 2 godzin, w tym około 34 minut marszu. Böttcherstraße jest jednym z przystanków, podobnie jak promenada Schlachte nad Wezerą. Możesz grać po angielsku, niemiecku, francusku, włosku, hiszpańsku lub niderlandzku.

Odkryj Bremę poprzez zabawę

Zamień zabytki opisane w tym artykule w grę miejską na własną rękę, w którą możesz grać na swoim telefonie.

11 € za jedną osobę, 5 € za osobę w grupach liczących co najmniej cztery osoby.

Zobacz przygodę w Bremie →

Jeśli wolisz inny format, w Bremie jest też spacer po mieście bez przewodnika i plenerowa gra escape.

Zagraj w grę miejską w Bremie →

Wybierz się na samodzielny spacer po Bremie →

Zagraj w plenerową grę escape w Bremie →

Fakty sprawdzone w październiku 2026.

Koszyk
Przewijanie do góry