Ten przewodnik opowiada o Düsseldorfie elektorów i artystów, którzy przyszli po nich: o starym ratuszu i pomniku konnym Jana Wellema, o kościele jezuitów, w którym jest pochowany, o betonowej Kunsthalle, o fontannie Trytona na końcu Königsallee, o zegarze nad Renem, który pokazuje poziom wody, i o różowym letnim pałacu Benrath na obrzeżach miasta. Pierwsze pięć dzieli zaledwie kilka kroków; do Benrath pojedziesz tramwajem albo pociągiem.
Marktplatz i stary ratusz
Marktplatz to obywatelskie centrum starego miasta. Od strony rzeki stoi stary ratusz, zbudowany w latach 1570–1573 przez budowniczego Heinricha Tussmanna z Duisburga jako miejsce obrad burmistrza i rady. To renesansowy budynek z cegły z wygiętymi szczytami i ośmioboczną wieżą schodową; w 1749 roku Johann Joseph Couven dodał najstarszej części rokokowy portal z balkonem. Fasady odtworzono po drugiej wojnie światowej, a miasto wciąż używa budynku na przyjęcia.
Pośrodku placu jedzie konno Jan Wellem, elektor Palatynatu Jan Wilhelm, który około 1700 roku miał dwór w Düsseldorfie i zapełnił miasto artystami oraz słynną galerią obrazów. Jego pomnik z brązu dłuta Gabriela de Grupello stanął w 1711 roku i często uchodzi za jeden z najpiękniejszych pomników konnych na północ od Alp. Marktplatz i stary ratusz są punktami naszej gry miejskiej.
- Ośmioboczna wieża schodowa i rokokowy portal z balkonem na starym ratuszu.
- Sam pomnik, z elektorem w zbroi na koniu. Popularna legenda, a nie udokumentowany fakt, głosi, że gdy podczas odlewania zabrakło brązu, mieszkańcy wrzucili do metalu swoje srebrne łyżki.
Kościół św. Andrzeja (St. Andreas)
Kilka ulic na wschód od Marktplatz zbudowano w latach 1622–1629 kościół św. Andrzeja dla jezuitów, których sprowadził do miasta książę Wolfgang Wilhelm z Palatynatu-Neuburga po przejściu na katolicyzm. Białe, wczesnobarokowe wnętrze pokrywają sztukaterie, a wzdłuż ścian stoją naturalnej wielkości posągi apostołów, ewangelistów i świętych jezuickich. Od 1972 roku kościołem opiekują się dominikanie.
Po północnej stronie w latach 1716–1717 zbudowano mauzoleum, miejsce pochówku panującej rodziny. Spoczywa tu Jan Wellem, zmarły w 1716 roku, w bogato zdobionym sarkofagu według projektu Grupella, tego samego rzeźbiarza, który wykonał jego pomnik na Marktplatz. Kościół św. Andrzeja jest jednym z punktów naszej gry miejskiej.
- Sztukaterie, w dużej części autorstwa Johannesa Kuhna z lat 30. XVII wieku, i naturalnej wielkości posągi w nawach bocznych.
- Ołtarz główny wykonany w latach 1959–1960 według projektu Ewalda Matarégo, po tym jak dawny zniszczono w czasie wojny.
Kunsthalle Düsseldorf
Pierwsza Kunsthalle w Düsseldorfie otworzyła się w 1881 roku, opłacona z pieniędzy, które miasto dostało po wywiezieniu jego elektorskiej kolekcji obrazów do Monachium. Tamten budynek został ciężko uszkodzony w czasie wojny i rozebrany w 1967 roku, a w tym samym roku przy Grabbeplatz otwarto obecną Kunsthalle, zaprojektowaną przez Konrada Beckmanna i Christopha Brockesa. Jej blok z surowego betonu był tak niepopularny, że nazywano go bunkrem sztuki. Kunsthalle nie ma stałej kolekcji; pokazuje zmieniające się wystawy sztuki współczesnej. Jest jednym z punktów naszej gry miejskiej.
- Czarna rura od pieca Josepha Beuysa, zamontowana w 1981 roku, wystająca z zewnętrznej ściany.
- Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen naprzeciwko, z wygiętą fasadą z ciemnego kamienia.
Tritonenbrunnen i Königsallee
Königsallee, czyli Kö, biegnie wzdłuż dawnej fosy miejskiej, przekształconej w latach 1802–1804 w kanał i bulwar. Najpierw nazywano ją Kastanienallee od kasztanowców, a nazwę Aleja Królewska dostała po incydencie z 1848 roku, gdy króla Prus Fryderyka Wilhelma IV obrzucono podczas wizyty końskim łajnem: nowa nazwa miała być gestem pojednania. Na północnym końcu kanału stoi Tritonenbrunnen, wykonana w latach 1898–1902 przez düsseldorfskiego rzeźbiarza Friedricha Coubilliera. Jest jednym z punktów naszej gry miejskiej.
- Postacie fontanny: bóg morski Tryton z włócznią, który powstrzymuje ogromną rybę tryskającą wodą, a dwoje małych dzieci atakuje ją z boku.
Pegeluhr nad Renem
Nad kazamatami na promenadzie nad Renem stoi zegar z drugim zajęciem. Oprócz godziny pokazuje poziom Renu: duża wskazówka podaje metry, a mała centymetry. Stoi tu od około 1900 roku, kiedy przepływający szyprowie odczytywali poziom przez lunetę. Dziś żeglarze sprawdzają go w internecie, ale zegar wciąż jest ulubionym miejscem spotkań. Promenada, przy której stoi, to ostatni punkt naszej gry miejskiej.
Pałac Benrath
Na południu Düsseldorfu, blisko Renu, elektor Karol Teodor kazał w latach 1755–1771 zbudować swojemu architektowi dworskiemu Nicolasowi de Pigage letni pałac myśliwski. To maison de plaisance, dom rozrywki, łączący późne rokoko z wczesnym klasycyzmem, z różowym korpusem głównym między dwoma skrzydłami. Z zewnątrz wygląda na parterowy, ale w środku ma cztery kondygnacje z około 80 pokojami, świetlikami, kilkoma klatkami schodowymi i ukrytymi korytarzami, którymi służba chodziła niezauważona.
Dziś w korpusie głównym jest muzeum sal reprezentacyjnych, we wschodnim skrzydle Muzeum Europejskiej Sztuki Ogrodowej, a w zachodnim muzeum przyrodnicze. Duży park ma ogród francuski, angielski ogród krajobrazowy i park myśliwski z gwiaździście rozchodzącymi się alejami, który sięga Renu. Pałac Benrath nie leży na trasie naszej gry miejskiej; to osobna wycieczka z centrum.
- Długi Spiegelweiher, staw lustrzany ustawiony w osi z centralną salą pod kopułą.
- Zegar na wieży z 1771 roku i dwa domki bramne przy wejściu.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij na Königsallee przy Tritonenbrunnen i idź na północ do Grabbeplatz i Kunsthalle. Stamtąd blisko do kościoła św. Andrzeja, a potem uliczkami starego miasta do Marktplatz, Jana Wellema i starego ratusza. Za ratuszem zejdź nad Ren, żeby znaleźć Pegeluhr na promenadzie. Pałac Benrath zostaw na osobne pół dnia: jeżdżą tam z centrum tramwaj i S-Bahn.
Odkryj Düsseldorf z World City Trail
Nasza gra miejska w Düsseldorfie zamienia stare miasto w grę na twoim telefonie. Trasa łączy 10 punktów, od Martin-Luther-Platz do Rheinpromenade, a Tritonenbrunnen, Kunsthalle, kościół św. Andrzeja, Marktplatz, stary ratusz i promenada nad Renem są wśród nich, razem z kościołem św. Lamberta, Stadterhebungsmonument i Burgplatz. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Düsseldorfie jest też spacer po mieście bez przewodnika i plenerowa gra escape, dla tych, którzy wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Düsseldorfie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Düsseldorfie →
Zagraj w plenerową grę escape w Düsseldorfie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.