Reims było ostrzeliwane przez dużą część I wojny światowej, a większość centrum trzeba było odbudować w latach 20. i 30. XX wieku. Ten przewodnik opisuje pięć miejsc, które pokazują zarówno dawne miasto, jak i jego odbudowę: gotycką katedrę, w której koronowano królów Francji, art déco Bibliotekę Carnegie, Pałac Sprawiedliwości, Operę i fontannę Subé na Place Drouet d’Erlon. Leżą na krótkim odcinku od katedry do wielkiego deptaka.
Katedra w Reims
Budowę Notre-Dame de Reims rozpoczęto około 1211 roku. Labirynt, który kiedyś zdobił posadzkę nawy, wymieniał czterech mistrzów budowlanych, Jeana d’Orbais, Jeana-le-Loup, Gauchera de Reims i Bernarda de Soissons, choć historycy wciąż spierają się, kto zbudował którą część. Według tradycji katedra stoi tam, gdzie święty Remigiusz ochrzcił około 496 roku Chlodwiga, króla Franków, i właśnie ten chrzest sprawił, że królowie Francji koronowali się tutaj. Wszyscy oprócz siedmiu. Najsłynniejsza była koronacja Karola VII 17 lipca 1429 roku, po tym jak Joanna d’Arc pomogła odbić miasto; ostatnią była koronacja Karola X w 1825 roku.
Niemiecki ostrzał zaczął się 4 września 1914 roku, a 19 września pociski podpaliły drewnianą więźbę dachu, która spłonęła, niszcząc dzwony, witraże i rzeźby. Odbudowa ruszyła w 1919 roku pod kierunkiem Henriego Deneux, w dużej mierze dzięki pieniądzom Fundacji Rockefellera, a katedrę ponownie otwarto w 1938 roku. Od 1991 roku jest na liście światowego dziedzictwa UNESCO. To jeden z przystanków naszej gry miejskiej.
- Uśmiechnięty Anioł przy lewym portalu fasady zachodniej, uszkodzony w czasie wojny i później przywrócony na miejsce.
- Galeria Królów wysoko na fasadzie zachodniej: 56 posągów, każdy wysoki na około cztery i pół metra.
- Trzy witraże Marca Chagalla, wykonane z mistrzem witrażu Charles’em Marqiem, w kaplicy osiowej na wschodnim krańcu.
Biblioteka Carnegie
Po wojnie Fundacja Carnegiego na rzecz Pokoju Międzynarodowego przekazała Reims 200 000 dolarów na odbudowę biblioteki, której dawna siedziba w ratuszu została zniszczona. Plany narysował miejscowy architekt Max Sainsaulieu, a jego projekt skierował się ku nowemu stylowi art déco. Budowa ruszyła w 1921 roku, a 10 czerwca 1928 roku bibliotekę otwarto w obecności prezydenta Gastona Doumergue’a i ambasadora USA Myrona T. Herricka.
Wnętrze zachowało wystrój art déco, od mozaik po szklany strop Jacques’a Grubera nad czytelnią, z dębowymi podłogami i mahoniową boazerią. Biblioteka jest jednym z przystanków naszej gry miejskiej.
- Hol wejściowy z płytami z onyksu, mozaikami ściennymi i wiszącą lampą szklarza z Reims Jacques’a Simona nad fontanną symbolizującą źródło wiedzy.
- Kute żelazne drzwi główne i popiersie Andrew Carnegiego w otoczonym murem ogrodzie naprzeciw wejścia.
Pałac Sprawiedliwości
Pałac Sprawiedliwości stoi przy Place Myron Herrick, nazwanym na cześć tego samego amerykańskiego ambasadora, kilka kroków od katedry. Zbudowano go w latach 30. XIX wieku na miejscu dawnego Hôtel-Dieu, starego szpitala dla chorych i ubogich, z kolumnami i frontonem, które francuskie sądy tamtych czasów zapożyczały z antyku. I wojna światowa zniszczyła go w dużej części, a pocztówki z około 1928 roku pokazują go z nowym dachem, ale fasadą wciąż w remoncie. Nadal mieszczą się tu sądy miasta, a budynek jest jednym z przystanków naszej gry miejskiej.
- Klasycystyczna fasada z kolumnami i frontonem, najlepiej widoczna z placu przed nią.
Opera w Reims
Teatr miejski, dziś Opéra de Reims, zbudował w 1873 roku architekt Alphonse Gosset, który wzorował się na Operze paryskiej, także na jej schodkowym dachu, i pokrył budynek ornamentami na temat muzyki. Spłonął w czasie I wojny światowej i został odbudowany w latach 1931–1932, gdy François Maille i Louis Sollier zaprojektowali nowe wnętrze. Sala ma 748 miejsc. Opera jest jednym z przystanków naszej gry miejskiej.
- Żyrandol artysty kowala Edgara Brandta, szeroki na siedem i pół metra, w oprawie stropu malowanego przez René Rousseau-Decelle’a. Zobaczysz go na spektaklu lub podczas zwiedzania z przewodnikiem.
- Schodkowa linia dachu wzorowana na Operze paryskiej i muzyczne zdobienia fasady.
Fontanna Subé
Na końcu Place Drouet d’Erlon, długiego deptaka pełnego kawiarni i restauracji, stoi fontanna Subé, odsłonięta w 1906 roku. Sfinansowano ją z daru Auguste’a Subé (1807–1899), miejscowego kupca wełnianego, a zaprojektował ją architekt André Najoux. Z basenu wyrasta kolumna oplątana winoroślą, a na szczycie złocona skrzydlata postać Sławy balansuje na kuli ziemskiej. W 1942 roku niemieccy okupanci zdjęli oryginalny posąg i przetopili go na brąz; złota figura, którą widzisz dziś, stanęła w 1989 roku. Place Drouet d’Erlon to ostatni przystanek naszej gry miejskiej.
- Cztery nimfy wodne wokół cokołu, które przedstawiają rzeki regionu: Suippe, Marnę, Vesle i Aisne.
- Widok na plac od fontanny, z kamienicami, z których wiele odbudowano po I wojnie światowej.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij od katedry i obejdź ją dookoła: Pałac Sprawiedliwości przy Place Myron Herrick i Biblioteka Carnegie są kilka kroków dalej. Stamtąd idź na zachód ulicami handlowymi do Opery i zakończ przy fontannie Subé na Place Drouet d’Erlon, gdzie możesz usiąść w jednej z kawiarni.
Odkryj Reims z World City Trail
Nasza gra miejska po Reims zmienia centrum w grę, w którą grasz na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Square Colbert do Place Drouet d’Erlon, a katedra, Biblioteka Carnegie, Pałac Sprawiedliwości i Opera są przystankami, podobnie jak Porte de Mars, Musée-Hôtel Le Vergeur, Cryptoportique i Place Royale.
W Reims jest też spacer po mieście i plenerowa gra escape, dla tych, którzy wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Reims →
Wybierz się na samodzielny spacer po Reims →
Zagraj w plenerową grę escape w Reims →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.