Antalya ma ponad dwa tysiące lat, a w Kaleiçi, otoczonym murami starym mieście, wciąż można odczytać jej warstwy: hellenistycznego założyciela, rzymską świątynię zamienioną w kościół, a potem w meczet, port używany od starożytności, mury, które spinały całość, i na skraju osmański meczet z kopułami. Ten przewodnik prowadzi przez te pięć miejsc, wszystkie w niewielkiej odległości od siebie, w starym mieście i wokół niego.
Król Attalos II, założyciel miasta
Attalos II Filadelfos był królem Pergamonu w latach 159–138 p.n.e. Urodził się w 220 p.n.e. i miał już około sześćdziesięciu lat, gdy objął tron po swoim bracie Eumenesie II; przydomek Filadelfos znaczy „kochający brata”. W II wieku p.n.e. założył na tym wybrzeżu port i nazwał go swoim imieniem: Attaleia, miasto, które stało się Antalyą. Atenom podarował też słynny dar, Stoę Attalosa na Agorze, odbudowaną w latach 50. XX wieku, w której dziś mieści się Muzeum Starożytnej Agory.
Po upadku królestwa Pergamonu w 133 p.n.e. Attaleia przez krótki czas była niezależna, a potem wpadła w ręce piratów. W 77 p.n.e. rzymski wódz Serwiliusz Izauryk włączył ją do Republiki Rzymskiej, a w 67 p.n.e. Pompejusz uczynił z niej bazę floty w kampanii przeciw piratom. Dziś króla upamiętnia posąg w centrum Antalyi, blisko wejścia do starego miasta. To jeden z przystanków naszej gry miejskiej i dobry powód, żeby zatrzymać się przy człowieku, od którego miasto wzięło nazwę.
Kesik Minare (Złamany Minaret)
Mało który budynek opowiada historię Antalyi tak dobrze jak Kesik Minare przy ulicy Hesapçı w samym środku Kaleiçi. Zaczął jako rzymska świątynia w II wieku n.e. W okresie bizantyjskim stał się kościołem pod wezwaniem Marii Panny; podczas najazdów arabskich został poważnie zniszczony, a w IX wieku odbudowany. Gdy Seldżucy zdobyli Antalyę na początku XIII wieku, dobudowali minaret i zamienili kościół w meczet. W 1361 roku miasto zajął krzyżowiecki król Cypru i budynek znów stał się kościołem, aż ponownie został meczetem za księcia Korkuta, syna osmańskiego sułtana Bajazyda II. Dlatego nazywa się go też meczetem Korkuta.
W 1896 roku pożar zniszczył główny budynek i przez ponad sto lat wśród ruin stał tylko minaret z uszkodzonym szczytem; kesik znaczy po turecku „ucięty”. Renowacja ruszyła w 2018 roku, w 2019 odtworzono szczyt minaretu i dach, a 5 marca 2021 roku, w rocznicę zdobycia miasta przez Seldżuków, budynek znów otwarto jako meczet, z pierwszymi modlitwami od prawie 125 lat.
- Sam minaret, część, która przetrwała pożar i dała budowli nazwę.
- Mieszanka epok w murach: rzymska świątynia, bizantyjski kościół oraz seldżucki i osmański meczet w jednym miejscu.
- Spokojna uliczka dookoła, ze starymi domami Kaleiçi, z których wiele to dziś małe hotele.
Stary port
Antalya od początku była portem, a port u stóp Kaleiçi jest powodem, dla którego miasto w ogóle istnieje. Sięga czasów rzymskich, zachowały się fragmenty starożytnego falochronu, a to stąd Pompejusz kierował w 67 p.n.e. swoją bazą floty. Port pozostał ważny w epoce bizantyjskiej i seldżuckiej, ale po osmańskim zdobyciu Rodos w 1522 roku stracił dużą część swojej roli. Dziś to przystań jachtowa i jeden z najbardziej ruchliwych zakątków starego miasta, z łodziami rybackimi, statkami wycieczkowymi i kawiarniami na nabrzeżu oraz klifami i murami w tle.
- Widok z nabrzeża na stare miasto i jego czerwone dachy.
- Łodzie przy murze portowym, od małych łódek rybackich po statki wycieczkowe płynące wzdłuż wybrzeża.
Mury miejskie Kaleiçi
Kaleiçi znaczy dosłownie „wewnątrz zamku” i stare miasto wciąż kształtują jego umocnienia: podwójny pierścień murów w kształcie podkowy, otwarty ku morzu. Miasto ma mury od czasów rzymskich, a w VIII wieku znów je wzmocniono przeciw najazdom arabskim. Późniejsi władcy seldżuccy i osmańscy naprawiali je i rozbudowywali, więc mury, które widzisz dziś, łączą pracę hellenistyczną, rzymską, bizantyjską, seldżucką i osmańską.
Fragmenty murów i wież zachowały się na obrzeżach starego miasta, niektóre wbudowane w późniejsze domy. W środku stoi około 3000 tradycyjnych domów z czerwonymi dachami, a za renowację dzielnicy tureckie Ministerstwo Kultury i Turystyki otrzymało w 1984 roku Złote Jabłko FIJET, międzynarodowej federacji dziennikarzy i pisarzy turystycznych.
Meczet Tekeli Mehmeta Paszy
W dzielnicy Kalekapısı, przy głównym wejściu do starego miasta, stoi meczet Tekeli Mehmeta Paszy, jeden z najważniejszych meczetów osmańskich w Antalyi. Jego główna kopuła spoczywa na wysokim bębnie i jest podparta trzema półkopułami od wschodu, zachodu i południa, a trzy mniejsze kopuły przykrywają portyk od północy. Nosi imię osmańskiego paszy, Tekeli Mehmeta Paszy, i ładnie kontrastuje z seldżuckimi minaretami i rzymskimi ruinami wokół.
- Panele z płytek z wersetami Koranu pismem taliq nad oknami północnej fasady.
- Kolejne napisy z płytek we wnętrzu, jeśli wejdziesz poza porą modlitwy i w stosownym stroju.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij w centrum, przy posągu króla Attalosa II, a potem przejdź kilka kroków do meczetu Tekeli Mehmeta Paszy w dzielnicy Kalekapısı. Wejdź do Kaleiçi i idź uliczkami w dół do Kesik Minare przy ulicy Hesapçı. Zejdź dalej do starego portu na przerwę nad wodą, a potem wróć pod górę skrajem starego miasta, gdzie możesz iść wzdłuż zachowanych fragmentów murów. Uliczki są miejscami strome, a letni upał jest silny, więc idź rano albo późnym popołudniem i weź wodę.
Odkryj Antalyę z World City Trail
Nasza gra miejska w Antalyi zamienia Kaleiçi w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od placu Republiki do wieży Hıdırlık, a posąg króla Attalosa II jest jednym z nich, podobnie jak Muzeum Zabawek, meczet İskele, minaret Yivli, wieża zegarowa, Brama Hadriana, grecki kościół w Yenikapı i Dom-Muzeum Atatürka. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Antalyi jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, jeśli wolisz inny format.
Zagraj w grę miejską w Antalyi →
Wybierz się na samodzielny spacer po Antalyi →
Zagraj w plenerową grę escape w Antalyi →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.