Ten przewodnik prowadzi klasyczną trasą przez Stary Quebec, od Górnego Miasta na Cap Diamant w dół klifu do dzielnicy Petit-Champlain: bazylika-katedra Notre-Dame z Drzwiami Świętymi, Place d’Armes, Château Frontenac, Terrasse Dufferin, schody Casse-Cou i Fresque du Petit-Champlain. Leżą tuż obok siebie, wszystkie są przystankami naszej gry miejskiej i razem opowiadają o wierze, władzy, wielkiej turystyce i codziennym życiu w najstarszej części miasta.
Notre-Dame de Québec i jej Drzwi Święte
Pierwszy kościół w tym miejscu, Notre-Dame-de-la-Paix, zbudowano w 1647 roku. Parafię założono w 1664 roku, a w 1674 roku kościół stał się katedrą nowej diecezji Quebecu, najstarszej diecezji obu Ameryk na północ od Meksyku. Dwa razy został zniszczony. Brytyjskie działa zrujnowały go podczas oblężenia w 1759 roku; od 1766 roku był odbudowywany, a pod koniec XVIII wieku wnętrze wykonała rodzina rzemieślników Baillairgé. W 1874 roku podniesiono go do rangi bazyliki mniejszej. Pożar w 1922 roku zostawił tylko mury, a w latach 1923–1930 kościół odbudowano według dawnych planów i zdjęć.
8 grudnia 2013 roku w fasadzie otwarto Drzwi Święte, z okazji 350-lecia parafii, za zgodą papieża Benedykta XVI. To jedyne Drzwi Święte w Ameryce Północnej. Tak jak w wielkich bazylikach Rzymu, pozostają zamknięte między latami jubileuszowymi i otwiera się je tylko w czasie jubileuszu; zaprojektował je rzeźbiarz z Montrealu Jules Lasalle.
- Złocony baldachim nad ołtarzem głównym, pierwotnie wykonany przez warsztat Baillairgé w latach 80. i 90. XVIII wieku i odtworzony po pożarze w 1922 roku.
- Grób świętego Franciszka de Laval, pierwszego biskupa Quebecu, wewnątrz bazyliki.
- Pod kościołem krypta z grobami większości biskupów Quebecu i czterech gubernatorów Nowej Francji, w tym Frontenaca.
Place d’Armes
Plac obok Château Frontenac wytyczył w latach 40. XVII wieku gubernator Montmagny jako plac musztry dla wojska. Po zbudowaniu Cytadeli w XIX wieku stracił rolę wojskową, a w 1865 roku stał się małym parkiem publicznym. Pośrodku stoi Monument de la Foi, wysoki na około 12 metrów, z 1916 roku, upamiętniający 300. rocznicę przybycia rekolektów w 1615 roku. Wokół placu widzisz od zachodu dawny gmach sądu i katedrę Świętej Trójcy, a od południa Château Frontenac.
- Trawnik dawnego placu musztry z wieżami Château Frontenac wznoszącymi się za nim.
- Rue du Trésor, wąska uliczka z jednej strony placu, gdzie artyści wieszają swoje grafiki i obrazy.
Château Frontenac
Hotel, który wyznacza sylwetkę Quebecu, otwarto 18 grudnia 1893 roku. Zbudowała go kolej Canadian Pacific Railway według projektu nowojorskiego architekta Bruce’a Price’a jako jeden z wielkich hoteli kolejowych w Kanadzie, a nazwę wziął od Louisa de Buade, hrabiego Frontenac, gubernatora Nowej Francji pod koniec XVII wieku. Zastąpił Château Haldimand, starszą rezydencję urzędową rozebraną w 1892 roku. Hotel rozbudowywano etapami, a centralną wieżę według projektu Williama Sutherlanda Maxwella dodano w 1924 roku.
W 1943 i 1944 roku odbyły się tu dwie konferencje w Quebecu, na których Winston Churchill i Franklin D. Roosevelt, goszczeni przez premiera Kanady Williama Lyona Mackenziego Kinga, planowali strategię aliantów w II wojnie światowej. Od 1981 roku jest narodowym miejscem historycznym Kanady, a dziś działa jako hotel Fairmont.
- Zielone miedziane dachy, wieżyczki i ceglane mury w stylu Châteauesque, później powielanym przez hotele kolejowe w całej Kanadzie.
- Wewnętrzny dziedziniec przy głównym wejściu, który możesz obejrzeć, nawet jeśli nie jesteś gościem.
Terrasse Dufferin
Długa drewniana promenada przed Château Frontenac biegnie krawędzią klifu wysoko nad Rzeką Świętego Wawrzyńca. Zbudowano ją z inicjatywy lorda Dufferina, gubernatora generalnego Kanady, od którego wzięła nazwę, a otworzyli ją 28 czerwca 1879 roku jego następca, markiz Lorne, i księżniczka Ludwika. Pod częścią tarasu leżą pozostałości fortów i Château Saint-Louis, rezydencji gubernatorów francuskich, a potem brytyjskich, widoczne przez przeszklone otwory w deskach.
- Sześć altan wzdłuż promenady, nazwanych Frontenac, Lorne, Princess Louise, Victoria, Dufferin i Plessis.
- Pomnik Samuela de Champlaina na północnym końcu i widok na Dolne Miasto oraz za rzeką na Lévis.
- Drewniany tor saneczkowy na południowym końcu, używany zimą, i początek Promenade des Gouverneurs, ścieżki wzdłuż klifu prowadzącej w stronę Równin Abrahama.
Escalier Casse-Cou (Schody Karkołomne)
Te strome schody łączą Côte de la Montagne z Rue du Petit-Champlain w Dolnym Mieście i są najstarszymi schodami w mieście: istniały już w latach 60. XVII wieku. Francuska nazwa oznacza dokładnie to samo co angielska: łamiące kark. W połowie XIX wieku anglojęzyczni mieszkańcy zaczęli nazywać je Break Neck Steps i nazwa przyjęła się w obu językach. Obok podnóża schodów, w Maison Louis-Jolliet, mieści się dolna stacja kolejki linowo-terenowej, która wjeżdża na klif do Terrasse Dufferin.
- Widok z górnego podestu na Rue du Petit-Champlain, ulubiony punkt widokowy na ulicę.
Fresque du Petit-Champlain
Na końcu Rue du Petit-Champlain cała boczna ściana budynku pod numerem 102 jest pokryta freskiem iluzjonistycznym o powierzchni około 100 metrów kwadratowych. Opowiada historię tej dzielnicy u stóp klifu, ze scenami brytyjskiego bombardowania z 1759 roku, osuwisk i pożarów oraz ludzi, którzy tu mieszkali i pracowali. Na pierwszy rzut oka łatwo wziąć namalowane okna, schody i postacie za prawdziwe. To ostatni przystanek naszej gry miejskiej.
- To, jak namalowana ulica zdaje się przedłużać prawdziwą, najlepiej widać z kilku kroków.
- Sceny katastrof, które naznaczyły dzielnicę, od bombardowań po obrywy skalne z klifu.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij od bazyliki-katedry Notre-Dame i obejrzyj Drzwi Święte w fasadzie. Przejdź Rue De Buade i Rue du Trésor na Place d’Armes, a potem do Château Frontenac i jego dziedzińca. Obejdź hotel do Terrasse Dufferin i przespaceruj się promenadą. Wróć na północny koniec i zjedź kolejką albo zejdź Côte de la Montagne do schodów Casse-Cou. Na dole idź Rue du Petit-Champlain aż do fresku na jej końcu. Zimą schody i taras bywają oblodzone, więc załóż buty z dobrą podeszwą.
Odkryj Quebec z World City Trail
Nasza gra miejska w Quebecu zamienia stare miasto w grę na twoim telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od ratusza po Fresque du Petit-Champlain, i wszystkie sześć miejsc z tego przewodnika jest wśród nich: bazylika-katedra Notre-Dame, Place d’Armes, Château Frontenac, Terrasse Dufferin, schody Casse-Cou i Fresque du Petit-Champlain, a do tego ratusz, Parc Montmorency, Fresque des Québécois i Place Royale. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Quebecu jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, dla tych, którzy wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Quebecu →
Wybierz się na samodzielny spacer po Quebecu →
Zagraj w plenerową grę escape w Quebecu →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.