Αφού δείτε τη μεγάλη μεσαιωνική πλατεία της Περούτζια, η παλιά πόλη έχει και ένα δεύτερο επίπεδο: τους πίνακες, τις μπαρόκ εκκλησίες, το θέατρο και τον μακρύ κεντρικό δρόμο όπου όλη η πόλη κάνει τη βραδινή της βόλτα. Αυτός ο οδηγός παρουσιάζει τέσσερα από αυτά, την Εθνική Πινακοθήκη της Ούμπρια, την εκκλησία San Filippo Neri, το Teatro Morlacchi και το Corso Vannucci με την Piazza della Repubblica, όλα στην ίδια βόλτα πάνω στον λόφο.
Η Εθνική Πινακοθήκη της Ούμπρια (Galleria Nazionale dell’Umbria)
Το κύριο μουσείο τέχνης της Ούμπρια καταλαμβάνει τους πάνω ορόφους του Palazzo dei Priori, με την είσοδο στη μέση του Corso Vannucci, εκεί όπου η Via dei Priori ξεκινά από τον κεντρικό δρόμο. Η συλλογή ανάγεται στην Accademia del Disegno που ιδρύθηκε στην Περούτζια στα μέσα του 16ου αιώνα και άρχισε να συγκεντρώνει πίνακες και σχέδια. Μεγάλωσε πολύ όταν καταργήθηκαν τα μοναστήρια, πρώτα επί Ναπολέοντα και μετά επί Βασιλείου της Ιταλίας, και μεγάλο μέρος της τέχνης των εκκλησιών της Ούμπρια πέρασε στο κράτος. Το 1863 η δημοτική συλλογή πήρε το όνομα του Pietro Vannucci, του ζωγράφου που είναι γνωστός ως Περουτζίνο· το 1878 μεταφέρθηκε στο μέγαρο και από το 1918 ονομαζόταν Regia Galleria Vannucci, Βασιλική Πινακοθήκη.
Το δυνατό σημείο του μουσείου είναι η ζωγραφική της Ούμπρια και της κεντρικής Ιταλίας από τον 13ο ως τον 16ο αιώνα, εκτεθειμένη περίπου με χρονολογική σειρά. Περνάτε από τους πρώτους ζωγραφιστούς σταυρούς στις γοτθικές εικόνες με χρυσό βάθος και ως την Αναγέννηση, και φεύγετε με σαφή εικόνα του πώς εξελίχθηκε η ζωγραφική σε αυτό το κομμάτι της Ιταλίας. Η διαδρομή περνά και από την Cappella dei Priori, το παρεκκλήσι των αρχόντων της πόλης, που τοιχογράφησε ο Περουτζιανός Benedetto Bonfigli από το 1454 ως το 1480.
- Ένας μεγάλος ζωγραφιστός Σταυρός του Δασκάλου του Αγίου Φραγκίσκου, του 1272, και μια Παναγία με το Βρέφος του Σιενέζου ζωγράφου Duccio di Buoninsegna.
- Το Πολύπτυχο του Αγίου Αντωνίου του Piero della Francesca, ζωγραφισμένο από το 1467 ως το 1469, και ένα πολύπτυχο του Fra Angelico του 1447.
- Έργα του ίδιου του Περουτζίνο, ανάμεσά τους το Πολύπτυχο του Sant’Agostino, και η εικόνα της Santa Maria dei Fossi του Πιντουρίκιο, του 1496–1498.
- Οι πίνακες του Benedetto Bonfigli με την ίδια την Περούτζια, όπως η Άλωση της Περούτζια από τον Τωτίλα: δείχνουν τη μεσαιωνική πόλη με τα τείχη και τους πύργους της όπως την έβλεπαν οι ζωγράφοι του 15ου αιώνα.
Η εκκλησία San Filippo Neri (Chiesa Nuova)
Η πιο επιβλητική μπαρόκ εκκλησία της Περούτζια είναι αφιερωμένη στην Άμωμη Σύλληψη, αλλά είναι γνωστή ως San Filippo Neri ή απλώς Chiesa Nuova, η Νέα Εκκλησία. Ο θεμέλιος λίθος μπήκε τον Μάιο του 1627 και η εκκλησία ολοκληρώθηκε το 1665 σε σχέδια του Ρωμαίου αρχιτέκτονα Paolo Maruscelli. Για να βρεθεί χώρος γκρεμίστηκαν εννέα σπίτια, καταστήματα και κελάρια, μαζί με μια παλιά εκκλησία, το βαπτιστήριο San Giovanni Rotondo του 11ου αιώνα. Η πρόσοψη από τραβερτίνη στην Piazza Ferri χτίστηκε από το 1647 ως το 1663: δύο όροφοι χωρισμένοι με κορινθιακές παραστάδες, ένα τριγωνικό αέτωμα και μια φαρδιά διπλή σκάλα ως την είσοδο.
Μέσα, η κύρια αγία τράπεζα έχει μια μεγάλη Άμωμη Σύλληψη του Pietro da Cortona, του 1662. Τον τρούλο τοιχογράφησε ο Francesco Mancini το 1728 με τη Στέψη της Θεοτόκου, και ο θόλος του κυρίως ναού είναι του Francesco Appiani, του 1762. Κάποτε η εκκλησία είχε περισσότερα: η Κοίμηση του Guido Reni πάρθηκε στις ναπολεόντειες κατασχέσεις και βρίσκεται σήμερα στη Λυών, ενώ η Γέννηση του Pietro da Cortona και η Υπαπαντή του Andrea Sacchi πήγαν στην Εθνική Πινακοθήκη, όπου μπορείτε να τις δείτε σήμερα.
- Από την πλατεία, η διπλή σκάλα και η διώροφη πρόσοψη από τραβερτίνη, όπου κάποτε υπήρχε το οικόσημο της οικογένειας Degli Oddi, ώσπου αφαιρέθηκε στα ναπολεόντεια χρόνια.
- Κοιτάξτε ψηλά στον τρούλο τη Στέψη της Θεοτόκου του Mancini και μετά κατά μήκος του ναού την εικόνα του Pietro da Cortona πάνω από την αγία τράπεζα.
Το Teatro Morlacchi
Το κύριο θέατρο της Περούτζια χτίστηκε από τον Ιούνιο του 1778 ως τον Απρίλιο του 1780 και άνοιξε στις 15 Αυγούστου 1781. Το σχεδίασε ο Περουτζιανός αρχιτέκτονας Alessio Lorenzini για μια ένωση ενενήντα οικογενειών που ήθελαν δικό τους θέατρο, και αρχικά λεγόταν Teatro Civico del Verzaro. Μετά από ανακαίνιση του Guglielmo Calderini ξανάνοιξε το 1874 με το σημερινό του όνομα, προς τιμήν του Francesco Morlacchi, διάσημου συνθέτη γεννημένου στην Περούτζια.
Η αίθουσα είναι ένα κλασικό ιταλικό πέταλο με πέντε σειρές θεωρείων, 27 θεωρεία σε κάθε σειρά. Ο Lorenzini τοποθέτησε όλη την κατασκευή ελαφρώς λοξά, ώστε κάθε μία από τις ιδρυτικές οικογένειες να έχει το θεωρείο της. Στη διακόσμηση δούλεψαν οι ζωγράφοι Mariano Piervittori και Francesco Moretti· σήμερα το θέατρο έχει 785 θέσεις και χρησιμοποιείται ακόμη για παραστάσεις.
- Αν μπορείτε, πηγαίνετε σε μια παράσταση: το εσωτερικό ενός θεάτρου με θεωρεία του 18ου αιώνα το απολαμβάνετε καλύτερα από ένα θεωρείο, κοιτάζοντας πάνω από το πέταλο τις σειρές απέναντι.
Corso Vannucci και Piazza della Repubblica
Το Corso Vannucci είναι ο κεντρικός δρόμος της Περούτζια και διατρέχει την κορυφή του λόφου από την Piazza IV Novembre ως την Piazza Italia. Παλιότερα λεγόταν απλώς Via del Corso και σήμερα φέρει το όνομα του Pietro Vannucci, του Περουτζίνο, που γεννήθηκε στην κοντινή Città della Pieve. Ο δρόμος ενώνει δύο λόφους της παλιάς πόλης, τον Colle del Sole και τον Colle Landone, πάνω από μια κοιλάδα που μπαζώθηκε πριν από πολύ καιρό, και είναι εντελώς πεζόδρομος από το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Οι κάτοικοι τον λένε salotto buono της πόλης, το καλό της σαλόνι, και το βραδινό πήγαινε-έλα λέγεται εδώ fare una vasca, κάνω μια διαδρομή της πισίνας.
Στη διαδρομή βρίσκονται το Palazzo dei Priori με την είσοδο της Εθνικής Πινακοθήκης, το σπίτι του 15ου αιώνα του μεσαιωνικού νομομαθούς Baldo degli Ubaldi, η αποϊεροποιημένη εκκλησία Sant’Isidoro και το Palazzo Donini, χτισμένο το 1716. Περίπου στη μέση, το Corso ανοίγει στην Piazza della Repubblica, καλό σημείο για να σταθείτε και να δείτε τη βραδινή βόλτα. Στο νότιο άκρο, η Piazza Italia ανακαινίστηκε όταν η Ούμπρια εντάχθηκε στο Βασίλειο της Ιταλίας το 1861 και έγινε έδρα της περιφέρειας και της επαρχίας, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τον ρόλο του Corso ως κύριου άξονα της πόλης.
- Η Via dei Priori οδηγεί από το Corso σε έναν λαβύρινθο μεσαιωνικών σοκακιών με ονόματα όπως Via della Luna και Via delle Streghe, ο δρόμος των Μαγισσών.
- Από την άλλη πλευρά, η Via Fani, η Via Mazzini και η Via Danzetta κατεβαίνουν στην Piazza Matteotti, ως την οποία έφτανε ο δρόμος τον Μεσαίωνα.
Πώς να τα δείτε σε μία βόλτα
Ξεκινήστε από το Teatro Morlacchi και συνεχίστε ως την Piazza Ferri και την εκκλησία San Filippo Neri. Ανεβείτε μετά στο Corso Vannucci, όπου η είσοδος της Εθνικής Πινακοθήκης βρίσκεται στη γωνία με τη Via dei Priori· αφιερώστε στο μουσείο μεγάλο μέρος της επίσκεψής σας. Έπειτα κατεβείτε το Corso με την ησυχία σας ως την Piazza della Repubblica και συνεχίστε ως την Piazza Italia, στο τέλος.
Ανακαλύψτε την Περούτζια με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στην Περούτζια κάνει την παλιά πόλη ένα παιχνίδι που παίζετε στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις, και πέντε από αυτές είναι σε αυτόν τον οδηγό: το Teatro Morlacchi, η εκκλησία San Filippo Neri, η Εθνική Πινακοθήκη, το Corso Vannucci και η Piazza della Repubblica. Ξεκινά από την Ετρουσκική Αψίδα, περνά επίσης από τον καθεδρικό του San Lorenzo, το Palazzo dei Priori και τη Fontana Maggiore, και τελειώνει στη Via della Viola.
Αν προτιμάτε άλλη μορφή, στην Περούτζια υπάρχουν επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού της Περούτζια →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στην Περούτζια →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στην Περούτζια →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.