De klokkentoren (Gradski zvonik, de stedelijke klokkentoren) rijst 31 meter boven het Lužaplein uit, aan het oostelijke eind van de Stradun, de hoofdstraat van de oude stad van Dubrovnik. Hij werd voor het eerst gebouwd in 1444, maar de toren die je nu ziet is een getrouwe herbouw uit 1929. Bovenin slaan twee bronzen figuren, Maro en Baro, de ‘Zelenci’ of groene mannen, elk uur op een klok uit 1506.
De klokkentoren in het kort
- Waar: Lužaplein, aan het oostelijke eind van de Stradun, tussen het Sponzapaleis en de Sint-Blasiuskerk.
- Gebouwd: voltooid in 1444; in 1928 afgebroken omdat hij scheef stond en in 1929 volgens het oorspronkelijke ontwerp herbouwd.
- Wat het nu is: de werkende openbare klok en klokkentoren van de stad, met replica’s van de klokkenslagers; de originele figuren staan in het museum in het Rectorenpaleis.
- Benodigde tijd: 10–15 minuten; probeer er op het hele uur te zijn om de klok te zien en te horen.
Van middeleeuwse klok tot herbouw in 1929
Dubrovnik had al aan het eind van de 14e eeuw een openbare klok, en in 1444 bouwde de Republiek Ragusa, zoals de stadstaat heette, deze toren aan het eind van haar hoofdstraat, zodat de klok over de hele lengte van de Stradun te zien was. De eerste figuren die op de klok sloegen waren van hout. In 1477 besloot de raad ze te vervangen door twee bronzen figuren, die rond 1478 werden gegoten. De klok die nu in de toren hangt, werd in 1506 gegoten door Ivan Rabljanin, een gieter van het eiland Rab die bekendstond om zijn klokken en kanonnen. De slagen gaven niet alleen de tijd aan: ze riepen ook de raden van de Republiek bijeen en waarschuwden voor gevaar.
De grote aardbeving van 1667 beschadigde de toren, en begin 19e eeuw begon hij naar de Stradun over te hellen. In 1928 werd hij afgebroken en in 1929 volgens het oorspronkelijke ontwerp herbouwd, met nieuwe bronzen kopieën van de klokkenslagers, gemaakt aan de Kunstacademie in Zagreb. Een nieuwe aardbeving in 1979 beschadigde hem opnieuw, en in 1987–1988 werd hij gerestaureerd. De originele figuren, na decennia van corrosie schoongemaakt en geconserveerd, staan sinds 2010 in het Cultuurhistorisch Museum in het Rectorenpaleis.
Waar je op moet letten
- Maro en Baro: de twee figuren bovenin, elk met een hamer, aan weerszijden van de klok. Hun groene kleur komt van het patina op het brons, vandaar hun bijnaam Zelenci.
- De klok: de bronzen klok uit 1506 tussen hen in, het oudste nog werkende deel van de toren.
- De wijzerplaat: die toont niet alleen de tijd, maar ook de schijngestalten van de maan.
- De Orlandozuil (Orlandov stup): de stenen zuil voor de toren, gehouwen in 1418, met het beeld van de ridder Roland. Hier wapperde de vlag van de Republiek, en hier werden bekendmakingen voorgelezen en openbare straffen voltrokken.
- Het uitzicht over de Stradun: ga onder de toren staan en kijk naar het westen over de gladgesleten kalksteenstraat tot de Pilepoort aan het andere eind.
De onderarm van Roland
Volgens de plaatselijke overlevering was de onderarm van het Rolandbeeld voor de toren de officiële lengtemaat van de Republiek, de Dubrovnikse el, zodat kooplieden op het plein de verkochte stof eraan konden afmeten. Een ander verhaal zegt dat Roland de stad tegen piraten verdedigde. Beide horen bij de legendes van de stad; zeker is dat bij de zuil de besluiten van de Republiek werden afgekondigd en haar vlag werd gehesen.
Tips voor je bezoek
- Wees net voor het hele uur op het Lužaplein om Maro en Baro de klok te zien slaan; vroeg in de ochtend, voor de cruisegroepen komen, is het plein rustiger.
- Voor een foto van de hele toren met de Stradun erbij loop je een stukje terug de straat in; voor de figuren bovenin gebruik je de zoom van je telefoon.
- Bezoek het nabije Rectorenpaleis om de originele Zelenci van dichtbij te zien en vergelijk ze daarna met de kopieën op de toren.
In de buurt
- Sponzapaleis: het gotisch-renaissancistische paleis vlak naast de toren, ooit douanekantoor en munt, dat de aardbeving van 1667 bijna ongeschonden doorstond en nu het Staatsarchief herbergt.
- Sint-Blasiuskerk: de barokke kerk aan de overkant van het plein, gewijd aan de beschermheilige van de stad.
- Rectorenpaleis: de regeringszetel van de Republiek, nu het Cultuurhistorisch Museum, een minuut lopen van de toren.
- Kleine Onofriofontein: het kleine 15e-eeuwse fonteintje op het Lužaplein, de oostelijke tweelingbroer van de grote fontein bij de Pilepoort.
Ontdek Dubrovnik met World City Trail
Onze schattenjacht in Dubrovnik maakt van de oude stad een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops en duurt ongeveer 2 uur, met zo’n 17 minuten lopen. Je komt langs plekken als de Pilepoort en de Grote Onofriofontein.
Heb je liever een ander format? In Dubrovnik is er ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game.
Speel de schattenjacht in Dubrovnik →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Dubrovnik →
Speel de outdoor escape game in Dubrovnik →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.