Wieża zegarowa w Dubrowniku: Maro, Baro i dzwon z 1506 roku

The clock tower on Luža Square in Dubrovnik

Wieża zegarowa (Gradski zvonik, miejska dzwonnica) wznosi się na 31 metrów nad placem Luža, na wschodnim końcu Stradunu, głównej ulicy starego miasta w Dubrowniku. Zbudowano ją po raz pierwszy w 1444 roku, ale wieża, którą widzisz dziś, to wierna rekonstrukcja z 1929 roku. Na szczycie dwie brązowe postacie, Maro i Baro, zwane „Zelenci”, czyli zielonymi, wybijają godziny na dzwonie odlanym w 1506 roku.

Wieża zegarowa w skrócie

  • Gdzie: plac Luža, na wschodnim końcu Stradunu, między Pałacem Sponza a kościołem św. Błażeja.
  • Budowa: ukończona w 1444 roku; rozebrana w 1928 roku, bo się przechylała, i odbudowana według pierwotnego projektu w 1929 roku.
  • Czym jest dziś: działającym miejskim zegarem i dzwonnicą, z kopiami postaci uderzających w dzwon; oryginały są w muzeum w Pałacu Rektorów.
  • Ile czasu: 10–15 minut; postaraj się być o pełnej godzinie, żeby zobaczyć i usłyszeć dzwon.

Od średniowiecznego zegara do odbudowy z 1929 roku

Dubrownik miał publiczny zegar już pod koniec XIV wieku, a w 1444 roku Republika Raguzy, jak nazywało się to miasto-państwo, zbudowała tę wieżę na końcu swojej głównej ulicy, by zegar był widoczny na całej długości Stradunu. Pierwsze postacie uderzające w dzwon były drewniane. W 1477 roku rada nakazała zastąpić je dwiema figurami z brązu, odlanymi około 1478 roku. Dzwon, który wisi dziś w wieży, odlał w 1506 roku Ivan Rabljanin, ludwisarz z wyspy Rab, znany z dzwonów i armat. Jego uderzenia nie tylko wskazywały czas: zwoływały też rady Republiki i ostrzegały przed niebezpieczeństwem.

Wielkie trzęsienie ziemi w 1667 roku uszkodziło wieżę, a na początku XIX wieku zaczęła się ona przechylać w stronę Stradunu. W 1928 roku ją rozebrano, a w 1929 roku odbudowano według pierwotnego projektu, z nowymi brązowymi kopiami figur wykonanymi w Akademii Sztuk Pięknych w Zagrzebiu. Kolejne trzęsienie ziemi, w 1979 roku, znów ją uszkodziło, a w latach 1987–1988 przeszła renowację. Oryginalne figury, oczyszczone i zakonserwowane po dziesięcioleciach korozji, są od 2010 roku wystawione w Muzeum Historii Kultury w Pałacu Rektorów.

Na co zwrócić uwagę

  • Maro i Baro: dwie postacie na szczycie, każda z młotem, po obu stronach dzwonu. Zielony kolor zawdzięczają patynie na brązie, stąd przydomek Zelenci.
  • Dzwon: brązowy dzwon z 1506 roku między nimi, najstarsza wciąż działająca część wieży.
  • Tarcza zegara: pokazuje nie tylko godzinę, ale też fazy księżyca.
  • Kolumna Rolanda (Orlandov stup): kamienna kolumna przed wieżą, wykuta w 1418 roku, z posągiem rycerza Rolanda. Powiewała na niej flaga Republiki, a tutaj odczytywano obwieszczenia i wymierzano publiczne kary.
  • Widok na Stradun: stań pod wieżą i spójrz na zachód wzdłuż wypolerowanej wapiennej ulicy aż do Bramy Pile na drugim końcu.

Przedramię Rolanda

Według miejscowej tradycji przedramię posągu Rolanda przed wieżą było oficjalną miarą długości w Republice, łokciem dubrownickim, więc kupcy na placu mogli sprawdzić przy nim długość kupionego sukna. Inna opowieść mówi, że Roland bronił miasta przed piratami. Obie należą do miejskich legend; pewne jest, że przy kolumnie ogłaszano decyzje Republiki i wciągano jej flagę.

Wskazówki na wizytę

  • Bądź na placu Luža tuż przed pełną godziną, żeby zobaczyć, jak Maro i Baro uderzają w dzwon; wcześnie rano, zanim przypłyną turyści z wycieczkowców, plac jest spokojniejszy.
  • Na zdjęcie całej wieży ze Stradunem w kadrze cofnij się kawałek ulicą; postacie na szczycie złapiesz zoomem w telefonie.
  • Zajrzyj do pobliskiego Pałacu Rektorów, by zobaczyć z bliska oryginalne Zelenci, a potem porównaj je z kopiami na wieży.

W pobliżu

  • Pałac Sponza: gotycko-renesansowy pałac tuż obok wieży, dawny urząd celny i mennica, który niemal nietknięty przetrwał trzęsienie ziemi z 1667 roku, a dziś mieści Archiwum Państwowe.
  • Kościół św. Błażeja: barokowy kościół po drugiej stronie placu, poświęcony patronowi miasta.
  • Pałac Rektorów: siedziba rządu Republiki, dziś Muzeum Historii Kultury, minutę pieszo od wieży.
  • Mała Fontanna Onofria: niewielka XV-wieczna fontanna na placu Luža, wschodnia siostra wielkiej fontanny przy Bramie Pile.

Odkryj Dubrownik z World City Trail

Nasza gra miejska w Dubrowniku zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 2 godzin, w tym około 17 minut marszu. Prowadzi m.in. do Bramy Pile i Wielkiej Fontanny Onofria.

Odkryj Dubrownik poprzez zabawę

Zamień zabytki opisane w tym artykule w grę miejską na własną rękę, w którą możesz grać na swoim telefonie.

11 € za jedną osobę, 5 € za osobę w grupach liczących co najmniej cztery osoby.

Zobacz przygodę w Dubrowniku →

Jeśli wolisz inny format, w Dubrowniku jest też spacer po mieście bez przewodnika i plenerowa gra escape.

Zagraj w grę miejską w Dubrowniku →

Wybierz się na samodzielny spacer po Dubrowniku →

Zagraj w plenerową grę escape w Dubrowniku →

Fakty sprawdzone w październiku 2026.

Koszyk
Przewijanie do góry